Το θηλαστικό δεν τον δάγκωσε, ούτε τον γρατζούνισε. Ωστόσο τον μόλυνε και η κατάληξη ήταν μοιραία.
Μοιραία αποδείχθηκε μία εκδρομή στο χωριό για έναν 11χρονο από το Οντάριο του Καναδά, ο οποίος κόλλησε λύσσα από μία νυχτερίδα που τον άγγιξε στο πρόσωπο την ώρα που κοιμόταν.
Άγνωστο πως, το θηλαστικό μπήκε στο σπίτι της οικογένειας το βράδυ. Το αγόρι ξύπνησε τη νύχτα νιώθοντας την στο στόμα και στη μύτη του. Δεν είχε όμως κανένα εμφανές δάγκωμα ή αμυχή και οι γονείς του δεν σκέφτηκαν ότι μπορεί να είχε μολυνθεί από κάτι.
Έτσι, ο πατέρας του φρόντισε απλώς να παγιδέψει τη νυχτερίδα με μία κατσαρόλα και να την βγάλει έξω από το σπίτι.
Δεκαεννέα ημέρες αργότερα, το αγόρι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με έμετο, μουδιάσματα και τσιμπήματα στο πρόσωπο. Σύντομα εξελίχθηκαν σε αδυναμία στο πρόσωπο και «μπερδεμένη» ομιλία.
Εισήχθη στο νοσοκομείο, με την υπόνοια ότι έπασχε από κάποιο νευρολογικό πρόβλημα, όπως η παράλυση Bell. Όταν όμως ανέβασε πολύ υψηλό πυρετό (πάνω από 39 βαθμούς), δυσφαγία, σύγχυση και αυξημένη σιελόρροια (παραγωγή σάλιου) οι γιατροί κατάλαβαν πως συνέβαινε κάτι άλλο.
Τον διασωλήνωσαν για να προστατεύσουν το αναπνευστικό του και τον εισήγαγαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας, καλώντας ταυτοχρόνως τους λοιμωξιολόγους.
Ο 11χρονος διαγνώσθηκε τελικά με λύσσα, με τους γιατρούς να του παρέχουν αναγκαστικά μόνο υποστηρικτική φροντίδα, αφού δεν υπάρχει θεραπεία όταν εκδηλωθούν τα συμπτώματά της.
Την πέμπτη ημέρα από την εισαγωγή του, το αγόρι είχε πάψει πια να έχει νευρολογικά αντανακλαστικά. Την 17η ημέρα οι γονείς του συναίνεσαν να διακοπεί η μηχανική υποστήριξη που έως τότε τον κρατούσε στη ζωή. Άφησε ήσυχα την τελευταία του πνοή, με την οικογένειά του στο πλευρό του.
Να αυξηθεί η ενημέρωση
Το περιστατικό δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση Canadian Medical Association Journal. Όπως εξηγούν οι γιατροί, οι γονείς του συμφώνησαν να δημοσιοποιηθεί για να αυξηθεί η ενημέρωση του κοινού για την λύσσα.
Όπως αναφέρουν, η περίπτωσή του αποτελεί το πρώτο εγχώριο κρούσμα λύσσας στο Οντάριο από το 1967. Το καλοκαίρι, όμως, είναι εποχή υψηλού κινδύνου για τέτοιου είδους περιστατικά, κυρίως στις αγροτικές περιοχές του κόσμου. Επομένως το κοινό πρέπει να γνωρίζει τι να κάνει εάν του συμβεί κάτι ανάλογο.
«Κάθε άμεση επαφή ανθρώπου με νυχτερίδα, ακόμα κι αν δεν υπάρξει η παραμικρή αμυχή ή πληγή, πρέπει να οδηγεί σε προληπτική θεραπεία», δήλωσε ο επιβλέπων της ιατρικής ομάδας Dr. Brian Hummel, επίκουρος καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά.
«Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό τώρα το καλοκαίρι, που κορυφώνονται οι συναντήσεις ανθρώπων και νυχτερίδων», πρόσθεσε.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνον τις νυχτερίδες. Κάθε άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με ένα άγριο ζώο, το οποίο δυνητικά θα μπορούσε να έχει λύσσα, πρέπει να συμβουλεύεται δίχως καθυστέρηση τον γιατρό του.
Σωτήρια η προφύλαξη μετά την έκθεση
Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί κίνδυνος λύσσας, πρέπει να αρχίζει αμέσως προφύλαξη μετά την έκθεση (PEP). Είναι μία επείγουσα φαρμακευτική αγωγή που στόχο έχει για να αποτρέψει την ανάπτυξη της λύσσας. Με την βοήθειά της, η λύσσα μπορεί να αποτραπεί 100%, αναφέρει ο ΕΟΔΥ.
Όπως εξηγεί, η λύσσα μπορεί να μεταδοθεί με το σάλιο των μολυσμένων ζώων, εάν δαγκώσουν ή προκαλέσουν πληγή σε έναν άνθρωπο. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί εάν το σάλιο του μολυσμένου ζώου έρθει σε επαφή με ανοιχτή πληγή ή βλεννογόνους του ανθρώπινου σώματος. Βλεννογόνος υπάρχει στα μάτια, στο στόμα και στη μύτη.
«Η λύσσα είναι σχεδόν πάντοτε θανατηφόρος όταν εκδηλωθεί. Δεν υπάρχουν καθιερωμένες αποτελεσματικές θεραπείες, γεγονός που καθιστά ζωτική την πρόληψή της», τονίζουν οι καναδοί επιστήμονες. Προειδοποιούν επίσης ότι ένα άγριο ζώο, όπως η νυχτερίδα, μπορεί να είναι μολυσμένο χωρίς ακόμα να έχει χαρακτηριστικά συμπτώματα. Επομένως κάθε επαφή πρέπει να συζητείται με τον γιατρό.
Σημειώνεται πως στην χώρα μας αρκετά κρούσματα λύσσας έχουν αναφερθεί σε κόκκινες αλεπούδες, καθώς και σε ζώα συντροφιάς (σκύλους, γάτες) και παραγωγικά ζώα (αγελάδες).
Φωτογραφία: iStock
