Η Ελένη Φιλίνη τοποθετήθηκε δημόσια για τις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης της Μαίρης Λίντα στο γηροκομείο, αναφέροντας ότι η εικόνα που προβαλλόταν προς τα έξω δεν ανταποκρινόταν στη συναισθηματική πραγματικότητα της εκλιπούσας τραγουδίστριας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Λοιπόν», η Ελένη Φιλίνη κλήθηκε να σχολιάσει όσα ακούστηκαν για τα τελευταία χρόνια της σπουδαίας ερμηνεύτριας, η οποία απεβίωσε στις 22 Ιουλίου, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο των συζητήσεών τους:
«Τη Μαίρη Λίντα τη γνώριζα πάρα πολλά χρόνια και είχαμε μια πολύ όμορφη σχέση. Από όσα γνώριζα εγώ και από τις συζητήσεις που είχαμε κάνει κατά καιρούς, δεν ήταν μια κατάσταση που την ευχαριστούσε. Μπορεί προς τα έξω να έβγαινε η εικόνα ότι η ίδια είχε επιλέξει να βρίσκεται εκεί και ότι ήταν απόλυτα ευχαριστημένη, όμως εγώ είχα διαφορετική αίσθηση.
Πιστεύω πως βαθιά μέσα της θα προτιμούσε να βρίσκεται στο δικό της σπίτι, στο οικείο της περιβάλλον. Αυτό τουλάχιστον είχα καταλάβει εγώ από τη δική μας επικοινωνία και αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Σε κάθε περίπτωση, εύχομαι να αναπαυθεί η ψυχή της γιατί υπήρξε μια σπουδαία κυρία του ελληνικού τραγουδιού, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της».
Η προσωπική της φιλοσοφία για τους οίκους ευγηρίας
Παράλληλα, η ηθοποιός εξέφρασε τους προβληματισμούς της σχετικά με την απόφαση πολλών οικογενειών να οδηγούν τους ηλικιωμένους γονείς τους σε δομές φροντίδας.
Αναφερόμενη στα δικά της βιώματα και τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε, η Ελένη Φιλίνη εξήγησε τη δική της θεώρηση για τη φροντίδα των ηλικιωμένων, τονίζοντας χαρακτηριστικά:
«Είναι ένα θέμα που με στενοχωρεί πάρα πολύ. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου οι γονείς και οι παππούδες ήταν πάντα μέσα στο σπίτι. Έτσι με έμαθαν οι δικοί μου άνθρωποι και αυτή είναι η φιλοσοφία με την οποία πορεύομαι κι εγώ. Προσωπικά, δυσκολεύομαι να καταλάβω πως κάποιοι μπορούν να αφήσουν τη μητέρα ή τον πατέρα τους σε έναν οίκο ευγηρίας.
Δεν το κρίνω απόλυτα, γιατί κάθε οικογένεια έχει τις δικές της συνθήκες και μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις που δεν υπάρχει άλλη λύση. Όμως όταν υπάρχει η δυνατότητα, πιστεύω ότι οι γονείς αξίζουν να είναι στο σπίτι τους , δίπλα στους ανθρώπους τους, να νιώθουν αγάπη, φροντίδα και θαλπωρή. Είναι άνθρωποι που μας μεγάλωσαν, μας στήριξαν και τους οφείλουμε σεβασμό και παρουσία. Αυτή είναι η δική μου στάση ζωής και δεν θα μπορούσα να σκεφτώ διαφορετικά».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]