Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης παραχώρησε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό Gala και την δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή αυτή την εβδομάδα.
Με αφορμή τις τέσσερις σκηνοθεσίες που υπο- θεατρικά την φετινή σεζόν, μάλιστα, ο δημοφιλής καλλιτέχνης κλήθηκε να εξηγήσει γιατί δεν του λείπει καθόλου όταν δεν παίζει ως ηθοποιός στη σκηνή.
Σου λείπει όταν δεν παίζεις στο θέατρο;
Ανησυχητικά καθόλου. Μου αρέσει πολύ να ζω τη ζωή μου φτιάχνοντας παραστάσεις. Ως ηθοποιός δεν λες όλη την ιστορία, είσαι μέρος της. Εμένα μου αρέσει να λέω όλη την ιστορία, να διαλέγω την κάθε λεπτομέρεια – από τα πόσα Κέλβιν θα έχει αυτό το φως που φωτίζει την ώρα που μιλάμε, που ακριβώς θα κάθεσαι, πως ακριβώς θα ειπωθεί ό,τι ειπωθεί και τι ακριβώς θέλω να βγει από την ιστορία.
Έχω πολλούς συναδέλφους και φίλους για τους οποίους το νόημα που παίρνουν, από τα πράγματα που κάνουν, έχει να κάνει με το τι ρόλο θα παίξουν. Εμένα αυτό μου έχει τελειώσει πάρα πολλά χρόνια πριν. Μου αρέσει πάρα πολύ να μπορώ να διηγηθώ ιστορίες που κάτι λένε σε μένα.
Τι είδους ιστορίες είναι αυτές;
Θα σου εξηγήσω. Μου ζήτησαν να γράψω ένα βιογραφικό για το πρόγραμμα του θεάτρου του Νέου Κόσμου και αναρωτιόμουν τι να γράψω. Βιαζόμουν κιόλας και βαριόμουν και πολύ να το γράψω. Έκατσα λοιπόν πολύ γρήγορα και έγραψα την εξής φράση: “Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης εργάζεται αδιάλειπτα ως ηθοποιός και σκηνοθέτης από το 1991 στο θέατρο, στον κινηματογράφο και την τηλεόραση”. Και συνεχίζω και γράφω:
“Έχει συνεργαστεί με εξαιρετικούς σκηνοθέτης ως ηθοποιούς και με εξαιρετικούς ηθοποιούς ως σκηνοθέτης”. Ωραία, λέω, αυτό μας καλύπτει. Αλλά θέλω ακόμα μια φράση. Και γράφω: “Οι ιστορίες που διηγείται στις παραστάσεις του φανερώνουν κομμάτι – κομμάτι τη δική του”. Και αυτό είναι η αλήθεια. Η ιστορίες που διηγούμαστε φανερώνουν αυτό που είμαστε. Ό,τι κάνουμε λέει κάτι για εμάς.
Μόνο και μόνο ότι κάνω αυτά τα τέσσερα έργα φέτος, που ξεκινάνε από την “Ιδέα της χρονιάς” για να καταλήξουν στο “Φράγμα”, περνώντας από τις “Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας” και το “Έγκλημα στον Νείλο”, φανερώνει μια επιθυμία και, αν θες, μια δυνατότητα προσέγγισης σε μια μεγάλη γκάμα, άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα.
