Κράμπες στην άσκηση: Δεν φταίει πάντα η αφυδάτωση – Τι δείχνουν τα επιστημονικά δεδομένα
FITNESS
Η πρώτη εξήγηση που συνήθως ακούμε σε περίπτωση κράμπας σε έναν αθλητή είναι: «αφυδάτωση», «έχασε ηλεκτρολύτες», «χρειάζεται μαγνήσιο». Ένας φυσικοθεραπευτής εξηγεί τι πραγματικά συμβαίνει
*Γράφει ο κ. Αναστάσιος Μαντζώρος MSc, PhD φυσικοθεραπευτής, καθηγητής Φυσικής Αγωγής
Είναι μια εικόνα συνηθισμένη στον αθλητισμό. Προς το τέλος μιας έντονης προσπάθειας, ο αθλητής σταματά ξαφνικά, πιάνει τη γάμπα ή τους οπίσθιους μηριαίους και δυσκολεύεται να συνεχίσει. Κράμπα. Η πρώτη εξήγηση που συνήθως ακούμε είναι «αφυδάτωση», «έχασε ηλεκτρολύτες» ή «χρειάζεται μαγνήσιο».
Είναι όμως πράγματι έτσι;
Η σχετιζόμενη με την άσκηση μυϊκή κράμπα (Exercise-Associated Muscle Cramp – EAMC) είναι μια αιφνίδια, επώδυνη και ακούσια μυϊκή σύσπαση. Σήμερα, θεωρείται πολυπαραγοντικό φαινόμενο, με σημαντικό ρόλο να αποδίδεται στη νευρομυϊκή κόπωση και στη διαταραχή του νευρομυϊκού ελέγχου.
Καθώς ο μυς κουράζεται, φαίνεται ότι διαταράσσεται η ισορροπία των διεγερτικών και ανασταλτικών ερεθισμάτων προς τους α-κινητικούς νευρώνες του νωτιαίου μυελού, αυξάνεται η διεγερτική επίδραση από τις μυϊκές ατράκτους και μειώνεται η ανασταλτική επίδραση που σχετίζεται με τα τενόντια όργανα Golgi. Το αποτέλεσμα είναι αυξημένη νευρομυϊκή διεγερσιμότητα και μπορεί να εμφανιστεί η χαρακτηριστική ακούσια σύσπαση.
Και η αφυδάτωση; Η μεγάλη απώλεια υγρών και, κυρίως, νατρίου μέσω της εφίδρωσης μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση κράμπας, ιδιαίτερα σε παρατεταμένη άσκηση και υψηλές θερμοκρασίες. Δεν εξηγεί, όμως, όλες τις περιπτώσεις. Αθλητές που παθαίνουν κράμπες δεν είναι απαραίτητα περισσότερο αφυδατωμένοι, ούτε παρουσιάζουν πάντα σημαντικές διαφορές στους ηλεκτρολύτες σε σχέση με όσους δεν παθαίνουν.
Το ίδιο ισχύει και για το μαγνήσιο. Είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική νευρομυϊκή λειτουργία, αλλά η αντίληψη ότι κάθε κράμπα σημαίνει έλλειψη μαγνησίου δεν υποστηρίζεται επαρκώς από τα επιστημονικά δεδομένα στους υγιείς αθλητές.
Τι κάνουμε στην πράξη; Όταν εμφανιστεί κράμπα, μειώνουμε ή σταματάμε την προσπάθεια και εφαρμόζουμε ήπια στατική διάταση του μυός. Στην πρόληψη σημαντικό ρόλο έχουν η κατάλληλη φυσική και νευρομυϊκή προετοιμασία, η σωστή διαχείριση των προπονητικών φορτίων, η αποκατάσταση και η επαρκής αναπλήρωση υγρών και ηλεκτρολυτών όταν υπάρχουν μεγάλες απώλειες.
Η κράμπα, λοιπόν, δε σημαίνει αυτομάτως αφυδάτωση ή έλλειψη μαγνησίου. Το σημαντικότερο είναι να αναζητήσουμε γιατί ο συγκεκριμένος αθλητής εμφανίζει κράμπες, σε ποιο σημείο της προσπάθειας και κάτω από ποιες συνθήκες. Εκεί βρίσκεται και το κλειδί για την αποτελεσματικότερη πρόληψη.
Διαβάστε επίσης
Πιάσιμο μετά την προπόνηση: Δεν φταίει το γαλακτικό οξύ όπως όλοι νομίζουν – Τι συμβαίνει πραγματικά
Δυναμώστε τα άκρα σας με μια απλή καθημερινή ρουτίνα που χαρίζει φτερά στα πόδια σας
Κράμπες: Οι συνήθεις ύποπτοι μπορεί να είναι και γνωστά χάπια – 5 tips για να σταματήσουν άμεσα – Tρόφιμα που τις προλαμβάνουν
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
