O Γιάννης Ζουγανέλης ανοίγει την καρδιά του για την πολυδιάστατη καλλιτεχνική του πορεία.
Συνθέτης, μουσικός, ηθοποιός και κωμικός, μοιράζεται την εμπειρία του από τη μεγάλη έκρηξη του ελληνικού ροκ, τις συνεργασίες που σημάδεψαν τη ζωή του, αλλά και τη σχέση του με τη μουσική και το θέατρο, που για εκείνον δεν είναι απλώς επαγγελματικές ενασχολήσεις, αλλά δημιουργικά «παιδιά» που φροντίζει με αγάπη και αφοσίωση. Στη συνέντευξη, αναδεικνύεται η βαθιά του σκέψη για την τέχνη, τη ζωή και την αλήθεια πίσω από κάθε δημιουργία.
Ζουγανέλης: Τη μεγαλύτερη επιτυχία στις γυναίκες την έχει ο Παπακωνσταντίνου-Η ιστορία με την Κάλλας
Είστε συνθέτης, μουσικός, ηθοποιός και κωμικός. Πώς οδηγηθήκατε σε τόσο διαφορετικές καλλιτεχνικές αναζητήσεις και ενασχολήσεις; Υπάρχει κάποια που ξεχωρίζετε, με την οποία αισθάνεστε πιο κοντά;
Όχι, δεν υπάρχει, ειδικά όταν είσαι ένας άνθρωπος που στη ζωή ισορροπεί και με τον ήχο και με τον λόγο και με τη μουσική και με τη λογοτεχνία και με το θέατρο (το οποίο αποτελεί συγκερασμό όλων των τεχνών). Εδώ, όμως, υπάρχει ένα πρόβλημα: οι Νεοέλληνες ως επί το πλείστον δεν μπορούν να αποδεχθούν εύκολα μια πολυδιάστατη προσωπικότητα. Ο κόσμος περιμένει συνήθως από μένα μια κωμικότητα. Και εγώ, από την πλευρά μου, αισθάνομαι ότι πρέπει να υπερασπιστώ και τις άλλες μου ενασχολήσεις, γιατί είναι όλες παιδιά μου.
Έχετε συνθέσει τραγούδια, από νανουρίσματα μέχρι ροκ, πολλά από τα οποία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία (όπως το «Φοβάμαι», που το είπε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου). Η ενασχόλησή σας με το τραγούδι πώς προέκυψε;
Ήταν το πρώτο πράγμα που έκανα από τότε που με θυμάμαι. Από μικρό παιδί ήξερα να παίζω κιθάρα, να παίζω πιάνο, να παίζω όργανα και με παρακινούσαν οι φίλοι να γράψω. Το «Φοβάμαι», που αναφέρατε, συγκινεί ακόμα: το τραγουδάνε παιδιά που δεν είχαν γεννηθεί όταν δημιουργήθηκε. Ξέρετε, το κάθε τραγούδι που γράφω είναι προέκταση της σκέψης και του λόγου μου. Έχω γράψει περίπου χίλια τραγούδια!
Ήσασταν παρών στη μεγάλη έκρηξη του ελληνικού ροκ. Πείτε μας για εκείνα τα χρόνια, τις καλλιτεχνικές συνεργασίες, το κλίμα, τις ζυμώσεις, τις παρέες…
Εάν πρέπει να μιλήσω για όλα αυτά, δεν μπορώ να μην αναφερθώ πρώτα στον μέντορα του ελληνικού ροκ, που τον γνώρισα στο «Κύτταρο»: τον Δημήτρη Πουλικάκο. Ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ο οποίος είναι ποιητής, μιλάει πέντε γλώσσες άπταιστα, έχει πολιτική σκέψη και ιδεολογία. Ήταν στο «Κύτταρο» που ονειρεύτηκα ότι θα ζήσω μια ζωή με χυμούς, με οσμές, με Ελλάδα, με ελληνικό ροκ. Από εκεί άρχισαν όλα. Όταν εγώ ξεκίνησα και έπαιζα με τον Σαββόπουλο, δίπλα, στο «Ελατήριο», ήταν ο Κώστας Τουρνάς με τους Polls, ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς και ο φοβερός Σταύρος Λογαρίδης. Μετά, απέναντι από το «Αχ Μαρία» στα Εξάρχεια, που δημιουργήσαμε με τον Σάκη Μπουλά και είχε τεράστια επιτυχία, άνοιξε το «Αν» – εκεί ήταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος με την παρέα του. Φοβεροί τύποι! Αλλά δεν είναι μόνο το ροκ. Υπήρχαν και υπάρχουν τρομεροί μουσικοί στην Ελλάδα: οι Έλληνες μουσικοί είναι παντός είδους και παίζουν τα πάντα εξαιρετικά, από κιθάρα μέχρι μπουζούκι.
-: Απογευματινή
- «Στην αγκαλιά του Φάνη» Ζουγανέλης, Παπαδημητρίου & Ανανία – Αποκλειστικό backstage υλικό
- Αγαπημένοι celebrities σε… φεστιβάλ Ζεϊμπέκικου! Έξοδος σε κλίμα γιορτής!
- Γενέθλια για τον Γιάννη Ζουγανέλη! 71 χρόνια γεμάτα τέχνη, τόλμη και ανήσυχο πνεύμα
