Μαρία Σγούρου: «Η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο για να εκπληρώσει κανείς τα όνειρά του»

Date:

“Εμπόδιο είναι, η ανέτοιμη και μη λειτουργική κοινωνία”, δηλώνουν τα άτομα με κινητική αναπηρία.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στις 3 Δεκεμβρίου, η 29χρονη ψυχολόγος με κινητική αναπηρία, Μαρία Σγούρου, μοιράζεται την προσωπική της εμπειρία με τα θέματα της αναπηρίας, τα προσωπικά της βιώματα, για το πως κατάφερε η ίδια να εκπληρώσει τα όνειρα που έκανε ως παιδί, για τα εμπόδια που συνάντησε στην πορεία για την εκπλήρωσή τους και για το τι λείπει ώστε να είναι το περιβάλλον προσβάσιμο στα άτομα με αναπηρία ώστε να μπορέσουν να εκπληρώσουν τα όνειρά τους.

«H αναπηρία δεν συνιστά εμπόδιο για να εκπληρώσει κανείς τα όνειρά του, το εμπόδιο είναι η έλλειψη προσβασιμότητας, είναι η κοινωνία που είναι ανέτοιμη να υποδεχτεί ισότιμα όλους τους χρήστες της», αναφέρει συγκεκριμένα μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Δείτε επίσης: Άτομα με Αναπηρία: Ανέξοδη ευαισθησία από μεγάλο πολυκατάστημα – «Δεν ήθελε να ενοχλήσει τους πελάτες του»

Έχοντας σήμερα ολοκληρώσει τις σπουδές της, η Μαρία ίδρυσε ένα κέντρο ψυχοθεραπείας όπου απασχολούνται τέσσερα άτομα, διοργανώνει δωρεάν δράσεις ψυχικής υγείας και παράλληλα ανεβάζει βίντεο στο κανάλι της στο YouTube, τόσο για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν την κοινωνία όσο και για θέματα που αφορούν την ψυχική υγεία.

«Γεννήθηκα στη Βέροια, σε μία εποχή που η αναπηρία και η αποδοχή της έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Η αναπηρία μου είναι η αρθρογρύπωση. Πρόκειται για μία κατάσταση των οστών και των μυών η οποία επηρεάζει την κινητικότητα μου, δηλαδή η αναπηρία μου είναι κινητική. Τη δεκαετία του ΄90 η κατάσταση ήτανε ήδη αρκετά καλή για τα ΑμεΑ, όμως όχι το ίδιο καλή όπως σήμερα. Και μπορώ να πω ότι στην μικρή κοινωνία στην οποία γεννήθηκα έκανα τη διαφορά, υπό την έννοια ότι η οικογένειά μου και εγώ είχαμε μία πολύ πρωτοποριακή στάση απέναντι στην αναπηρία, και αυτό επηρέασε τη μικρή κοινότητα στην οποία ζούσα. Το 2013 έφυγα από τη Βέροια και ήρθα στην Θεσσαλονίκη για σπουδές. Έγινα ψυχολόγος. Είμαι αναπτυξιακή ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Gestalt και αυτή τη στιγμή κάνω και το διδακτορικό μου στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Έχω ιδιωτικό κέντρο ψυχοθεραπείας, απασχολώ κι άλλες ψυχολόγους, διοργανώνω δωρεάν δράσεις ψυχικής υγείας. Όλα αυτά ήταν όνειρά μου. Γενικά όνειρό μου ήταν να ζω μια ζωή γεμάτη με ερεθίσματα, γεμάτη με δραστηριότητες, μία ζωή έξω από το σπίτι και γρήγορα, στην εφηβική μου ζωή, προέκυψε και η ανάγκη να βοηθάω τον άνθρωπο, να είμαι χρήσιμη, να προσφέρω, να ακούω, να υποστηρίζω και γι’ αυτό το λόγο επέλεξα αυτό το επάγγελμα» αφηγείται η Μαρία Σγούρου.

