Το βράδυ της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου, η συναυλία του Νίκου Οικονομόπουλου στο Θέατρο Πέτρας απέκτησε μια ιδιαίτερα προσωπική στιγμή.
Ο τραγουδιστής σταμάτησε το πρόγραμμά του για να μιλήσει για τον Γιώργο Μαζωνάκη, φίλο και συνάδελφό του, και στη συνέχεια ερμήνευσε δύο τραγούδια του. Η εμφάνιση αυτή είχε μεταφερθεί από τη 10η Σεπτεμβρίου, μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη.
Η συναυλία ήταν μέρος των εμφανίσεων του Οικονομόπουλου για τα 20 χρόνια της πορείας του. Όταν ανακοινώθηκε η αναβολή της, ο ίδιος είχε αποκαλέσει τον Μαζωνάκη αγαπημένο του φίλο και συνάδελφο. Έτσι, η επιστροφή του στη σκηνή, δεκαπέντε ημέρες μετά την αρχικά προγραμματισμένη εμφάνιση, έφερε μαζί της και την ανάγκη ενός δημόσιου αποχαιρετισμού.
Λίγο πριν τραγουδήσει, ο Οικονομόπουλος είπε στο κοινό ότι ήθελε να αφιερώσει δύο κομμάτια στον «φίλο του τον Γιώργο». Μίλησε για έναν άνθρωπο που συνέχισε να προσπαθεί στη ζωή και στη δουλειά του, ενώ αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που μπορεί να κουβαλά κάποιος χωρίς να τις γνωρίζουν οι γύρω του. Άφησε να εννοηθεί ότι περνά και ο ίδιος μια δύσκολη περίοδο, χωρίς να δώσει περισσότερες εξηγήσεις.
Η έκκληση να σταματήσουν οι εικασίες
Ένα μεγάλο μέρος της παρέμβασής του αφορούσε όσα λέγονται δημόσια μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη. Ο Οικονομόπουλος επέκρινε το «αγαπόμετρο» της τηλεόρασης και των κοινωνικών δικτύων, καθώς και τα σχόλια που αποδίδουν ευθύνες στην οικογένεια ή επιχειρούν να εξηγήσουν τη ζωή του τραγουδιστή μέσα από εικασίες. Για τα γεγονότα στο ιατρείο, ζήτησε να αφεθεί η διερεύνησή τους στη Δικαιοσύνη, λέγοντας πως ο ίδιος δεν είναι αρμόδιος να κρίνει πρόσωπα και πράξεις.
Η τοποθέτησή του είχε και προσωπικό βάρος. Στην κηδεία του Μαζωνάκη είχε μιλήσει για επικοινωνίες που είχαν το προηγούμενο διάστημα και για τη σκέψη ότι ίσως δεν είχε αντιληφθεί πόσο τον χρειαζόταν ο φίλος του. Στο Θέατρο Πέτρας επέλεξε να μην απαντήσει σε όσους μετρούν δημόσια την αγάπη και τη συμπαράσταση των άλλων: για το αν αγαπούσε τον Γιώργο, είπε, το ξέρει μόνο εκείνος.
Δύο τραγούδια για το τέλος
Ο αποχαιρετισμός ολοκληρώθηκε με το «Φεύγω για μένα» και το «Ανήκω σε μένα», δύο τραγούδια συνδεδεμένα με τη φωνή του Μαζωνάκη. Πριν αρχίσει να τραγουδά, ο Οικονομόπουλος είχε πει πως αυτό που μένει από έναν καλλιτέχνη είναι τα τραγούδια του. Εκείνο το βράδυ, τα άφησε να κλείσουν τη δική του αφιέρωση στον φίλο του.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
