Στον καναπέ της εκπομπής «Στούντιο 4» κάθισε τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων ο Σταμάτης Γονίδης. Για πρώτη φορά ο λαϊκός τραγουδιστής άνοιξε την καρδιά του στον Θανάση Αναγνωστόπουλο και τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου, κάνοντας μία αναδρομή στη μακρόχρονη προσωπική και επαγγελματική του ζωή.
«Όταν σκέφτομαι όλα αυτά που έχω κάνει, μου φαίνονται σαν όνειρο. Δεν αναπολώ το παρελθόν. Πείνα, δύσκολες συνθήκες της ζωής που, για να αντέξεις, πρέπει να θέλεις πάρα πολύ να φτάσεις εκεί που θέλεις. Είχα έναν δάσκαλο για χρόνια που, για να γελάσουν τα υπόλοιπα παιδιά, ερχόταν και με χτυπούσε», περι- ο Σταμάτης Γονίδης.
«Μια μέρα του είπα ότι πονάει η κοιλιά μου και ήρθε και με κλώτσησε. Τελικά, είχα σκωληκοειδίτιδα και «έσκασε». Με πήγαν στο νοσοκομείο με 9 Μποφόρ, άκουγα τον γιατρό να λέει «τον χάνουμε». Ξαναγύρισα όμως», αφηγείται ο τραγουδιστής για τα δύσκολα σχολικά του χρόνια.
«Έλεγα τα κάλαντα και τα ψιλά που μάζευα τα έδινα στους γονείς μου, για να έχουν να δίνουν ρέστα στη δουλειά. Ήταν σκληροί οι γονείς μου, γι’ αυτό έφυγα από το σπίτι. Δεν υπήρχε παιδεία. Τους φαινόταν παράλογο που τους έλεγα ότι ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Χωρίς να φταίω, τους έλεγα ότι δεν μπορώ να αποστηθίσω τα μαθήματα, είχα δυσλεξία. Γι’ αυτό με θεωρούσαν τεμπέλη και έπεφτε ξύλο», εξομολογείται σε άλλο σημείο ο Σταμάτης Γονίδης.
«Στις εκθέσεις ήμουν ο καλύτερος. Άργησε να μου φύγει η δυσλεξία, μετά τον στρατό. Τα μαθηματικά τα σιχαινόμουν. Ήξερα μόνο πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμό, διαίρεση όχι και τόσο. Πήγαινα σε μια ρεματιά, τραγουδούσα και έβλεπα κάποια κεφάλια από τα χωράφια που γύριζαν και με άκουγαν», θυμάται ο τραγουδιστής.
«Η πρώτη μου δουλειά ως τραγουδιστής ήταν σε «σκυλάδικο» στο Βέλγιο. Για μένα τα καράβια ήταν λύτρωση, εκεί έμαθα να ψυχολογώ τους ανθρώπους. Όταν γύρισα στην Αθήνα και μπήκα στη νύχτα, έγινα πολύ καλός ψυχολόγος. Πήγα στον καλύτερο ψυχολόγο στην Αθήνα και, όταν τελειώσαμε, μου είπε ότι έχει ένα πρόβλημα με μία τύπισσα και μου ζήτησε συμβουλές. Μου είπε: την επόμενη φορά θα σε πληρώσω εγώ για να μου τα πεις», περιέγραψε για τα πρώτα του χρόνια στη νύχτα ο Σταμάτης Γονίδης.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