Οι δυσκολίες στην εκπλήρωση των ονείρων

Αναφερόμενη στις δυσκολίες που συνάντησε στην προσπάθειά της να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα περι- τα προβλήματα που αντιμετώπισε στο Πανεπιστήμιο για να ολοκληρώσει τις σπουδές της:

«Μπορώ να πω ότι υπήρχαν κάποιες δυσκολίες όσον αφορά την προσβασιμότητα. Υπήρχε η δυσκολία όταν χαλούσαν τα ασανσέρ στο Πανεπιστήμιο. Το Πανεπιστήμιο δεν είχε τις καλύτερες προσβάσεις, ούτε τις καλύτερες υποδομές. Οι υποδομές ήταν παλιές, ήταν αφρόντιστες. Πολλές φορές λοιπόν χαλούσαν και δεν μπορούσα να παρακολουθήσω κάποια μαθήματα. Έπρεπε να περιμένω μέχρι να βγει η δήλωση των μαθημάτων για να δω ποιο μάθημα θα πάρω, σε ποια αίθουσα θα διδάσκεται, εάν η αίθουσα θα έχει ασανσέρ και αν θα είναι προσβάσιμη όταν αυτό θα είναι χαλασμένο. Υπήρχαν γενικά όλα αυτά. Όμως, χάρη στους φίλους που με περιέβαλαν εκείνη την περίοδο, χάρη στη δική μου μαχητικότητα και διεκδικητικότητα και χάρη και στη συνεννόηση μέσω των καθηγητών, τα κατάφερα και μπορώ να πω ότι δεν δυσκολεύτηκα να ολοκληρώσω τη σχολή μου στα τέσσερα χρόνια. Υπήρχαν όμως έντονα εμπόδια που η δική μου ανθετικότητα ήταν που τα ξεπέρασε και το περιβάλλον που με βοήθησε με τα ξεπεράσω. Ένας άλλος ανάπηρος στη θέση μου δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνε. Τα εμπόδια ήταν έντονα, ήταν σοβαρά».

Το πρόβλημα δεν είναι η αναπηρία, αλλά η ανέτοιμη κοινωνία

«Το πρόβλημα των αναπήρων δεν είναι οι βλάβες που κουβαλούν στο σώμα τους. Είναι το γεγονός ότι η κοινωνία είναι ανέτοιμη να υποδεχτεί ισότιμα όλους τους χρήστες της» συνεχίζει η Μαρία Σγούρου και εξηγεί:

«Βρισκόμαστε σε μία μη προσβάσιμη κοινωνία η οποία καθώς χτιζόταν δεν μας έλαβε υπόψη, δεν σκέφτηκε τα άτομα με αναπηρία. Ένα περιβάλλον το οποίο είναι ανέτοιμο να υποδεχτεί όλους τους χρήστες του είναι σίγουρα έναν ανάπηρο περιβάλλον, ένα μη λειτουργικό περιβάλλον. Ένα ανάπηρο άτομο, ανεξάρτητα από την αναπηρία του, μπορεί να εκπληρώσει το όνειρό του όταν έχει τη θέληση, αρκεί να υπάρχει η ανάλογη υποστήριξη από το στενό και το ευρύτερο περιβάλλον. Και εννοείται πρέπει να υπάρχουν και οι υποδομές και η βοήθεια από το κράτος. Γιατί σκεφτείτε, για το πιο απλό, που είναι δεδομένο για όλους, ο ανάπηρος χρειάζεται να παλέψει διπλά. Οπότε οι ανάπηροι είναι άνθρωποι με όνειρα που όμως χρειάζονται πολλαπλή προσπάθεια για να τα εκπληρώσουν, σε σχέση με τους μη αναπήρους και σε αυτή την πολλαπλή προσπάθεια όλοι οφείλουμε να στεκόμαστε αρωγοί», αναφέρει η 29χρονη ψυχολόγος.

Τι χρειάζεται να γίνει;

Μιλώντας αναλυτικά για όλα αυτά που χρειάζεται να γίνουν για να αρθούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους τα άτομα με αναπηρία σημειώνει πως απαιτείται σίγουρα προσβασιμότητα στις μετακινήσεις, στα κτίρια, απαιτείται εκπαίδευση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, εκπαίδευση των εργοδοτών, αλλά και θέσπιση κινήτρων, ώστε να τα ανάπηρα άτομα με ενταχθούν στην απασχόληση.

