Στη διάρκεια της 65ετούς καριέρας του έκανε σχεδόν τα πάντα: ήταν τρομπετίστας, διευθυντής ορχήστρας, συνθέτης, παραγωγός και τιμήθηκε με 27 βραβεία Grammy. Ο θρύλος της μουσικής, Κουίνσι Τζόουνς, ο οποίος έγινε γνωστός ως «Q» και άσκησε μεγάλη επιρροή στην αμερικανική μουσική σκηνή με το έργο του και με συνεργασίες με καλλιτέχνες από τον πιανίστα της τζαζ Κάουντ Μπέιζι μέχρι τον Φρανκ Σινάτρα και τον Μάικλ Τζάκσον, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.
Ο Τζόουνς πέθανε χθες Κυριακή, σύμφωνα με τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεών του.
Ο Τζόουνς διαμόρφωσε τις ηχογραφήσεις μεγάλων ονομάτων της τζαζ όπως ο Μάιλς Ντέιβις, έκανε παραγωγή στον Σινάτρα και είχε τον γενικό συντονισμό της ηχογράφησης των αστέρων που τραγούδησαν για φιλανθρωπικούς σκοπούς στον δίσκο «We are the World» το 1985 – τη μεγαλύτερη επιτυχία της εποχής του.
Ο Τζόουνς υπέγραψε και τραγούδια για ταινίες, ενώ συνυπέγραψε την παραγωγή της ταινίας «The Color Purple» (Το Πορφυρό Χρώμα) και του τηλεοπτικού σόου της δεκαετίας του ΄90 «Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ», με το οποίο ξεκίνησε την καριέρα του ο Γουίλ Σμιθ.
Στον φιλικό του κύκλο βρίσκονταν μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Ο Τζόουνς είχε δειπνήσει με τον Πάμπλο Πικάσο, είχε συναντηθεί με τον πάπα Ιωάννη Παύλο τον ΙΙ, είχε συμμετάσχει στη διοργάνωση του εορτασμού για τα 90α γενέθλια του Νέλσον Μαντέλα και μια φορά είχε καταφύγει στο ιδιωτικό νησί του Μάρλον Μπράντο στον Νότιο Ειρηνικό για να συνέλθει από νευρικό κλονισμό.
Ο Μπόνο των U2 τον αποκάλεσε κάποτε «το πιο κουλ πρόσωπο που έχω γνωρίσει ποτέ».
Θεϊκή συνεργασία
Οι μεγαλύτερες σε διάρκεια επιτυχίες του έγιναν σε συνεργασία με τον Τζάκσον.
Μαζί έκαναν τρία σημαντικά άλμπουμ – τα «Off the Wall» το 1979, «Thriller» το 1982 και «Bad» το 1987- που άλλαξαν το τοπίο της αμερικανικής μουσικής σκηνής.
Το «Thriller» πούλησε 70 εκατομμύρια αντίτυπα και έξι από τα εννέα τραγούδια από το άλμπουμ μπήκαν στην πρώτη δεκάδα των charts.
Επιτυχίες όπως το «Beat It», το «Billie Jean» και το τραγούδι του τίτλου έκαναν το «Thriller» το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών χαρίζοντας τρία Γκράμι στον Τζόουνς και επτά στον Τζάκσον.
Το 1987 το «Bad» σημείωσε πέντε Νο. 1 επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένων των «Smooth Criminal» και «Man in the Mirror».
Η συνεργασία του Τζόουνς με τον Τζάκσον ήταν ιστορική, αν και η δισκογραφική εταιρεία του Τζάκσον αρχικά θεώρησε ότι ο Τζόουνς ήταν πολύ της τζαζ για να γίνει παραγωγός του. Ξεκίνησαν το 1979 με το «Off the Wall», αφού ο τραγουδιστής είχε χωρίσει από τα αδέρφια του στο συγκρότημά τους Jackson 5.
Ο Τζάκσον πέθανε το 2009 και λίγο μετά ο Τζόουνς μήνυσε το ίδρυμα Μάικλ Τζάκσον υποστηρίζοντας ότι «εξαπατήθηκε και έχασε πολλά χρήματα» από τα δικαιώματα.
Τον Ιούλιο του 2017 οι ένορκοι δικαστηρίου του Λος Άντζελες του επιδίκασαν 9,4 εκατομμύρια δολάρια.
