Τα ευρήματα από τρεις νέες μελέτες. Πόσο συχνή είναι η αλωπεκία. Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς.
Οι αγωνιστές GLP-1, τα νέου τύπου φάρμακα για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και το αδυνάτισμα, αυξάνουν τον κίνδυνο να εκδηλωθεί τριχόπτωση περισσότερο απ’ όσο άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, σύμφωνα με τρεις νέες μελέτες.
Η πρώτη μελέτη έδειξε ότι δύο ή περισσότερα χρόνια μετά την έναρξη της λήψης τους, οι πιθανότητες να εκδηλωθεί τριχόπτωση είναι στους χρήστες των φαρμάκων αυτών:
- 37% περισσότερες απ’ ό,τι σε όσους παίρνουν φάρμακα της κατηγορίας SGLT-2
- 68% περισσότερες απ’ ό,τι με τα φάρμακα της κατηγορίας των DPP-4
Αν και οι αυξήσεις αυτές είναι σημαντικές, σε απόλυτους αριθμούς η τριχόπτωση ήταν σπάνια με τα φάρμακα αυτά. Υπολογίσθηκε ότι την εκδήλωσαν ετησίως 3 έως 9 ανά 1.000 χρήστες των GLP-1.
Η μελέτη αυτή διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση The BMJ.
Στους αγωνιστές GLP-1 που αξιολογήθηκαν στη μελέτη συμπεριλαμβάνονται η σεμαγλουτίδη, η τιρζεπατίδη, η λιραγλουτίδη, η ντουλαγλουτίδη, η εξενατίδη και η λιξισενατίδη.
Στους αναστολείς SGLT-2 (ή γλιφλοζίνες) συμπεριλαμβάνονταν οι ουσίες καναγλιφλοζίνη, δαπαγλιφλοζίνη και εμπαγλιφλοζίνη. Και στους αναστολείς DPP-4 (ή γλιπτίνες) οι ουσίες σιταγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη και λιναγλιπτίνη.
Η δεύτερη μελέτη
Σε μία άλλη μελέτη διαπιστώθηκε ότι οι πιθανότητες για τριχόπτωση ήταν πολύ περισσότερες με τους αγωνιστές GLP-1 απ’ ό,τι με το παλαιότερο αντιδιαβητικό φάρμακο, την μετφορμίνη.
Η μελέτη αυτή δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Journal of the American Academy of Dermatology. Αξιολόγησε την σεμαγλουτίδη και την τιρζεπατίδη και διεξήχθη σε περισσότερους από 1,15 εκατομμύρια ασθενείς απ’ όλο τον κόσμο.
Η μελέτη αυτή έδειξε πως η λήψη των φαρμάκων σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο διαφόρων μορφών τριχόπτωσης. Μάλιστα ο κίνδυνος αυξανόταν σταδιακά, με την πάροδο του χρόνου.
Η τρίτη μελέτη
Η τρίτη μελέτη έδειξε ότι ο κίνδυνος να εκδηλωθεί τριχόπτωση είναι μεγαλύτερος με την τιρζεπατίδη απ’ ό,τι με τη σεμαγλουτίδη.
Την μελέτη εκπόνησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Καίημπριτζ, οι οποίοι συνέκριναν 11.046 λήπτες τιρζεπατίδης με ίδιο αριθμό ληπτών σεμαγλουτίδης.
Από τους ασθενείς αυτούς, το 4,24% όσων λάμβαναν τιρζεπατίδη εκδήλωσαν τριχόπτωση. Το αντίστοιχο ποσοστό στην ομάδα της σεμαγλουτίδης ήταν 3,33%. Ειδικά στις γυναίκες, όμως, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν:
- 5,44% με την τιρζεπατίδη
- 3,63% με την σεμαγλουτίδη
Η μελέτη αυτή δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί σε κάποια ιατρική επιθεώρηση, έπειτα από ανεξάρτητη αξιολόγηση. Ωστόσο δημοσιεύθηκε το προσχέδιό της.
Είναι αναστρέψιμη
Και οι τρεις μελέτες τονίζουν ότι η τριχόπτωση συνοδεύει συχνά την απώλεια βάρους. Συχνά είναι επίσης αναστρέψιμη.
Ωστόσο στην τρίτη μελέτη, ο κίνδυνος να εκδηλωθεί ήταν υψηλότερος με την τιρζεπατίδη, ανεξαρτήτως της έκτασης της απώλειας βάρους και της δόσης του φαρμάκου που λάμβναν οι ασθενείς. Επομένως μπορεί να υπάρχει άλλη εξήγηση για την εκδήλωσή της.
Ενδέχεται, λ.χ., να είναι πιθανότερη σε ασθενείς που αντιμετωπίζουν και προβλήματα με τον θυρεοειδή τους ή έχουν άλλη ορμονική διαταραχή, είπαν οι ερευνητές.
Φωτογραφία: iStock
