Τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown της πανδημίας Covid-19 φαίνεται να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στη συγκέντρωση, στην τήρηση οδηγιών και στη ρύθμιση των συναισθημάτων τους στην ηλικία των τεσσάρων ετών, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα βρέφη αυτά βίωσαν ένα «μοναδικά διαταραγμένο» πρώτο έτος ζωής, καθώς τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα περιόρισαν σημαντικά την κοινωνική αλληλεπίδραση.
Η περίοδος από τις 23 Μαρτίου 2020 έως τις 19 Ιουλίου 2021 χαρακτηρίστηκε από περιορισμούς στις επαφές με φίλους και συγγενείς, υποχρεωτική κοινωνική αποστασιοποίηση, χρήση προστατευτικής μάσκας και αναστολή λειτουργίας ομάδων για βρέφη και χώρων αναψυχής.
Τα ευρήματα της έρευνας
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Σίτι Σεντ Τζορτζ του Λονδίνου, οι οποίοι αξιολόγησαν 205 παιδιά που γεννήθηκαν στην Αγγλία κατά το πρώτο lockdown, από τις 23 Μαρτίου έως τις 23 Ιουνίου 2020.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά παρουσίαζαν χαμηλότερα επίπεδα εκτελεστικών λειτουργιών, δηλαδή δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για τον σχεδιασμό, την επίλυση προβλημάτων και την προσαρμογή σε νέες καταστάσεις.
Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Archives of Disease in Childhood, οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση των παιδιών που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια των lockdown λόγω της Covid-19. Παράλληλα, τονίζουν ότι ενδέχεται να απαιτηθούν πρόσθετοι πόροι για παρεμβάσεις τόσο στο σχολείο όσο και στο οικογενειακό περιβάλλον, προκειμένου να υποστηριχθούν οι εκτελεστικές λειτουργίες αυτών των παιδιών.
Η συγκεκριμένη έρευνα είναι η πρώτη στην Αγγλία που περιλαμβάνει μεγάλο δείγμα παιδιών σχολικής ηλικίας τα οποία γεννήθηκαν στη διάρκεια του lockdown.
Πώς αξιολογήθηκαν τα παιδιά
Τα παιδιά υποβλήθηκαν σε άμεση αξιολόγηση με τυποποιημένες δοκιμασίες γλωσσικών δεξιοτήτων και μη λεκτικής συλλογιστικής ικανότητας.
Παράλληλα, οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τον συναισθηματικό έλεγχο των παιδιών, τη μνήμη εργασίας, την ικανότητα σχεδιασμού και οργάνωσης, την ανεξάρτητη επίλυση προβλημάτων, καθώς και τις λεπτές και αδρές κινητικές τους δεξιότητες.
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες, όπως αξιολογήθηκαν από τους φροντιστές, ήταν χαμηλότερες από τα τυπικά επίπεδα που είχαν καταγραφεί πριν από την πανδημία, αλλά και χαμηλότερες από εκείνες που θα αναμένονταν με βάση τη μη λεκτική συλλογιστική ικανότητα των παιδιών.
Επιπλέον, περίπου το ένα τρίτο των παιδιών του δείγματος αξιολογήθηκε ότι είχε ανάγκες που σχετίζονται με τις εκτελεστικές λειτουργίες.
Οι επιπτώσεις της περιορισμένης κοινωνικής αλληλεπίδρασης
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η περιορισμένη κοινωνική ποικιλία στα πρώτα χρόνια της ζωής επηρέασε τις καθημερινές εκτελεστικές λειτουργίες των παιδιών.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο σχολικό περιβάλλον, να παραμένουν συγκεντρωμένα σε μια δραστηριότητα, να θυμούνται ή να ακολουθούν οδηγίες, να αντιστέκονται στους περισπασμούς ή να τροποποιούν τη συμπεριφορά τους με βάση την ανατροφοδότηση που λαμβάνουν.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα για τη γλωσσική ανάπτυξη
Η εικόνα ήταν πιο σύνθετη όσον αφορά τη γλωσσική ανάπτυξη. Συνολικά, οι επιδόσεις στη γλώσσα ήταν ίσες ή και υψηλότερες από εκείνες που αναμένονται για την ηλικία των παιδιών.
Ωστόσο, όταν οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως σημείο αναφοράς τις επιδόσεις στη μη λεκτική συλλογιστική, διαπίστωσαν ότι η εκφραστική γλώσσα, δηλαδή η ικανότητα του παιδιού να χρησιμοποιεί λέξεις για να εκφράζεται, ήταν χαμηλότερη από το αναμενόμενο.
Αντίθετα, η δεκτική γλώσσα, δηλαδή η ικανότητα κατανόησης της γλώσσας, φαίνεται πως προστατεύθηκε σε κάποιο βαθμό χάρη στην αυξημένη προσοχή και επικοινωνία από γονείς και φροντιστές κατά τη διάρκεια του lockdown.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι δεξιότητες εκφραστικής γλώσσας ενδέχεται να επηρεάστηκαν αρνητικά εξαιτίας της απώλειας πλούσιων και ποικίλων αλληλεπιδράσεων με λιγότερο οικεία πρόσωπα κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Οι περιορισμοί της μελέτης
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι κινητικές δεξιότητες των παιδιών ήταν συμβατές με εκείνες που αναμένονται για την ηλικία τους με βάση τα προ πανδημίας πρότυπα.
Ωστόσο, επισημαίνουν ότι πρόκειται για παρατηρητική μελέτη, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για σχέση αιτίας και αποτελέσματος. Επιπλέον, δεν υπήρχε αντίστοιχη ομάδα σύγκρισης, γεγονός που αποτελεί έναν από τους βασικούς περιορισμούς της έρευνας.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
