Μάρθα Καραγιάννη: Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή! Η «πλούσια» καριέρα, οι επιτυχίες και οι έρωτες

Σήμερα, στην επέτειο του θανάτου της, η μνήμη της επιστρέφει μέσα από τις ταινίες της, τις θεατρικές παραστάσεις, τα τραγούδια της, αλλά κυρίως μέσα από εκείνη τη μοναδική αίσθηση οικειότητας που προκαλούσε. Η Μάρθα Καραγιάννη έμοιαζε πάντα σαν ένας άνθρωπος που τον γνωρίζεις από παλιά. Σαν να ανήκε όχι μόνο στην οθόνη, αλλά και στις δικές μας αναμνήσεις.

Τρία χρόνια χωρίς τη Μάρθα Καραγιάννη – Η ζωή, η καριέρα και το τραύμα που ποτέ δεν ξεπέρασε

Γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι, έχοντας γονείς ποντιακής καταγωγής. Από πολύ μικρή ηλικία φάνηκε πως η σκηνή θα γινόταν ο φυσικός της χώρος. Μόλις οκτώ ετών συμμετείχε στο παιδικό μπαλέτο της Λυρικής Σκηνής, έχοντας ήδη ξεκινήσει σπουδές χορού. Η τέχνη μπήκε στη ζωή της πριν ακόμη προλάβει να γνωρίσει τι σημαίνει επαγγελματική σταδιοδρομία.

Στα δεκαέξι της έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία «Η άγνωστος» της Φίνος Φιλμ, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου. Το 1957 ήρθε και το θεατρικό της ξεκίνημα, στην επιθεώρηση «Ελέφαντες και ψύλλοι», όπου γνώρισε τον άνθρωπο που θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην καλλιτεχνική της πορεία: τον Γιάννη Δαλιανίδη.
Η συνεργασία τους υπήρξε μία από εκείνες τις συναντήσεις που αλλάζουν μια καριέρα.

Ο Δαλιανίδης κατάλαβε πως πίσω από την όμορφη, χορευτική παρουσία της υπήρχε ένα σπάνιο κωμικό ταλέντο. Και έτσι η Μάρθα Καραγιάννη δεν έμεινε για πάντα η λαμπερή σουμπρέτα των μιούζικαλ. Με ταινίες όπως «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Γοργόνες και μάγκες» και «Το ανθρωπάκι», απέδειξε πως μπορούσε να κάνει το κοινό να γελά με έναν τρόπο δικό της.

Δίπλα στον Κώστα Βουτσά, τον οποίο συνάντησε σε πολλές από τις μεγάλες κινηματογραφικές της επιτυχίες, δημιούργησε ένα από τα πιο αγαπημένα κωμικά δίδυμα του ελληνικού σινεμά. Οι δυο τους είχαν έναν μοναδικό τρόπο να επικοινωνούν με το κοινό, με μια χημεία που δεν χρειαζόταν πολλές εξηγήσεις.
Τόλμησε να δοκιμαστεί και σε διαφορετικούς ρόλους, ακόμη και σε δραματικές ερμηνείες, αποδεικνύοντας ότι πίσω από το χαμόγελο και τη λάμψη υπήρχε μια ηθοποιός με μεγαλύτερο εύρος απ’ όσο ίσως της αναγνώριζε η εποχή.
Τραγούδησε, χόρεψε, έπαιξε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάματος και πέρασε από την επιθεώρηση και το μιούζικαλ μέχρι την κωμωδία και το δραματικό θέατρο. Η τηλεόραση την αγκάλιασε επίσης, με χαρακτηριστικές παρουσίες σε σειρές όπως «Ο Δρόμος», «Οι Μικρομεσαίοι», «Ζωή πατίνι» και «Επτά Θανάσιμες Πεθερές».
Και όμως, ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα της Μάρθας Καραγιάννη να μην ήταν κάποιος συγκεκριμένος ρόλος. Ήταν η ίδια η Μάρθα.

