Για τη σχέση της με τον πατέρα της, τον αείμνηστο Μίκη Θεοδωράκη, μίλησε η κόρη του, Μαργαρίτα, στην ΕΡΤ.
Η κόρη του σπουδαίου καλλιτέχνη μίλησε για το σπίτι και τη ζωή του στο Βραχάτι, αλλά και για την κλορονομιά του, αναφερόμενη σε όσα θυμάται αλλά και σε μια πικρία που νιώθει λόγω ανταγωνισμού απέναντί της.
«Το Βραχάτι ήταν ένας από τους τόπους που αγάπησε περισσότερο ο πατέρας μου. Εδώ ένιωθε το σπίτι του, ‘είμαστε στον παράδεισό μας’, έλεγε. Έχει φτιάξει ψηφιδωτά σε ένα σημείο, με βότσαλα. Στο Βραχάτι έχει συνθέσει πάρα πολλά μουσικά έργα, τον ενέπνεε ο χώρος», είπε η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, ενώ ανέφερε πως στο σπίτι έρχονταν και διάφοροι διάσημοι, όπως ο τραγουδιστής Αλ Μπάνο.
Ήρθε η χούντα, τον έβαλαν φυλακή, έμεινε ελεύθερος για λίγο και μετά τον 1968 τον έβαλαν σε κατ’ οίκον περιορισμό, είπε, αναφερόμενη στον Μάιο του 1968.
«Άνοιξε η πόρτα και ήρθαν χωροφύλακες, ήταν για εμένα πολύ τραυματικό. Τρόμαξα ως παιδί όταν ήρθαν οι χωροφύλακες για να πάρουν τον πατέρα μου. Ζήσαμε πολλές ευτυχισμένες στιγμές στο Βραχάτι και μετά τη Χούντα. Ο πατέρας μου σηκωνόταν 7 και έπινε καφέ. Το μεσημέρι ερχόταν κόσμος και μιλούσαν για πολιτική. Είχε λατρεία με τη θάλασσα. Ο πατέρας μου θύμωσε όταν έκοψα κάποια δέντρα από τον κήπο του, κλείστηκε στο δωμάτιο και έκοψε τα μαλλιά του. Όταν έχασε τον αδερφό του, απομονώθηκε εκεί και τότε για πρώτη φορά γέρασε», εξήγησε.
Όταν μου έλεγαν για το τραγούδι ‘η Μαργαρίτα η Μαργαρώ’ κοκκίνιζα, είπε, και τόνισε πως «η ζωή μου είναι χάρη στον πατέρα μου», αν και υπάρχει δυσκολία και ανταγωνισμός, ενώ ο πατέρας της, όπως είπε, δεν την αδίκησε οικονομικά.
Μιλώντας για την κληρονομιά και το έργο του πατέρα της, είπε: «Είμαι παρεξηγημένη, κακές γλώσσες λένε κουτσομπολιά. Οι κακές γλώσσες αλλοίωσαν κάποια στιγμή τη σχέση με τον πατέρα μου. Όταν διάβασε το βιβλίο μου, αγαπηθήκαμε ξανά, το διάβασε πέντε φορές, το είχε δίπλα του, μας ζήτησε συγγνώμη -εγώ δεν ήξερα γιατί, έμαθα μετά, με τη διαθήκη».
«Η διαθήκη του πατέρα μου με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Δεν με αδίκησε οικονομικά, αλλά από την πνευματική πλευρά, το πνευματικό έργο διαχειρίζεται ένας γερμανικός οίκος. Αυτό με πλήγωσε». Δεν μου λείπει γιατί καθημερινά ασχολούμαι με το έργο του και είναι πάντα παρών μέσα από εκεί, κατέληξε.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
