Η “Elsa Schiaparelli Exhibition at V&A” στο Victoria and Albert Museum είναι από τις εκθέσεις που δεν βασίζονται απλώς στο όνομα. Έχει δομή, καθαρή επιμέλεια και συγκεκριμένο αφήγημα: δείχνει πώς η Elsa Schiaparelli άλλαξε τη μόδα και γιατί αυτό εξακολουθεί να έχει σημασία σήμερα.
Η έκθεση είναι οργανωμένη θεματικά, όχι χρονολογικά. Αυτό βοηθάει να καταλάβεις τη σκέψη της. Υπάρχουν ενότητες γύρω από τον σουρεαλισμό, τη συνεργασία με καλλιτέχνες, το σώμα ως “καμβάς”, αλλά και την εμπορική της ευφυΐα. Δεν ήταν μόνο δημιουργός. Ήξερε πώς να επικοινωνεί.
Ξεχωρίζουν τα κομμάτια που προέκυψαν από τη συνεργασία της με τον Salvador Dalí. Το Lobster Dress, το Skeleton Dress, τα καπέλα-αντικείμενα. Δεν παρουσιάζονται σαν “iconic στιγμές”, αλλά σαν παραδείγματα ενός τρόπου σκέψης: η μόδα μπορεί να είναι χιούμορ, πρόκληση, ακόμα και ειρωνεία.
Υπάρχει επίσης έμφαση στο χρώμα. Το shocking pink δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως αισθητική επιλογή, αλλά ως branding εργαλείο. Κάτι που σήμερα θεωρείται δεδομένο, τότε ήταν ριζοσπαστικό.
Ένα άλλο δυνατό σημείο είναι η παρουσίαση των πατρόν και της κατασκευής. Βλέπεις πώς χτίζονταν τα ρούχα. Αυτό βοηθά να καταλάβεις ότι πίσω από την “τρέλα” υπήρχε τεχνική ακρίβεια.
Παράλληλα, η έκθεση συνδέει άμεσα το παρελθόν με το σήμερα. Και εδώ μπαίνει ο ρόλος του Daniel Roseberry.
Ο Roseberry, Τεξανός, ανέλαβε τον οίκο σε μια στιγμή που η Schiaparelli ήταν περισσότερο ιστορική αναφορά παρά ενεργό brand. Αυτό που έκανε δεν ήταν rebranding με την κλασική έννοια. Δούλεψε πάνω στα codes του οίκου και τα μετέφερε στο τώρα.
Στη μεταξύ μας συζήτηση, μαζί και με τον Julien Macdonald, μίλησε ανοιχτά για το πώς βρέθηκε σε αυτόν τον ρόλο. Δεν το περιέγραψε ως “στόχο”, αλλά ως αλληλουχία επιλογών. Όπως είπε, το ένα πράγμα έφερε το άλλο. Αυτή η λογική φαίνεται και στη δουλειά του. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με ευκολία. Χτίζει εικόνες που μένουν.
Σήμερα, ο οίκος Schiaparelli έχει επιστρέψει δυναμικά, κυρίως μέσα από την haute couture. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από το ποιος τον φοράει.
Η Lady Gaga επέλεξε Schiaparelli για την ορκωμοσία του Joe Biden, με εκείνο το navy σύνολο και το χρυσό περιστέρι. Η Bella Hadid εμφανίστηκε στις Κάννες με το χρυσό “lung necklace”, ένα από τα πιο συζητημένα looks των τελευταίων ετών.
Η Doja Cat στο Met Gala με την πλήρως καλυμμένη κόκκινη εμφάνιση έδειξε πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η εικόνα.
Αντίστοιχα, η Zendaya και η Kylie Jenner έχουν φορέσει δημιουργίες του οίκου που ισορροπούν ανάμεσα στο θεατρικό και το φορέσιμο. Δεν είναι ρούχα για όλους. Αλλά δεν προσπαθούν να είναι.
Αυτό που καταφέρνει η έκθεση στο V&A είναι να δώσει πλαίσιο σε όλα αυτά. Να δείξει ότι αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι “trend”. Είναι συνέχεια.
Η παρουσία της Marisa Berenson στα εγκαίνια λειτουργεί σχεδόν σαν γέφυρα. Από την αρχική Schiaparelli μέχρι το σήμερα. Και μαζί της, στη μνήμη, η Berry Berenson, επίσης εγγονή της Elsa, που χάθηκε στις επιθέσεις της September 11 attacks.
Το τελικό συμπέρασμα είναι απλό. Αν θέλεις να καταλάβεις γιατί η Schiaparelli έχει επιστρέψει τόσο δυνατά, αυτή η έκθεση δίνει την απάντηση. Δεν βασίζεται στη νοσταλγία. Βασίζεται σε ιδέες που εξακολουθούν να λειτουργούν.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