Τελευταίο αλλά και ως πιο σημαντικό αναφέρει την εκπαίδευση όλης της κοινωνίας: «ώστε η αναπηρία να μη γίνεται αντιληπτή ως μία κατάρα που έπεσε πάνω στο άτομο και το βρήκε κάποια συμφορά, αλλά ως μια παραλλαγή της φύσης, ως μία ποικιλία της φύσης, όπως ποικιλόμορφα είναι όλα τα στοιχεία που μας περιβάλλουν. Και για το λόγο αυτό θα έλεγα ότι βιώνουμε και τα τα μεγαλύτερα τραύματα εμείς οι ανάπηροι. Δηλαδή για το γεγονός ότι οι άνθρωποι γύρω μας, μάς βλέπουν σαν κάτι εξωτικό, σαν κάτι εξωπραγματικό, σαν κάτι πονεμένο. Οι ανάπηροι είναι άνθρωποι, όπως όλοι οι υπόλοιποι, με τις ίδιες ανάγκες, που απλά εμποδίζονται από την αμέλεια του περιβάλλοντος. Στη Θεσσαλονίκη όπου ζω, κινούμαι και εργάζομαι στο κέντρο, που είναι η πιο προσβάσιμη περιοχή της πόλης. Αποφεύγω τα μέσα μαζικής μεταφοράς, δεν τα βρίσκω προσβάσιμα. Τώρα να δούμε το μετρό πώς θα είναι και κατά πόσο θα είναι εύκολη η χρήση του. Αλλά και πάλι δεν θα διακινδύνευα να μείνω σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή και να είμαι αποκλεισμένη από τις επιλογές που δίνει το κέντρο».

Μηνύματα και προτάσεις για τα άτομα με αναπηρία

Μέσα από την εμπειρία και τα βιώματά της η Μαρία προτείνει στα άτομα με αναπηρία να τολμήσουν να εκτεθούν περισσότερο στη ζωή. Και να τολμήσουν ακόμη και να εκτεθούν στον πιθανό πόνο και τη ματαίωση, ώστε να αναπτυχθούν.

«Όσο πιο πολύ εκτίθενται στην καθημερινότητα, τόσο πιο πολλές πιθανότητες και ευκαιρίες δίνουν στους εαυτούς τους να πετύχουν αυτό που άλλοι θα νόμιζαν ακατόρθωτο. Οπότε προτείνω αλλεπάλληλες προσπάθειες, να μην εγκαταλείπουν την προσπάθεια, να επικεντρώνονται στο στόχο, να προσπαθούν να κυκλώνουν το στόχο τους από όποια μεριά μπορούν κι αν δεν πετύχουν με την πρώτη δεν πειράζει, θα πετύχουν με τις επόμενες. Προτείνω να δίνουν βάση στην υγεία τους και στην εμφάνισή τους, να φροντίζουν τους εαυτούς τους, να νιώθουν όμορφα με τους εαυτούς τους κοιτώντας στον καθρέφτη. Αυτό βοηθάει πάρα πολύ στην κοινωνικότητα, το να δίνουν δηλαδή εξαιρετική σημασία στις κοινωνικές σχέσεις και να κυνηγούν τις κοινωνικές τους σχέσεις και τις φιλίες, τις γνωριμίες, τη δικτύωση», λέει.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει το νεαρό κορίτσι στην αυτονόμηση του ατόμου με αναπηρία από την οικογένειά του.

«Ένα ανάπηρο άτομο δυσκολεύεται περισσότερο από το μη ανάπηρο στο να αυτονομηθεί από το πατρικό περιβάλλον. Το ζητούμενο είναι να μπορούμε να ζούμε ισότιμα και αυτόνομα, να ζούμε μακριά από τους γονείς μας, ο καθένας με τη βοήθεια που χρειάζεται με κάποιο προσωπικό βοηθό, με κάποια βοηθήματα στο σπίτι. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τολμούν να ζήσουν μακριά από τους γονείς τους. Η πραγματική ζωή ξεκινά όταν φεύγω από το πατρικό σπίτι και αυτό ισχύει τόσο για τους ανάπηρους όπως και για όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους» καταλήγει η Μαρία Σγούρου.

