Ο Τζον Γκούντμαν μετάνιωσε που έπαιξε στην ταινία «Μνημείων Άνδρες» του Κλούνεϊ: Δεν έπρεπε να την είχα κάνει
Ο Τζον Γκούντμαν μετάνιωσε που έπαιξε στην ταινία «Μνημείων Άνδρες» του Κλούνεϊ: Δεν έπρεπε να την είχα κάνει
Ο ηθοποιός ωστόσο ξεκαθάρισε ότι πέρασε όμορφα στα γυρίσματα, ενώ επαίνεσε τον Κλούνεϊ για τις ικανότητές του ως σκηνοθέτης
Ο Τζον Γκούντμαν έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες ταινίες που θεωρούνται πλέον κλασικές, ωστόσο υπάρχουν και ορισμένες κινηματογραφικές επιλογές για τις οποίες έχει μετανιώσει.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε δύο από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της καριέρας του, κατά τη διάρκεια μιας αναδρομής στην επαγγελματική του πορεία, σε εκδήλωση του Ιδρύματος SAG-AFTRA. Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συζήτησης για ταινίες που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες στο box office, ο Γκούντμαν άρχισε να μιλά για τον Τζορτζ Κλούνεϊ.
«Ο Τζορτζ αγαπά τις ταινίες και τις ιστορίες. Είναι και ο ίδιος εξαιρετικός αφηγητής και πιστεύω ότι είναι σπουδαίος σκηνοθέτης», είπε, αναφερόμενος σε μία από τις ταινίες στις οποίες συνεργάστηκαν. «Πέρασα πολύ ωραία μαζί του. Στην ταινία ”Μνημείων Άνδρες”. Ήμασταν στη Γερμανία για έξι μήνες. Και στην Αγγλία».
Ο Κλούνεϊ έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μνημείων Άνδρες» του 2014, στην οποία συμμετείχαν επίσης οι Ματ Ντέιμον, Κέιτ Μπλάνσετ, Μπιλ Μάρεϊ, Ζαν Ντιζαρντέν, Χιου Μπόνβιλ και Μπομπ Μπάλαμπαν. Η ιστορία ακολουθούσε μια ομάδα ειδικών στη συντήρηση έργων τέχνης και ακαδημαϊκών, στους οποίους ανατέθηκε η αποστολή να προστατεύσουν την καλλιτεχνική κληρονομιά της Ευρώπης από τις καταστροφές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Παρά το εντυπωσιακό καστ, η ταινία δεν κατάφερε να κερδίσει τους κριτικούς, συγκεντρώνοντας μόλις 30% θετικές κριτικές στο Rotten Tomatoes, ενώ η βαθμολογία του κοινού περιορίστηκε στο 44%. Οι παγκόσμιες εισπράξεις της έφτασαν τα 155 εκατομμύρια δολάρια.
Ωστόσο ο Γκούντμαν άφησε να εννοηθεί ότι η συμμετοχή του ήταν λανθασμένη επιλογή, συγκρίνοντάς την με μια άλλη ταινία που δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. «Ήταν μία από εκείνες τις ταινίες, όπως το Blues Brothers 2000, που μάλλον δεν έπρεπε να είχα κάνει», δήλωσε, αναφερόμενος στη συνέχεια του 1998 της ταινίας «The Blues Brothers» του 1980.
«Αλλά στο Blues Brothers 2000 διασκέδασα ακόμη περισσότερο, επειδή συνεργάστηκα με αυτούς τους σπουδαίους μουσικούς. Τον Γουίλσον Πίκετ, τον Έντι “Knock on Wood” Φλόιντ, τον Σαμ Μουρ από τους Sam and Dave, όλους αυτούς τους καταπληκτικούς τύπους», πρόσθεσε.
Στη συνέχεια, ανέφερε ότι: «Δεν πήγε καλά. Όσο για την ταινία του Τζορτζ, πέρασα μερικές από τις καλύτερες στιγμές που έχω ζήσει ποτέ σε κινηματογραφικό γύρισμα. Και τίποτα». Το «Blues Brothers 2000» απέτυχε τελικά τόσο εμπορικά όσο και σε επίπεδο κριτικών, συγκεντρώνοντας μόλις 14 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ και βαθμολογία 47% από τους κριτικούς στο Rotten Tomatoes.
Ο Γκούντμαν αστειεύτηκε ότι τα γυρίσματα μιας ταινίας «δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι διασκεδαστικά», κρίνοντας από το γεγονός ότι οι δύο παραγωγές στις οποίες πέρασε τόσο καλά κατέληξαν σε απογοητευτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, θυμήθηκε και μια διαφορετική περίπτωση από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, όταν η ευχάριστη ατμόσφαιρα στα γυρίσματα συνδυάστηκε με ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
«Στο Raising Arizona περάσαμε υπέροχα, επειδή δεν υπήρχε καθόλου προϋπολογισμός. Και παρακολουθούσα αυτούς τους τύπους να επινοούν καταπληκτικά πλάνα. “Λοιπόν, χρειαζόμαστε αυτό. Πώς θα το πετύχουμε;” “Πάρτε ένα παιδικό καρότσι ή κάντε κάτι ανάποδα”», σημείωσε.
Στην κωμωδία «Raising Arizona», που αποτέλεσε μία από τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες των αδελφών Κοέν, ο Γκούντμαν υποδύθηκε έναν αδέξιο εγκληματία, ο οποίος έθετε σε κίνδυνο την προσπάθεια των πρωταγωνιστών να κρατήσουν ένα μωρό που είχαν απαγάγει. «Ο χαρακτήρας μου ήταν μια εγκληματική ιδιοφυΐα με διψήφιο δείκτη νοημοσύνης. Όλα όσα είχαν γράψει ο Τζόελ και ο Ίθαν στο σενάριο ήταν ο χαρακτήρας μου. Δεν χρειαζόταν να κάνω ιδιαίτερη προσπάθεια», περιέγραψε.
Ο Γκούντμαν αποκάλυψε, μάλιστα, ότι του άρεσε τόσο πολύ να συνεργάζεται με τους αδελφούς Κοέν, ώστε πήγαινε στο πλατό ακόμη και τις ημέρες που δεν είχε γυρίσματα. «Ήταν τόσο διασκεδαστικό να δουλεύεις μαζί τους. Πήγαινα στο πλατό ακόμη και όταν είχα ρεπό, μόνο και μόνο για να κάνω παρέα με αυτούς τους τύπους, επειδή είχαν απίστευτο χιούμορ. Ήταν πανέξυπνοι, πνευματώδεις τύποι από τις μεσοδυτικές πολιτείες, όπως κι εγώ. Μοιραζόμασταν την ίδια νεανική αίσθηση του χιούμορ, επηρεασμένη από το περιοδικό MAD. Με έκαναν να γελάω συνεχώς», θυμήθηκε.
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
36
93
91
34
49
10