Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ημερών από τον θάνατο του Δημήτρη Κόκοτα, η σύζυγός του, Κατερίνα Πετράκη, μίλησε στη Μαρία Βλάχου και την εκπομπή «Super Κατερίνα» για τη δύσκολη περίοδο που διανύει μετά την απώλεια του ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκε σχεδόν 25 χρόνια κοινής ζωής.
Η ίδια αναφέρθηκε στη σχέση τους, στις αναμνήσεις που έχουν μείνει πίσω, αλλά και στις τελευταίες στιγμές που πέρασε δίπλα στον σύζυγό της.
Ραγίζει καρδιές η ανάρτηση της αδελφής της Κατερίνας Πετράκη για τον Δημήτρη Κόκοτα
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην κόρη τους, αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο εκείνη αντιμετωπίζει πλέον την απουσία του πατέρα της και τη νέα πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στη ζωή της οικογένειας.
«Προς το παρόν νιώθω ένα κενό. Όσον αφορά το κομμάτι της συντροφικότητας και των πραγμάτων που θα έκανα με τον Δημήτρη, αυτό πλέον έχει τελειώσει»
«Νιώθει ευγνώμων που είχε τον συγκεκριμένο μπαμπά κι ας ήταν για λίγο. Τουλάχιστον μου λέει “νιώθω περήφανη που ήταν μαζί μου πολλές ώρες. Τον έζησα, για πάρα πολύ κόσμο δεν ήταν εκεί”, οπότε κρατάει προς το παρόν αυτό», είπε για την κόρη τους.
«Έζησα πάρα πολλές ευτυχισμένες στιγμές, πολύ γέλιο, πολύ χαρά και δυσκολίες. Σαφώς, γιατί έτσι είναι. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή όλα, αλλά πάντα βρίσκαμε έναν τρόπο να αντιμετωπίζουμε γιατί ήμασταν μαζί».
«Καταρχάς πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια ελπίδα. Έλεγα “να, σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει. Σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει”. Κάποιες μέρες αν έβλεπα έτσι μια μικρή ανταπόκριση, έστω και κάτι πολύ λίγο, γύριζα πετώντας. Ο Δημήτρης καταλάβαινε. Ο Δημήτρης είχε συναίσθημα και δεν είναι κάτι που έβλεπα μόνο εγώ. Μου το έδειχναν και οι γιατροί. Αντιδρούσε. Δηλαδή γύριζε τα μάτια του. Προσπαθούσε να σηκώσει το κεφάλι του, να γυρίσει προς την πλευρά που άκουγε τη φωνή της μικρής. Αν ρωτούσα κάτι, σήκωνε το χέρι του. Άνοιγε, έκλεινε τα μάτια. Πάντα στις ερωτήσεις γινόταν μια αντίδραση. Έκλαιγε, δεν δάκρυσε. Απλώς έκλαιγε. Έκλαιγε, έβαζε δύναμη στο σώμα του, έβαζε δύναμη στο σώμα, στο κεφάλι, σαν να προσπαθούσε να σηκωθεί και έκλαιγε».
«Σωματικά όχι, ψυχικά. Έλεγα “Θεέ μου, να γυρίσει, να γυρίσει”. Όλο αυτό γινόταν με τη δύναμη που μου έδινε αυτή η σκέψη ότι όλο αυτό αξίζει για να τον δω ξανά όρθιο δίπλα μας. Δυστυχώς ήρθε αυτή η μέρα. Εκείνη τη μέρα όταν μπήκα μέσα, πλέον με το που τον είδα κατάλαβα ότι φεύγει και δεν ξέρω αν το έχει αφομοιώσει ο εγκέφαλός μου ακόμα αυτό σαν εικόνα. Ε, ναι, τον είδα απλά να φεύγει. Προσπάθησα να του πω όλα αυτά που ζήσαμε, να τα χωρέσω σε μισή ώρα, να χωρέσω τη ζωή μας όλη σε μισή ώρα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι όλη αυτή η ενέργεια, όλη αυτή, όλο αυτό που έχουμε ζήσει απλά φεύγει».
Δες το απόσπασμα
Μνημόσυνο 40 ημερών για τον Δημήτρη Κόκοτα – Ήταν όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα εκεί!
Σάντρα Βουτσά για Δημήτρη Κόκοτα: «Είναι αδιανόητο ότι έχει φύγει»
Κόκοτας: Ράγισε καρδιές ο επικήδειος της συζύγου του–«Ο ήλιος μου με άφησε σωματικά, αλλά είναι εδώ»
