Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Ο Άκης Πετρετζίκης κάθισε στον καναπέ του «Studio στις 3» το μεσημέρι της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου και μίλησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για τη διαδρομή του πριν και μετά το MasterChef, τα δύσκολα χρόνια στην Αγγλία, αλλά και την απόφαση που άλλαξε τη ζωή του.
«Πήγα διψασμένος. Δηλαδή δεν υπήρχε περίπτωση να γυρίσω πίσω. Αυτή είναι η διαφορά. Εγώ πιστεύω πάρα πολύ στη δίψα. Όσο πιο διψασμένος είναι κάποιος, τόσο πιο πολύ πετυχαίνει. Πήγα αποφασισμένος. Γενικά είμαι αποφασισμένος», είπε ο Άκης Πετρετζίκης για την εποχή που έφυγε για την Αγγλία.
Ο γνωστός σεφ αποκάλυψε ότι εκείνα τα χρόνια σχεδόν ολόκληρος ο μισθός του πήγαινε στο ενοίκιο. «Είχα νοικιάσει ένα σπίτι που πλήρωνα 1.200 λίρες. Εγώ έπαιρνα 1.300-1.400 λίρες από εκεί πέρα, οπότε μου έμεναν 100-200 να περάσω τον μήνα. Παιδιά, είχε το κράτος βοήθημα. Δηλαδή έπαιρνα 200-300 λίρες από το κράτος γιατί τους πήγα τα έξοδά μου, τους πήγα τα έσοδά μου και μου βγάζανε βοήθημα».
Για την ίδια περίοδο της ζωής του ανέφερε: «Αν με ρωτήσεις μέχρι τα 26-27, ξέρεις, ακούω όλους μου τους φίλους που ήταν μια έντονη περίοδος της ζωής τους. Εγώ θυμάμαι μόνο να δουλεύω. Δεν θυμάμαι κάτι άλλο. Δούλευα σε ένα ξενοδοχείο, The Goring λέγεται. Είναι ένα ξενοδοχείο που ερχόντουσαν τα βασιλόπουλα κάθε Σάββατο Κυριακή και τρώγανε. Δηλαδή ήταν το πιο πρεστιζάτο ξενοδοχείο να δουλεύεις».
Όταν ρωτήθηκε για τον William και τον Harry, απάντησε: «Τους χαιρετούσαμε κανονικά. Ποτέ δεν τους έβλεπες γιατί πήγαιναν στο δωμάτιό τους. Είχαν δωμάτιο και τρώγανε steak and chips και έβλεπαν τα match».
Λίγο αργότερα, ο Άκης Πετρετζίκης βρέθηκε μπροστά σε ένα μεγάλο επαγγελματικό δίλημμα, καθώς είχε εξασφαλίσει δουλειά ως σεφ στη Νέα Υόρκη, όταν προέκυψε η συμμετοχή του στο MasterChef.
«Μου βρίσκει να αναλάβω σε ένα ξενοδοχείο σεφ στη Νέα Υόρκη. Μικρό ξενοδοχείο μπουτίκ, αλλά ο σεφ, εντάξει, ο σεφ σεφ. Και μου λέει “αλλά θα φύγεις σε τρεις μήνες, τέσσερις”. […] Και φεύγει ο σεφ μετά από κάνα δυο βδομάδες, πάει για μια εγχείρηση στη μέση και στο μεσοδιάστημα βγήκε ο διαγωνισμός Master. “Καλέστε συμμετοχές” και δηλώνουμε συμμετοχή. Είχα κάτι σίγουρο στη Νέα Υόρκη και αποφάσισα να κάνω κάτι πολύ αβέβαιο πίσω στη χώρα μου», αποκρίθηκε.
Ο Άκης Πετρετζίκης μίλησε στη συνέχεια για την εμπειρία στο MasterChef και τη δύναμη που έχει η παραγωγή πάνω στην εικόνα του.
«Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πάει σε διαγωνισμούς, παιδιά, και από την ντροπή μετά έχουν φύγει και δεν έχουν ξαναγυρίσει. Υπάρχουν άνθρωποι που ντρέπονται να βγουν από το σπίτι τους. Δεν είναι εύκολο πράγμα το να μπεις σε ένα διαγωνισμό. Εύκολο είναι να… θεωρώ ότι είναι πολύ πιο εύκολο να πας σε ένα διαγωνισμό σαν κριτής παρά σαν διαγωνιζόμενος. Ο διαγωνιζόμενος παιδιά είναι προϊόν εκμετάλλευσης της εκπομπής. Προϊόν. Άμα αποφασίσει ο αρχισυντάκτης ή η παραγωγή για το συγκεκριμένο άνθρωπο κάτι συγκεκριμένο, τελείωσες», πρόσθεσε.
«Ήμουν σίγουρος ότι θα νικήσω όταν πήγα. Μην παιδευόμαστε δηλαδή. Μερικές φορές ακούω κάποιους που λένε “εγώ πάω για το ταξίδι στον διαγωνισμό”. Αυτά είναι βλακείες. Δηλαδή τι βλακείες είναι αυτές; Πας για να βγεις δεύτερος; Δηλαδή όταν πας να βγεις δεύτερος, μην πας καλύτερα στον διαγωνισμό. […] Εγώ πίστευα εξαρχής ότι θα κερδίσω», συμπλήρωσε ο Άκης Πετρετζίκης.
«Τότε δεν υπήρχε αγάπη του κόσμου για εμένα. Ήμουνα 26-27 χρονών, ένας πιτσιρικάς που κέρδισε έναν διαγωνισμό που κάποιοι λέγαν ότι μπορεί και να μην έπρεπε να τον έχει κερδίσει. Εγώ είχα ένα δρόμο μπροστά μου εκείνη τη στιγμή. Είχα έναν δρόμο να αποδείξω ότι αυτό που κέρδισα δικαίως το κέρδισα, ότι η θέση που μου δόθηκε δικαίως θα την υπηρετήσω και πρέπει να αποδείξω στο επόμενο διάστημα ότι μπορώ να τα καταφέρω», πρόσθεσε.
«Τηλεοπτικές δεν υπήρχανε. Αυτό που κατάφερα να κάνω μετά από κάποια χρόνια το κατάφερα λόγω του κόσμου. Ο κόσμος ήταν αυτός που με εμπιστεύτηκε και ευχαριστώ πάρα πολύ. Το δούλεψα πάρα πολύ», πρόσθεσε ο Άκης Πετρετζίκης.
Κλείνοντας αυτή την αναδρομή στην επαγγελματική του διαδρομή, συνόψισε τη δική του εμπειρία σε μία φράση: «Μόνο “όχι”. Καριέρες, δηλαδή, χτίζονται με “όχι”, όχι με “ναι”».