-: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Share post:

Subscribe

Popular

More like this
Related

Ύπνος: Τα ακανόνιστα ωράρια επιδεινώνουν τα συμπτώματα κατάθλιψης – Μελέτη αμφισβητεί τον κανόνα των 8 ωρών

Η επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης, Δρ. Severine Soltani, αναλύει τα αναπάντεχα ευρήματα στο iatropedia.gr Τηρείτε κάθε βράδυ το ιδανικό οκτάωρο ύπνου, όμως οι ώρες που κοιμάστε και ξυπνάτε μεταβάλλονται συνεχώς; Αυτή η φαινομενικά αθώα συνήθεια ενδέχεται να επηρεάζει την ψυχική σας υγεία περισσότερο από όσο πιστεύετε. Μια νέα μεγάλη μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας

Σαλάτα με τραχανά, φρούτα και παστελλάκι

Του Γιώργου Κυπριανού ΥΛΙΚΑ (για 4 μερίδες) 200 γρ. ωμό τραχανά 6 φλιτζάνια νερό καυτό 1 κρεμμύδι μέτριο ψιλοκομμένο 1 δέσμη μαїντανό ψιλοκομμένο ½ δέσμη κόλιανδρο ψιλοκομμένο ¼ δέσμης δυόσμο ψιλοκομμένο 4 ντομάτες κομμένες σε μικρά κυβάκια 3 αγγουράκια κομμένα σε μικρά κυβάκια Ξυσμα και χυμός (1 λεμόνι) Ξύσμα και χυμός (1 πορτοκάλι) 1 φλιτζάνι

Κλαμπ σάντουιτς με Αθηενίτικο ψωμί

Του Γιώργου Κυπριανού ΥΛΙΚΑ (για 4 µερίδες) 12 οµοιόµορφες οριζόντιες φέτες ψωµί 6 κουταλιές σούπας µαγιονέζα 6 κουταλιές γιαούρτι Αλάτι, πιπέρι 12 φύλλα µαρουλιού 8 φέτες µπέικον 4 βραστά αυγά σε φέτες 2 ντοµάτες κοµµένες σε φέτες 4 φέτες βραστής γαλοπούλας 4 φέτες κεφαλοτύρι 2 ψητά φιλέτα κοτόπουλου κοµµένο σε λεπτές φέτες Γαρνιτούρα: 4 ντοµατίνια

Η Τζένη Μπότση αποκάλυψε ότι απάτησε σύντροφό της από εκδίκηση – «Δεν το έμαθε κανένας»

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google Για τη μητρότητα, τις δυσκολίες που συνάντησε μέχρι να ακολουθήσει το επάγγελμα που αγαπούσε, αλλά και για άγνωστες πτυχές της ερωτικής της ζωής μίλησε η Τζένη Μπότση, η οποία ήταν καλεσμένη του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο «The 2Night Show» του ΑΝΤ1 το βράδυ της Δευτέρας. Η ηθοποιός

Ρένος Ρώτας: «Θα ήθελα να έχω ήδη δύο ή τρία παιδιά, είμαι 35 ετών»

Για το αν έχει «χτυπήσει» το πατρικό του ένστικτο μίλησε ο Ρένος Ρώτας, στις τηλεοπτικές κάμερες των ψυχαγωγικών εκπομπών. Ο Ρένος Ρώτας αποκάλυψε ότι το πατρικό ένστικτο έχει εκδηλωθεί εδώ και χρόνια. «Το πατρικό ένστικτο χτυπάει εδώ και χρόνια. Θα ήθελα να έχω δύο παιδιά ήδη, είμαι 35. Νομίζω είναι ισορροπημένο πολύ, δύο ή τρία»

ΧΑΠ: Η νόσος που συχνά κρύβεται πίσω από έναν επίμονο βήχα – Το λάθος που καθυστερεί τη διάγνωση

Μια νόσος που επηρεάζει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής και ευθύνεται για περισσότερους από τρία εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο, εξακολουθεί να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, αδιάγνωστη. Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, παρά το γεγονός ότι μπορεί να προληφθεί σε πολλές περιπτώσεις

Ιωάννα Παππά: «Η μητρότητα με γείωσε, προσπαθώ τη γονεϊκότητα μέσα από την πράξη»