Η προσωπικότητά της είχε κάτι σπάνια αληθινό. Δεν προσπάθησε να παρουσιάσει μια τέλεια εικόνα ζωής. Μίλησε ανοιχτά για τις σχέσεις της, για τις χαρές και τις απογοητεύσεις της, για τον γάμο της με τον ποδοσφαιριστή Μίμη Στεφανάκο, για την τραγική απώλεια του παιδιού της λίγες μόλις ημέρες μετά τη γέννησή του, αλλά και για τη μακρόχρονη σχέση της με τον Βασίλη Κωνσταντίνου.
Έζησε τον έρωτα με πάθος, αλλά δεν τον εξιδανίκευσε. Έζησε τις απώλειες και τις δυσκολίες, χωρίς να χάσει την ανάγκη της για ζωή.
Και αυτό ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό της γνώρισμα.

Η Μάρθα αγαπούσε τη ζωή.
Λάτρευε τα ταξίδια και από τη δεκαετία του 1980 ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου, αποκαλώντας τον εαυτό της «πολίτη του κόσμου». Παρά τη μεγάλη δημοσιότητα που γνώρισε, διατήρησε κάτι από την απλότητα και την αμεσότητα ενός κοριτσιού που ξεκίνησε από το Κερατσίνι και κατάφερε να κατακτήσει την ελληνική σκηνή.
Έγραψε τη δική της ιστορία και μέσα από τις αυτοβιογραφίες της, θέλοντας να μιλήσει η ίδια για τη ζωή της και όχι να την αφήσει αποκλειστικά στις αφηγήσεις των άλλων.
Και όταν έφυγε, η τέφρα της σκορπίστηκε στον Σαρωνικό Κόλπο. Σαν ένας τελευταίος συμβολικός αποχαιρετισμός μιας γυναίκας που γεννήθηκε δίπλα στη θάλασσα και έζησε μια ζωή γεμάτη κίνηση, ταξίδια, όνειρα και ανθρώπους.

Σήμερα, η Μάρθα Καραγιάννη υπάρχει μέσα από τις παλιές ταινίες αλλά και από τα τραγούδια που συνεχίζουμε να σιγοτραγουδάμε, από τις ατάκες που επαναλαμβάνουμε, στα καλοκαιρινά βράδια μπροστά σε μια παλιά ελληνική ταινία, στα γέλια που εξακολουθούν να προκαλούν οι ερμηνείες της.
Υπάρχει σε μια εποχή που μπορεί να έχει περάσει, αλλά εκείνη κατάφερε να την κάνει διαχρονική. Η Μάρθα Καραγιάννη υπήρξε όμορφη, λαμπερή, ταλαντούχα και χαρισματική. Πάνω απ’ όλα όμως υπήρξε αυθεντική. Δεν αγαπήθηκε μόνο επειδή ήταν σταρ. Αγαπήθηκε επειδή, πίσω από τη σταρ, ο κόσμος διέκρινε έναν άνθρωπο με πάθη, αδυναμίες, χιούμορ, ευαισθησίες και μια αστείρευτη διάθεση να χαρεί τη ζωή. Και ίσως γι’ αυτό, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, η Μάρθα Καραγιάννη εξακολουθεί να μας λείπει. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν πραγματικά όταν κλείνει η αυλαία.

Αλίκη Βουγιουκλάκη-Μάρθα Καραγιάννη: Στο φως της δημοσιότητας τα ιδιόχειρα σημειώματα που άφησαν

Δημήτρης Σούρας – Μάρθα Καραγιάννη: Η τραγική σύμπτωση που έμελλε να “σφραγίσει” τη σχέση τους

«Η Μάρθα Καραγιάννη στα 50 της είπε “κρεμάω το μπικίνι στη ντουλάπα & αρχίζω να τρώω σαν άνθρωπος”»