Ο έρωτας και ο διαβήτης συνδέονται μέσα από ορμόνες, ψυχολογία και σχέσεις. Τι δείχνουν οι μελέτες
Ο έρωτας, όπως τον περι- ποιητικά ο Πλούταρχος, είναι δύναμη ζωής. Μπορεί όμως να επηρεάζει και μια χρόνια νόσο όπως ο σακχαρώδης διαβήτης; Στο ερώτημα αυτό απαντά η παθολόγος με εξειδίκευση στη Διαβητολογία Αργυρώ Γκόγκου, φωτίζοντας τη σχέση ανάμεσα στο συναίσθημα και τη μεταβολική ισορροπία.
- Διαβάστε επίσης – Σακχαρώδης διαβήτης : Πόσο θα επιβαρύνει την παγκόσμια οικονομία μέχρι το 2050, σύμφωνα με μελέτη
Έρωτας και ορμόνες
Όπως εξηγεί η κ. Γκόγκου, η ερωτική έλξη ενεργοποιεί νευροδιαβιβαστές όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και οι ενδορφίνες, ουσίες που συνδέονται με χαρά, μείωση άγχους και αίσθημα ευεξίας. Στα επόμενα στάδια μιας σχέσης, εκκρίνονται ωκυτοκίνη και βασοπρεσσίνη, οι «ορμόνες του δεσμού», που ενισχύουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα.
Η ίδια επισημαίνει ότι η ψυχική κατάσταση επηρεάζει άμεσα το ορμονικό σύστημα. Το έντονο στρες αυξάνει την κορτιζόλη και ορμόνες που ανταγωνίζονται την ινσουλίνη, γεγονός που δυσκολεύει τον γλυκαιμικό έλεγχο. Αντίθετα, θετικά συναισθήματα και υποστηρικτικές σχέσεις μπορούν να λειτουργήσουν προστατευτικά.
Διαβήτης και διαπροσωπικές σχέσεις
Η κ. Γκόγκου, μιλώντας στο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρεται σε σουηδική μελέτη (Diabetes Care, 2001) που έδειξε ότι νέοι ενήλικες πριν τη διάγνωση διαβήτη τύπου 1 εμφάνιζαν συχνότερες εντάσεις με συντρόφους, λιγότερο επιτυχημένες σχέσεις και τάση απομόνωσης σε σχέση με υγιή άτομα.
Παράλληλα, επικαλείται δεδομένα που παρουσιάστηκαν στην Αμερικανική Ένωση Διαβήτη, σύμφωνα με τα οποία η ποιότητα της σχέσης ενός ασθενούς επηρεάζει σημαντικά τον γλυκαιμικό έλεγχο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Για να κατανοήσεις πλήρως τον ασθενή σου, πρέπει να καταλάβεις και τις διαπροσωπικές του σχέσεις».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μελέτη από το Delhi Diabetes Research Center (2004–2006), σύμφωνα με την οποία το 50% των παντρεμένων γυναικών με διαβήτη τύπου 1 επέστρεψαν στο πατρικό τους σπίτι μέσα στον πρώτο χρόνο γάμου λόγω έλλειψης υποστήριξης, ενώ πολλές ανέπτυξαν χαμηλή αυτοεκτίμηση και αδιαφορία για τη ρύθμιση της νόσου.
Έρωτας, φόβος και αποδοχή
Ο διαβήτης, ως χρόνια πάθηση, γεννά ερωτήματα στις ερωτικές σχέσεις: πότε και πώς αποκαλύπτεται η διάγνωση; Πώς θα αντιδράσει ο σύντροφος; Θα επηρεαστεί η σεξουαλική ζωή; Η κ. Γκόγκου τονίζει ότι μια υγιής, υποστηρικτική σχέση μπορεί να λειτουργήσει ως σταθερός σύμμαχος στη διαχείριση της νόσου.
Το συναισθηματικό στρες, αντίθετα, μπορεί να απορρυθμίσει τον οργανισμό, να επιδεινώσει τον γλυκαιμικό έλεγχο και να επιβαρύνει τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική υγεία.
Συμπερασματικά, σύμφωνα με την Αργυρώ Γκόγκου, ο έρωτας και ο διαβήτης δεν αποτελούν αντίθετες έννοιες. Ο έρωτας δεν είναι «απαγορευμένο γλυκό», αλλά μια δύναμη που μπορεί να ενισχύσει την ψυχική ανθεκτικότητα και να στηρίξει τον άνθρωπο που ζει με μια χρόνια νόσο.
Όπως επισημαίνει, μια σχέση βασισμένη στην κατανόηση και τη στήριξη μπορεί να μετατρέψει τον διαβήτη από εμπόδιο σε κοινή πρόκληση ζωής και όχι σε λόγο απομάκρυνσης.
Φωτογραφία: istock