Δύσκολο ξεκίνημα
Ο Κουίνσι Τζόουνς τζούνιορ γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1933 στο Σικάγο. Ως αγόρι φιλοδοξούσε να γίνει γκάνγκστερ σαν αυτούς που έβλεπε στην υποβαθμισμένη γειτονιά που έμενε. Ήταν 7 ετών όταν η μητέρα του μεταφέρθηκε σε ψυχιατρείο. Ο πατέρας του, ξυλουργός, ξαναπαντρεύτηκε και μετακόμισε με την οικογένεια στο Μπρέμερτον στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, όπου ο νεαρός Κουίνσι ενεπλάκη στην παρανομία.
Ο Τζόουνς είπε ότι το ενδιαφέρον του για τη μουσική γεννήθηκε στο Μπρέμερτον, όταν μαζί με μερικούς φίλους βρήκαν ένα πιάνο αφού μπήκαν κρυφά στο κοινοτικό κέντρο της περιοχής του την περίοδο του πολέμου.
Πειραματίστηκε με διαφορετικά όργανα στο συγκρότημα του σχολείου του πριν καταπιαστεί με την τρομπέτα και στα 13 του έπαιζε τζαζ και rhythm-and-blues σε νυχτερινά κέντρα. Στο Σιάτλ, σε ηλικία 14 ετών, ο Τζόουνς γνώρισε τον 16χρονο Ρέι Τσαρλς, όχι ακόμη διάσημο, ο οποίος του έμαθε να διασκευάζει και να συνθέτει μουσική.
Ο πιανίστας της τζαζ Κάουντ Μπέιζι και ο τρομπετίστας Κλαρκ Τέρι έγιναν επίσης μέντορες του νεαρού Τζόουνς, ο οποίος κέρδισε μια υποτροφία σε αυτό που εξελίχθηκε στο διάσημο Berklee School of Music στη Βοστώνη. Ωστόσο, το παράτησε για να ακολουθήσει καριέρα με το συγκρότημα του Λάιονελ Χάμπτον ως έφηβος τρομπετίστας στις αρχές της δεκαετίας του 1950.
«Η μουσική ήταν το μόνο πράγμα που μπορούσα να ελέγξω», έγραψε ο Τζόουνς στην αυτοβιογραφία του. «Ήταν ο μόνος κόσμος που μου πρόσφερε ελευθερία… Δεν χρειάστηκε να ψάχνω για απαντήσεις… Η μουσική με γέμιζε, με έκανε να νιώθω δυνατός, δημοφιλής, ανεξάρτητος και κουλ».
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 έκανε περιοδείες που χορηγούσε η αμερικανική κυβέρνηση ανά τον κόσμο με ένα συγκρότημα που είχε φτιάξει ο πρωτοπόρος του μπίποπ (ένα είδος της τζαζ) Ντίζι Γκιλέσπι. Στη συνέχεια, ο Τζόουνς οδήγησε τη δική του μπάντα στην Ευρώπη. Ήταν βαθιά χρεωμένος στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν έπιασε δουλειά στη δισκογραφική εταιρεία Mercury Records στη Νέα Υόρκη και έγινε ένα από τα πρώτα μαύρα στελέχη σε μια δισκογραφική εταιρεία λευκών.
Ο Τζόουνς ίδρυσε αργότερα τη δική του δισκογραφική εταιρεία, την Qwest, καθώς και το Vibe, ένα περιοδικό που κάλυπτε τον κόσμο της hip-hop, ενώ ασχολήθηκε και με διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Συνέχισε να ασχολείται με νέα πρότζεκτ ακόμη και πολύ μετά τη συνταξιοδότησή του. Το 2018, ο τότε 84χρονος Τζόουνς δήλωσε στο περιοδικό GQ: «Ποτέ στη ζωή μου δεν υπήρξα τόσο πολυάσχολος».
Ο Τζόουνς παντρεύτηκε τρεις φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η αγαπημένη του από το σχολείο ονόματι Τζέρι Κάλντγουελ, με την οποία απέκτησε μια κόρη. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν το μοντέλο από τη Σουηδία Ούλα Άντερσον με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Το ένα, ο Κουίνσι ο ΙΙΙ έγινε παραγωγός της χιπ χοπ.
Η τρίτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός Πέγκι Λίπτον με την οποία απέκτησε δύο κόρες, ανάμεσά τους την ηθοποιό Ρασίντα Τζόουνς. Απέκτησε επίσης δύο ακόμη παιδιά εκτός γάμου, ένα εκ των οποίων με την ηθοποιό Ναστάζια Κίνσκι.
-: ΑΠΕ
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
