Μετά τις αντιδράσεις με την πρώτη της ανάρτηση για τον Γιώργο Μαζωνάκη, η Αφροδίτη Μάνου επανήλθε με νέα δημοσίευση, διευκρινίζοντας πως, η αρχική της τοποθέτηση δεν είχε στόχο να στραφεί προσωπικά εναντίον του τραγουδιστή, αλλά αφορούσε στην άποψή της για την κατάσταση της πολιτισμικής ζωής στη χώρα.
Αρχικά, η ερμηνεύτρια δήλωσε την ημέρα της κηδείας του καλλιτέχνη, ότι δεν ήξερε τον Γιώργο Μαζωνάκη και τα τραγούδια του, σχολιάζοντας πως το «λαϊκό προσκύνημα στον νεκρό Μαζωνάκη, είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των ονείρων μιας γενιάς καλλιτεχνών, που αλλιώς τα φανταστήκαμε».
Στη νέα δημοσίευση που έκανε η Αφροδίτη Μάνου την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, αναφέρθηκε στις αντιδράσεις που προκάλεσε το πρώτο της σχόλιο, υποστηρίζοντας ότι όσα έγραψε, παρερμηνεύτηκαν. Παράλληλα, επανέλαβε πως δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιώργο Μαζωνάκη ούτε είχε σχέση με το έργο του, ενώ τόνισε ότι, κατά την άποψή της, ο ίδιος δεν είναι το πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνο για την κατάσταση που περι-.
Παράλληλα, τόνισε πως η άποψή της για το λαϊκό προσκύνημα διαμορφώνεται από τις δικές της εμπειρίες, παραπέμποντας στις κηδείες του Γιώργου Σεφέρη και του Γεωργίου Παπανδρέου, στις οποίες είχε παρευρεθεί.
Όπως έγραψε: «Η ανατροφή μου και η αγωγή από το σπίτι μου, ο χαρακτήρας μου και η ευαισθησία, δεν θα με άφηναν ποτέ, να καταφερθώ, εναντίον ενός ανθρώπου που πριν δυο μέρες είχε πεθάνει με τρόπο απίστευτο και που όπως έγραψα και φρόντισα από την αρχή στην λακωνική μου ανάρτηση να ξεκαθαρίσω, δεν τον γνώριζα ούτε αυτόν, ούτε τη δουλειά του και επί πλέον μόλις είχε μπει στον τάφο. Δεν έχω τίποτα με τον Μαζωνάκη, έγραψα. Αλλά ο λειτουργικός αναλφαβητισμός, ο φθόνος και ο ξεπεσμός, ο φανατισμός, η ιδεολογική τύφλωση και η απέραντη εχθρότητα χρόνων, ορισμένων, διάβασε άλλα. Ο Μαζωνάκης θα ήταν ο τελευταίος να κατηγορήσει κανείς για την κατάντια της πολιτισμικής μας ζωής. Φρόντισαν άλλοι, από νωρίς μετά τη μεταπολίτευση, “στρατευμένοι” και σπουδαίοι να το πράξουν με επιτυχία».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Η προσωπική μου εμπειρία και συμμετοχή σε λαϊκό προσκύνημα, ήταν δύο (2) φορές, μέσα στη χούντα. Στις κηδείες, αντίστοιχα, του τρισμέγιστου Γιώργου Σεφέρη και του Γεωργίου Παπανδρέου. Αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης που έχω και που διαμορφώνει την άποψή μου. Καλό κατευόδιο στον αποθανόντα καλλιτέχνη και συλλυπητήρια στους οικείους του. Και, ευχαριστώ τους σπουδαίους φίλους για τα μηνύματα και τηλεφωνήματά τους συμπαράστασης, μπροστά στον οχετό ύβρεων που δέχτηκα και δέχομαι, άλλη μια φορά. Θεώρησα υποχρέωσή μου, στους δικούς μου φίλους και σημαντικούς ανθρώπους που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια, να κάνω αυτήν την ανάρτηση. Η φωτό είναι από την κηδεία του Σεφέρη. 22 Σεπτεμβρίου 1971. Ήμουν κι εγώ εκεί, μέσα στο πλήθος… Και ναι. Αλλιώς τα φανταζόμουνα! Η χαζή…».
