Ο Σταύρος Φλώρος μίλησε για το Survivor και την περιπέτεια που ακολούθησε, περιγράφοντας τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει το ένα πόδι του και αναφερόμενος στη νοσηλεία του στη Δομινικανή Δημοκρατία, το Μαϊάμι και στη συνέχεια την Αθήνα.
Μιλώντας σε αμερικανικό μέσο ενημέρωσης, ο ίδιος περιέγραψε τις σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό του όταν κατάλαβε τη σοβαρότητα της κατάστασης.
«Ήταν το πιο δυνατό συναίσθημα που έχω νιώσει ποτέ. Τη στιγμή που συνέβη, έκανα τον σταυρό μου και είπα: “Θεέ μου, σε παρακαλώ, βοήθησέ με σε αυτή την κατάσταση, δώσε μου μια δεύτερη ευκαιρία“».
Ο Σταύρος Φλώρος αναφέρθηκε και στον φόβο που ένιωσε εκείνη την ώρα, λέγοντας πως «το συναίσθημα του να πεθαίνεις είναι τόσο τρομακτικό» και προσθέτοντας ότι μόνο κάποιος που έχει περάσει μια αντίστοιχη εμπειρία μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει.
Η στιγμή που κατάλαβε ότι έχασε το πόδι του
Η συνειδητοποίηση της απώλειας του ενός ποδιού του ήταν, όπως περι-, μια στιγμή κατά την οποία σκέφτηκε ακόμη και το ενδεχόμενο να τελειώσει εκεί η ζωή του.
«Τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι δεν είχα πλέον το ένα μου πόδι, σκέφτηκα: “Έτσι θα τελειώσει η ζωή μου; Εδώ; Μακριά από το σπίτι μου, μακριά από την οικογένειά μου;”»
Ο ίδιος συνέδεσε αυτή την αλλαγή με την καθημερινότητα που είχε μέχρι τότε. Όπως είπε, ήταν νέος, αθλητικός και συνήθιζε να ασχολείται με πολλές δραστηριότητες. Ξαφνικά, όμως, όπως περι-, βρέθηκε να μην μπορεί να κινηθεί όπως πριν.
«Μια μέρα είσαι νέος, γεμάτος ενέργεια -και εγώ ήμουν αθλητικός άνθρωπος, μου άρεσαν οι δραστηριότητες, έκανα πάρα πολλά πράγματα- και την επόμενη στιγμή δεν μπορείς πραγματικά να κάνεις τίποτα, ούτε καν να κουνήσεις το χέρι σου».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις πρώτες ημέρες της νοσηλείας του και σε μια οδηγία που του έδινε ο γιατρός του.
«Ο γιατρός μου έλεγε να αφήνω το πόδι μου να κρέμεται έξω από το κρεβάτι κι εγώ σκεφτόμουν: “Δεν μπορώ να το κάνω ούτε αυτό. Θεέ μου, αυτή θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα;”»
Η αναφορά του στην παραγωγή του Survivor
Στη συνέντευξή του, ο Σταύρος Φλώρος έκανε επίσης αναφορά στην επικοινωνία της παραγωγής με την οικογένειά του, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρξε τηλεφώνημα προς τους γονείς του για να ενημερωθούν ή να ερωτηθούν για την κατάστασή του.
«Η παραγωγή δεν τηλεφώνησε καν στους γονείς μου, ούτε καν για να δει πώς είναι. Ήταν τρελό».
Ο ίδιος ανέφερε ακόμη ότι δεν γνώριζε εξαρχής πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση με το άλλο του πόδι και ότι υπήρχε κίνδυνος να το χάσει επίσης.
Για την ιατρική φροντίδα που χρειάστηκε, περιέγραψε τη διαδρομή που ακολούθησε: «Όσο αφορά την περίθαλψη, ήταν μόνο αυτή: πρώτα στη Δομινικανή Δημοκρατία, μετά στο Μαϊάμι και πίσω στην Αθήνα».
Αναφερόμενος στη συμμετοχή του στο Survivor και στα χρήματα που συνδέονται με το παιχνίδι, ξεκαθάρισε ότι η οικονομική ανταμοιβή δεν ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο αποφάσισε να συμμετάσχει.
«Φυσικά, όταν παίρνεις κάποια χρήματα χαίρεσαι, αλλά δεν είναι αυτός ο βασικός λόγος για τον οποίο μπήκα στο παιχνίδι».
Στη συνέχεια συνέδεσε την εμπειρία που έζησε με την απώλεια του ποδιού του και το τίμημα που, όπως λέει, είχε για τον ίδιο η συμμετοχή του.
«Μετά από όλα αυτά που συνέβησαν, νιώθω ότι πραγματικά δεν άξιζε να περάσω όλα αυτά, να χάσω το ένα μου πόδι για ένα παιχνίδι, για κάποια χρήματα».
Και κατέληξε: «Κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να σου αγοράσει ένα πόδι. Κανένα».
Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε τι θα έλεγε στους παραγωγούς του Survivor εάν παρακολουθούσαν τη συγκεκριμένη συνέντευξη, η απάντησή του ήταν σύντομη: «Θα τους έλεγα ότι η ζωή δεν αγοράζεται με χρήματα».
Δείτε το απόσπασμα που προβλήθηκε από την εκπομπή «Το Πρωινό»
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
