Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Καλεσμένη στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου ήταν νωρίτερα σήμερα (26/10) η Πέννυ Μπαλτατζή. Η παρουσιάστρια και η γνωστή τραγουδίστρια είχαν μια ζεστή και γεμάτη εξομολογήσεις κουβέντα περί μητρότητας.
Πώς βίωσε τις τρεις εγκυμοσύνες της και ποιες προκλήσεις αντιμετώπισε; Η ίδια παραδέχεται:
«Στο πρώτο μου παιδάκι είχα πρώιμη ανεπάρκεια πλακούντα και έπρεπε να διακόψω την κύηση. Ήμουν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη αλλά γέννησα κανονικά. Είναι πολύ δύσκολο, αλλά εννοώ ότι κάπως μετά έχεις την ανάγκη να το δεις όλο αυτό και λογικά, αλλά και να πενθήσεις. Έχεις όλα τα συναισθήματα εκεί.
Το θέλαμε να ξαναπροσπαθήσουμε. Το να κάνουμε οικογένεια ήταν κάτι το οποίο το συμφωνήσαμε εκεί. Είπαμε ότι θέλουμε να κάνουμε οικογένεια, γιατί υπάρχει μια συναίνεση εκεί σε αυτό το πράγμα».
«Ο σύζυγός μου ήταν στο πλευρό μου και τον ευχαριστώ, γιατί κάθε φορά που σκέφτομαι, που συζητάω πάλι αυτά, σκέφτομαι ότι αν τότε τα είχα παρατήσει ή δεν το συζητούσα ή δεν μιλούσα για αυτά που με προβληματίζουν, για αυτά που με πονούν, δε θα μπορούσα και να πάω παρακάτω. Είναι πολύ σημαντικό να συζητάμε, να μιλάμε, να έχουμε ανθρώπους κοντά μας που μπορούν να μας αγκαλιάσουν και να μην υπάρχει αυτό το ταμπού, ότι «μη μιλήσω γι’ αυτό, υπάρχουν χειρότερα». Πάντα θα υπάρχουν και χειρότερα και καλύτερα», εξομολογείται η τραγουδίστρια.
«Είμαστε και δυνατοί, είμαστε και ευάλωτοι, είμαστε και γενναίοι, είμαστε και έχουμε και κράτημα κάποιες φορές. Έτσι δεν είναι οι άνθρωποι; Όλοι. Φυσικά και έκανα ψυχοθεραπεία. Κάνω πάρα πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία, κάνω δέκα χρόνια ψυχόδραμα και έχω κάνει και πριν ατομικά πάρα πολλά χρόνια. Μπορεί να είναι και εφτά χρόνια που έκανα ατομικά. Δηλαδή στο σύνολο είναι δεκαεφτά χρόνια», απαντά σε σχετική ερώτηση η Πέννυ Μπαλτατζή.
«Μπορώ να φτιάξω εγώ κάποιον άλλον παρά τον εαυτό μου; Εμένα θα φτιάξω, εμένα θα κρατάω. Θα μάθω να με κρατάω, να με φροντίζω, να μ’ αγκαλιάζω, να μένω με τον πόνο μου, να μένω με τη θλίψη μου και να λέω «έλα εδώ».
Ήταν κάτι που πάντα με προβλημάτιζε, ας πούμε. Ποια είμαι εγώ; Γιατί νιώθω έτσι εγώ; Γιατί εκεί δυσκολεύομαι; Τι είναι αυτό που μπορώ να φτιάξω σε μένα, να μπορώ να είμαι πιο λειτουργική; Σε όλα τα πράγματα. Και στα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα. Οπότε νομίζω ότι το νιώθουμε. Νιώθουμε την ανάγκη να διευρυνθούμε, να αναπτυχθούμε, να εξελιχθούμε», σημειώνει η Πέννυ Μπαλτατζή στη συζήτηση.
«Το μεγαλύτερό μου άγχος είναι να είναι γερά τα παιδιά μου και να μπορώ να είμαι ικανή, διαθέσιμη να ακούω αυτό που μου λένε. Ή όταν τα βλέπω να δυσκολεύονται λίγο, να κλαίνε, να ξέρω ότι εκείνη τη στιγμή το παιδί μου δεν κλαίει επειδή θέλει να μου σπάσει τα νεύρα», δηλώνει η Πέννυ Μπαλτατζή.