Δείτε την ανάρτησή της
«Δεν τον ήξερα ούτε αυτόν, ούτε τη δουλειά του»
Στην αρχική της ανάρτηση, η Αφροδίτη Μάνου είχε αναφέρει ότι δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιώργο Μαζωνάκη ούτε τη δουλειά του και είχε σχολιάσει τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε το λαϊκό προσκύνημα.
«Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο, ούτε που τον ήξερα-κι αυτόν και τη δουλειά του-αλλά το “λαϊκό προσκύνημα” στον νεκρό Μαζωνάκη, είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των ονείρων μιας γενιάς καλλιτεχνών, που αλλιώς τα φανταστήκαμε.
Καληνύχτα σας».
Η ανάρτηση της Αφροδίτης Μάνου προκάλεσε δεκάδες αρνητικά σχόλια κάτω από το προφίλ της. Δείτε μερικές από αυτά:
Ανάμεσα στα πρόσωπα από τον καλλιτεχνικό κόσμο που αντέδρασαν μετά την ανάρτηση της Αφροδίτης Μάνου ήταν ο Γιώργος Τσαλίκης, ο Γιάννης Αϊβάζης και ο Σωτήρης Τσαφούλιας. Με μία δημοσίευση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο σκηνοθέτης επέκρινε την Αφροδίτη Μάνου, σημειώνοντας πως η μουσική δεν έχει ταμπέλες και πως η προσπάθειά της να μειώσει το πένθος του κόσμου, είναι δείγμα αλαζονείας.
Η ανάρτηση του Σωτήρη Τσαφούλια
Όπως έγραψε ο Σωτήρης Τσαφούλιας την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου: «Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν γνωρίζατε τον άνθρωπο ούτε τη δουλειά του. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ δεν τα γνωρίζετε, σπεύσατε να κρίνετε τη συγκίνηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που τα γνωρίζουν. Η αγάπη του κόσμου δεν μπαίνει σε εξετάσεις αισθητικής. Δεν χρειάζεται την έγκριση κανενός για να είναι αληθινή. Το να χαρακτηρίζεις το πένθος ενός λαού ως “το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των ονείρων μιας γενιάς καλλιτεχνών” δεν λέει τίποτα για τον άνθρωπο που έφυγε. Λέει όμως πολλά για την αδυναμία σας να δεχτείτε ότι η τέχνη δεν ανήκει σε μια ελίτ, αλλά στον κόσμο που τη ζει».
Και πρόσθεσε: «Ο κόσμος δεν έκανε προσκύνημα σε ένα μουσικό είδος. Αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο που τον συντρόφευσε στις χαρές, στους χωρισμούς, στις παρέες και στις μοναξιές του και που ποτέ δεν προσπάθησε να διχάσει ή να κατατάξει κανέναν. Και αυτό δεν μειώνει κανέναν άλλο καλλιτέχνη. Το να προσπαθείς όμως να μειώσεις το πένθος των άλλων, μόνο και μόνο επειδή δεν συμβαδίζει με τα δικά σου γούστα, δεν είναι πολιτισμός. Είναι αλαζονεία και για μια καλλιτέχνιδα σαν εσάς που δηλώνει τραγουδοποιός φιλοσοφούσα μετ’ ευτελείας εν Αθήναις, το σχόλιο είναι αν όχι άστοχο, τουλάχιστον λυπηρό».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών, μετά από ανακοπή. Ο τραγουδιστής είχε επισκεφθεί την ιδιωτική κλινική Stem Cell στο Κολωνάκι για να υποβληθεί σε συνεδρία πλασμαφαίρεσης, και υπέστη ανακοπή. Ακολούθησε η διακομιδή του στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, ενώ η ταφή του έγινε στο Γ’ Νεκροταφείο. Την προηγούμενη ημέρα είχε πραγματοποιηθεί η λαϊκή αγρυπνία, με συγγενείς, φίλους και χιλιάδες θαυμαστές του τραγουδιστή να συγκεντρώνονται για να του πουν το τελευταίο «αντίο».
