Πόσο βελτιώνει την πρόγνωση σε ορισμένες συχνές μορφές της νόσου. Τι λένε οι ερευνητές.
Το τελευταίο πράγμα που συχνά σκέφτονται οι ασθενείς με καρκίνο είναι να ανέβουν στον κυλιόμενο διάδρομο ή να πάνε για περπάτημα με γρήγορο βήμα, όταν κάνουν τις θεραπείες τους ή νιώθουν καταβεβλημένοι από την ασθένειά τους. Νέα ευρήματα όμως επιβεβαιώνουν ότι η συστηματική άσκηση μπορεί να τους βοηθήσει να αναρρώσουν.
Όπως έδειξε η σχετική μελέτη σε χιλιάδες ασθενείς, 30 λεπτά άσκηση την ημέρα επί τουλάχιστον πέντε ημέρες την εβδομάδα μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από αρκετούς συχνούς καρκίνους. Όσο περισσότερο, δε, γυμνάζεται ένας ασθενής, τόσο περισσότερο ωφελεί την υγεία του.
«Από τον περασμένο αιώνα είναι τεκμηριωμένο ότι η καθημερινή γυμναστική μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε πιο υγιείς. Τα ευρήματά μας, όμως, επιβεβαιώνουν ότι μπορεί να μας βοηθήσει και εάν αρρωστήσουμε», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Erika Rees-Punia, αθλητική φυσιολόγος στην Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS).
Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Journal of the National Cancer Institute. Οι ερευνητές εξέτασαν τις εκβάσεις 90.844 ασθενών με καρκίνο. Την εποχή της διάγνωσης είχαν μέση ηλικία 67 ετών. Το 55% ήσαν γυναίκες. Οι 45.477 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους εντός 11 ετών από τη διάγνωση.
Οι ερευνητές εξέτασαν το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητάς τους μετά τη διάγνωσή τους. Οι ισχύουσες συστάσεις είναι να κάνουμε 2,5 ώρες (ή 150) λεπτά την εβδομάδα άσκηση μετρίας έντασης. Εναλλακτικά πρέπει να κάνουμε 75 λεπτά γυμναστική υψηλής έντασης (π.χ. τζόκινγκ).
Παραδείγματα ασκήσεως μετρίας έντασης είναι το περπάτημα με γρήγορο βήμα, η ελαφρά κηπουρική, ο χαλαρός χορός, η γιόγκα. Υψηλής εντάσεως ασκήσεις είναι το τζόκινγκ, το γρήγορο κολύμπι, η γρήγορη ποδηλασία και οι βαριές κηπουρικές εργασίες (π.χ. σκάψιμο).
Τα ευρήματα
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, η συστηματική άσκηση σχετιζόταν με μείωση του κινδύνου θανάτου από καρκίνο. Η μείωση ήταν κατά μέσον όρο 29%. Αυτό ίσχυε για τις περισσότερες από τις μορφές καρκίνου που εξετάστηκαν και στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν ενδεικτικά οι κακοήθεις όγκοι:
- Της ουροδόχου κύστεως
- Του μαστού
- Του παχέος εντέρου
- Του προστάτη κ.λπ.
Η άσκηση ωφελούσε ακόμα κι αν ήταν λιγότερη από τη συνιστώμενη. Όταν, όμως, βρισκόταν στο όριο των κατευθυντήριων οδηγιών ήταν πιο ωφέλιμη. Όταν το υπερέβαινε, ήταν ακόμα πιο προστατευτική.
Ειδικότερα, η γυμναστική εντός των κατευθυντήριων οδηγιών μείωνε κατά 42% τον κίνδυνο θανάτου. Όσοι ασθενείς, όμως, έκαναν την διπλάσια ή την τριπλάσια γυμναστική, είχαν μείωση του κινδύνου κατά 57%.
Η προστατευτική δράση της άσκησης παρουσίαζε διακύμανση αναλόγως με τη μορφή του καρκίνου. Έτσι μείωνε τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο:
- Της στοματικής κοιλότητας κατά 56%
- Του ενδομητρίου κατά 50%
- Του πνεύμονα κατά 49%
- Του πρωκτού κατά 49%
- Της ουροδόχου κύστης κατά 47%
- Του νεφρού κατά 47%
- Του προστάτη κατά 40%
- Του παχέος εντέρου κατά 39%
- Του μαστού κατά 33%
«Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η συστηματική άσκηση μετά τη διάγνωση του καρκίνου μπορεί να έχει ουσιώδη αντίκτυπο στις πιθανότητες επιβιώσεως», κατέληξε η Dr. Rees-Punia.
Φωτογραφία: iStock
