Οι πληγές στα πόδια των διαβητικών ασθενών είναι πολύ συχνές. Τις εκδηλώνει ο ένας στους τρεις πάσχοντες.
Ένας στους δύο ασθενείς με διαβήτη που υποβάλλονται σε θεραπεία για πληγή στο πόδι τους που δεν επουλώνεται, υποτροπιάζει λίγο καιρό αργότερα, αναφέρουν επιστήμονες από το Τέξας.
Ωστόσο δεν κινδυνεύουν όλοι εξίσου να παρουσιάσουν υποτροπή. Υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά τον κίνδυνο που διατρέχουν.
Η εμφάνιση πληγής στο πόδι που δεν κλείνει είναι πολύ συχνή στους ασθενείς με διαβήτη, οι οποίοι έχουν πια ξεπεράσει τα 800 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο.
Υπολογίζεται ότι ποσοστό 19% έως 34% εξ αυτών θα εκδηλώσουν διαβητικό πόδι, όπως λέγεται επιστημονικά η κατάσταση. Το διαβητικό πόδι αναπτύσσεται συνήθως σε ασθενείς που πάσχουν πολλά χρόνια από σακχαρώδη διαβήτη, τον οποίο δεν ρυθμίζουν επαρκώς.
Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, η πληγή στο πόδι τους θα μολυνθεί. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την αντιμετώπισή της.
Η νέα μελέτη
Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση International Wound Journal. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τέξας εξέτασαν την πορεία της υγείας 294 ασθενών που είχαν νοσηλευθεί επειδή είχαν μέτριας έως σοβαρής βαρύτητας λοιμώξεις διαβητικού ποδιού.
Οι ασθενείς είχαν ηλικία από 18 έως 89 ετών (η μέση ηλικία τους ήταν τα 53 έτη). Το 75% ήσαν άνδρες. Για έναν χρόνο μετά το εξιτήριό τους από το νοσοκομείο, οι γιατροί κατέγραφαν τα ποσοστά υποτροπής μεταξύ τους.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, το 48% των ασθενών τους υποτροπίασε μετά τη νοσηλεία του. Τον μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής διέτρεχαν οι ασθενείς των οποίων οι πληγές έκαναν περισσότερο καιρό να επουλωθούν. Μάλιστα σε όσους η πληγή χρειάσθηκε περισσότερο από 90 ημέρες για να επουλωθεί, ο κίνδυνος υποτροπής της λοίμωξης ήταν τριπλάσιος.
Η παρατεταμένη περίοδος επούλωσης σχετιζόταν επίσης με περισσότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Συνοδευόταν επίσης από παρατεταμένη νοσηλεία.
Η μελέτη έδειξε ακόμα πως ο κίνδυνος υποτροπής αυξανόταν και όταν η πληγή είχε φτάσει έως το κόκκαλο, προκαλώντας λοίμωξη στο υποκείμενο οστό (οστεομυελίτιδα). Σε τέτοια περίπτωση, οι πιθανότητες υποτροπής διπλασιάζονταν, έναντι του κινδύνου που διέτρεχαν οι ασθενείς με πληγή μόνο στους μαλακούς ιστούς. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό υποτροπής ένα έτος μετά την αρχική νοσηλεία ήταν:
- 38% στους ασθενείς με πληγή στους μαλακούς ιστούς
- 56,7% στους ασθενείς με οστεομυελίτιδα
Κινδυνεύουν πολύ νωρίς οι νέοι
Το πιο ανησυχητικό εύρημα της μελέτης, όμως, ήταν η ηλικία των συμμετεχόντων, τονίζουν οι επιστήμονες. Όπως εξηγούν, πολλοί από τους εθελοντές της μελέτης ήταν νέοι που εκδήλωσαν πολύ νωρίς στη ζωή τους σοβαρές διαβητικές επιπλοκές.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το διαβητικό πόδι αναπτυσσόταν κυρίως σε μεσήλικες και ηλικιωμένους ασθενείς. Πλέον όμως προσβάλλει πάρα πολλούς νέους. Αιτία γι’ αυτό είναι τα αυξανόμενα κρούσματα παχυσαρκίας, υπέρτασης και άλλων συννοσηροτήτων στους διαβητικούς ασθενείς. Οι συννοσηρότητες αυτές επιταχύνουν τις διαβητικές επιπλοκές, τονίζουν οι ειδικοί.
Φωτογραφία: istock
