Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, το προσωπικό της καμαρίνι αποκτά μόνιμη θέση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μετατρέποντας έναν χώρο άρρηκτα συνδεδεμένο με την προετοιμασία της πριν από κάθε παράσταση σε σημείο αναφοράς για τη θεατρική ιστορία και τη μνήμη της.
Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά η αείμνηστη ηθοποιός πραγματοποίησε το 1953 την πρώτη της θεατρική εμφάνιση, ερμηνεύοντας τη Λουίζον στον «Κατά φαντασίαν ασθενή» του Μολιέρου, δίπλα στον Χριστόφορο Νέζερ, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολωμού. Περισσότερα από 70 χρόνια αργότερα, επιστρέφει συμβολικά στον χώρο όπου ξεκίνησε την πορεία της στο θέατρο.
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Φύτρας, προϊστάμενος Προγράμματος και Πολιτισμού στο Κανάλι Ένα και εμπνευστής της πρωτοβουλίας, εξηγεί ότι η δημιουργία του καμαρινιού αποτελούσε προσωπικό του όνειρο. Όπως αναφέρει, η επαγγελματική του πορεία συνδέθηκε στενά με τη μεγάλη ηθοποιό, καθώς πήρε την πρώτη έντυπη συνέντευξή της για την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» το 1987, αλλά και την τελευταία ραδιοφωνική της συνέντευξη, πέντε μήνες πριν από τον θάνατό της, τον Φεβρουάριο του 1996. «Σε όλη αυτή την πορεία αποκτήσαμε μια σχέση εμπιστοσύνης που για μένα ήταν παρακαταθήκη και το κρατάω μέσα μου σαν θησαυρό», σημειώνει.
Δίπλα στο καμαρίνι της Αλίκης Βουγιουκλάκη βρίσκεται πλέον και εκείνο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, το οποίο δημιουργήθηκε νωρίτερα, επίσης με πρωτοβουλία του Καναλιού Ένα. Ο κ. Φύτρας θυμάται πως μετά τα εγκαίνιά του γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργηθεί και ο χώρος αφιερωμένος στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. «Κοιταχτήκαμε με τον δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη, με τον πρόεδρο της ΔΗ.ΡΑ.Π. Ιωσήφ Βουράκη και είπαμε “μην μείνει μόνος του ο Δημήτρης”. Όποιες διαφωνίες και αν είχαν μεταξύ τους Αλίκη και Δημήτρης θα είναι πάντοτε στο ίδιο πούλμαν. Θα χορεύουν πάντα μαζί, θα ερωτεύονται, θα τσακώνονται και το τέλος θα είναι πάντοτε ευτυχισμένο. Και εμείς εδώ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, αυτό θελήσαμε να κάνουμε, να τους χαρίσουμε ένα ευτυχισμένο τέλος και να είναι πάντα μαζί».
Ο χώρος, που επιμελήθηκε ο σκηνογράφος Μανόλης Παντελιδάκης, δεν έχει τη μορφή μιας τυπικής μουσειακής έκθεσης. Αντίθετα, έχει σχεδιαστεί ώστε να δίνει την αίσθηση ότι η ηθοποιός μόλις σηκώθηκε από το τραπέζι του μακιγιάζ για να ανέβει στη σκηνή.
Ανάμεσα στα εκθέματα περιλαμβάνονται το φόρεμα που σχεδίασε ο Γιώργος Πάτσας για την πρώτη παρουσίαση της «Εύθυμης χήρας» στο θέατρο «Αλίκη» το 1980, τα χαρακτηριστικά καπέλα από την παράσταση «Ωραία μου κυρία», η σομόν ρόμπα που φορούσε μετά το τέλος των παραστάσεων, τα γυαλιά της, προσωπικές φωτογραφίες από το σπίτι της, ο καθρέφτης της, η τιάρα από την «Ωραία μου κυρία» του 1977, η περούκα από το έργο «Βίκτωρ Βικτώρια», καθώς και το άρωμα που δημιούργησε ειδικά για εκείνη ο οίκος Guerlain, με τα αρχικά της χαραγμένα στο μπουκάλι.
Ο Παναγιώτης Φύτρας ξεχωρίζει ιδιαίτερα ένα από τα εκθέματα: «Ένα από τα πιο σημαντικά εκθέματα για εμένα είναι τα πασουμάκια της Αλίκης, τα οποία θα μπορούσε κανείς να πει, ότι έχουν απορροφήσει όλο τον κάματο και την κούραση από τις πρόβες και την παράσταση. Ο επισκέπτης θα απολαύσει μοναδικά κειμήλια μιας συγκλονιστικής καριέρας και μιας αστραφτερής ζωής και θα μπορέσει να δει μοναδικά ίχνη της, από το πέρασμά της στο σανίδι και όχι μόνο».
Όπως επισημαίνει, το καμαρίνι αναδεικνύει όχι μόνο τη δημόσια εικόνα της Αλίκης Βουγιουκλάκη, αλλά και την καθημερινότητα μιας ηθοποιού που ξεχώριζε για την πειθαρχία, την προετοιμασία και την αφοσίωσή της στη δουλειά της.
Αναφερόμενος στην προσωπικότητά της, δήλωσε: «Το φως της προπορευόταν της φυσικής της παρουσίας. Η Αλίκη ήταν παράγοντας πολλών πραγμάτων. Είχε τεράστιο ταλέντο, διάρκεια και, πάνω απ’ όλα, μια αλήθεια που δεν μπορούσες να της αντισταθείς. Και αυτή την αλήθεια την αντιλήφθηκαν πρώτα τα παιδιά. Εκείνα την αγκάλιασαν και την πέρασαν στις επόμενες γενιές. Έτσι, η Αλίκη έγινε ένα παραμύθι που συνεχίζει να ταξιδεύει από στόμα σε στόμα».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Πειραιά, Ιωσήφ Βουράκης, ευχαρίστησε την οικογένεια της ηθοποιού για την εμπιστοσύνη που έδειξε, δηλώνοντας: «Μας παρέδωσαν μικρούς θησαυρούς ενός μεγάλου μύθου. Η Αλίκη δεν θα μπορούσε να λείπει από τον Πειραιά, μια πόλη που σημαίνει πολιτισμός, χαρά, γέλιο, εργατιά. Όλο αυτό το αντιπροσωπεύει η Αλίκη Βουγιουκλάκη και μέσα από τις ταινίες της και μέσα από τη ζωή της. Δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται κάπου αλλού αυτά τα αντικείμενα, καθώς από εδώ ξεκίνησε και τελείωσε τη θεατρική της καριέρα. Εδώ έπαιξε την πρώτη της και την τελευταία της παράσταση. Ο κόσμος θα έχει την ευκαιρία να επισκέπτεται το καμαρίνι καθημερινά από Δευτέρα έως Κυριακή εντελώς δωρεάν, να μπαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και να αισθάνεται τον παλμό του θεάτρου και να βλέπει στην ουσία την ίδια την Αλίκη. Όσοι είχαμε την τύχη να αγγίξουμε αυτά τα αντικείμενα, δεν αγγίξαμε απλώς αντικείμενα, αγγίξαμε την ίδια την Αλίκη».
Ο ίδιος αποκάλυψε ακόμη ότι η ανταπόκριση του κοινού έχει ήδη οδηγήσει σε σκέψεις για επέκταση της έκθεσης, με περισσότερα προσωπικά αντικείμενα της αξέχαστης πρωταγωνίστριας να φιλοξενηθούν σε μεγαλύτερο εκθεσιακό χώρο.
