Κατά τη διάρκεια του lockdown, στην περίοδο της πανδημίας μια μητέρα, ονόματι Κέλι Μεδίνα Ένος αντιμετώπισε δυσκολίες στο να διαχειριστεί τη συμπεριφορά του γιου της. «Άρχισε να με χτυπάει και να έχει πραγματικά ξεσπάσματα», λέει η ίδια και προσθέτει: «Ένιωθα χαμένη πριν βρω την ιδέα της «ήπιας γονεϊκότητας» στο TikTok», όπως αναφέρει το δημοσίευμα του bbc.
Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ανατροφή, όπου το παιδί τιμωρείται όταν δεν ακολουθεί τους κανόνες, η ήπια γονεϊκότητα επικεντρώνεται σε μια ισορροπημένη προσέγγιση που συνδυάζει όρια με συναισθηματική ζεστασιά. Αντί να χρησιμοποιούνται λέξεις όπως «όχι», «σταμάτα» ή «μη», η εστίαση είναι στο τι πρέπει να κάνει το παιδί, π.χ. «πόδια στο πάτωμα» αντί για «σταμάτα να σκαρφαλώνεις».
Η Σάρα Οκγουελ-Σμιθ, συγγραφέας για την ψυχολογία και την επιστήμη της ανατροφής παιδιών, εξηγεί: «Η ήπια γονεϊκότητα δεν σημαίνει να δίνετε στο παιδί όλη τη σοκολάτα και τα παγωτά του κόσμου. Στοχεύει στο να φέρεσαι στα παιδιά με σεβασμό και καλοσύνη, χωρίς να τα τιμωρείς με τρόπους που τα κάνουν να αισθάνονται υπερβολικά άσχημα».
Η Κέλι, πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια γονέων, αποφάσισε να δοκιμάσει αυτήν την προσέγγιση. «Δεν ήξερα ότι υπήρχαν άλλοι τρόποι ανατροφής εκτός από τον αυταρχικό, αλλά το λάτρεψα και ταίριαζε απόλυτα με όσα ήθελα να κάνω», λέει. Παρά την απλότητά της στο διαδίκτυο, στην πραγματικότητα η εφαρμογή της ήπιας γονεϊκότητας ήταν απαιτητική. «Σκεφτόμουν κάθε λέξη που έλεγα και αναρωτιόμουν αν ήταν σωστή. Η μητρότητα έγινε ένα ακόμα επίπεδο εξάντλησης», περι-.
Μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές ήταν η χρήση θετικής γλώσσας: να λέει τι να κάνει το παιδί αντί να λέει τι να μην κάνει. «Το ‘όχι’, το ‘σταμάτα’ και το ‘μη’ απλώς περνούν από το ένα αυτί στο άλλο», εξηγεί. Αν και το παιδί της δεν υπακούει πάντα και μερικές φορές έχει ξεσπάσματα, η Κέλι θυμάται ότι «το παιδί κάνει κάτι πολύ φυσιολογικό και τυπικό». Έχει εισαγάγει επίσης την έννοια των «ήπιων χεριών», διδάσκοντας τα νήπια να είναι προσεκτικά όταν έρχονται σε επαφή με άλλους. Παρά τις δυσκολίες, πιστεύει ότι αυτή η μέθοδος δείχνει αποτελέσματα στη συμπεριφορά των παιδιών. Κατά τη διάρκεια ενός πρόσφατου ξεσπάσματος του εξάχρονου γιου της, το μικρότερο παιδί μπήκε στο δωμάτιο, έδωσε χώρο στον αδελφό του και τον ρώτησε «είσαι καλά;» πριν τον αγκαλιάσει.
Η επιστημονική έρευνα για την ήπια γονεϊκότητα παραμένει περιορισμένη. Ο καθηγητής νευροεπιστήμης Έιμον ΜακΚρόρι από το UCL δηλώνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία πως άλλες μέθοδοι ανατροφής είναι καλύτερες ή χειρότερες. Το πρόβλημα εμφανίζεται μόνο όταν η φωνή ή η τιμωρία εξελίσσεται σε λεκτική κακοποίηση.
Η Νίνα Λάιον, συγγραφέας και ειδικός στην ψυχική υγεία παιδιών, ανησυχεί για την πίεση που ασκεί η ήπια γονεϊκότητα στους γονείς, ειδικά όταν εφαρμόζεται ακραία. «Είναι σημαντικό να λέμε ‘όχι’: έτσι επικοινωνούμε όρια και τι δεν είναι αποδεκτό».
Η Κέλι πιστεύει ότι πολλές παρερμηνείες δημιουργούν αντιπαραθέσεις γύρω από την ήπια γονεϊκότητα. «Οι γονείς νομίζουν ότι θα έχουν παιδί που τρέχει ασταμάτητα και δεν σέβεται κανέναν, αλλά αυτό δεν ισχύει». Η Σάρα συμφωνεί, υπογραμμίζοντας ότι τα παιδιά χρειάζονται πειθαρχία, αλλά με σεβασμό στην ανάπτυξη του εγκεφάλου τους και με πρότυπο τη δική μας καλή συμπεριφορά.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