Η Ιωάννα Παππά μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» για τον μονάκριβο γιο της αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια με τον ερχομό ενός παιδιού. «Σε ένα ζευγάρι, αν υπάρχει πραγματικό νοιάξιμο, επειδή είναι μεγάλες οι δυσκολίες τα πρώτα χρόνια και εμείς περάσαμε από αυτές, κάνεις προσπάθεια για να το προστατεύσεις αυτό το πράγμα

Η Φαίη Ξυλά αποκάλυψε τι συμβαίνει στην προσωπική της ζωή και τι αναζητά από έναν σύντροφο

Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google Το ενδεχόμενο ενός δεύτερου γάμου δεν βρίσκεται στα σχέδια της Φαίης Ξυλά, η οποία αποκάλυψε ότι αυτή την περίοδο είναι καλά στην προσωπική της ζωή, χωρίς να θέλει να μοιραστεί περισσότερες λεπτομέρειες. Η ηθοποιός μίλησε για το φλερτ, τις ερωτικές προσεγγίσεις που δέχεται και όσα αναζητά

Merck επενδύει στην Ελλάδα: Η Αθήνα αποκτά αναβαθμισμένο ρόλο στην παγκόσμια κλινική έρευνα

Έναν αναβαθμισμένο ρόλο στον παγκόσμιο χάρτη της κλινικής έρευνας διεκδικεί η Ελλάδα, καθώς η Merck επεκτείνει τον Τομέα Κλινικών Λειτουργιών της (Cluster Clinical Operations) στην Αθήνα, δημιουργώντας μια διεπιστημονική ομάδα που θα υποστηρίζει δραστηριότητες κλινικής ανάπτυξης της εταιρείας σε διεθνές επίπεδο. Η πρωτοβουλία σηματοδοτεί μια σημαντική εξέλιξη για την παρουσία της εταιρείας στη χώρα, καθώς

Γήρανση: Ποιες αλλαγές οφείλονται στην ηλικία και και ποιες μπορεί να «κρύβουν» μια νόσο

Πώς να ξεχωρίσετε τις φυσιολογικές αλλαγές που συνοδεύουν τη γήρανση από τα προειδοποιητικά σημάδια μιας νόσου. Με την πάροδο των χρόνων, ο οργανισμός αλλάζει και πολλές ενοχλήσεις θεωρούνται φυσιολογική εξέλιξη της γήρανσης. Η μνήμη που εξασθενεί, οι πόνοι στις αρθρώσεις και η μειωμένη αντοχή θεωρούνται συχνά αναπόφευκτες συνέπειες της ηλικίας. Ωστόσο, δεν οφείλονται όλες οι αλλαγές στη γήρανση.

Χειμερινή κόπωση: Πώς επηρεάζουν το σώμα και την ψυχολογία οι χαμηλές θερμοκρασίες

Νιώθετε μόνιμη κούραση τώρα τον χειμώνα; Οι απλές συνήθειες που θα σας βοηθήσουν να ανακτήσετε την ενέργειά σας. Καθώς η θερμοκρασία τώρα τον χειμώνα πέφτει και οι ώρες ηλιοφάνειας μειώνονται, πολλοί άνθρωποι παρατηρούν ότι δυσκολεύονται  να ξυπνήσουν το πρωί, νιώθουν υπνηλία και κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας και έχουν λιγότερη ενέργεια. Δεν πρόκειται, όμως

Νύχια: Τι δείχνουν τα λευκά σημάδια, τα βαθουλώματα και η σκούρα γραμμή – Η παγίδα της αυτοδιάγνωσης

Ένα κιτρινισμένο νύχι μπορεί να μοιάζει με μυκητίαση, ενώ μια νέα σκούρα γραμμή θέλει έγκαιρο έλεγχο. Ο δερματολόγος Χρήστος Στάμου εξηγεί τέσσερις αλλαγές που αξίζει να προσέξεις Συνήθως προσέχουμε τα νύχια μας όταν τα κόβουμε ή τα βάφουμε. Τότε μπορεί να παρατηρήσουμε μια γραμμή που δεν υπήρχε πριν, μια αλλαγή στο χρώμα ή μια επιφάνεια