Μια πολυμελής ομάδα από την Κίνα και τις ΗΠΑ εντόπισε ένα μόριο που δείχνει ότι παίζει ρόλο στην επιβράδυνση της διαδικασίας γήρανσης σε ορισμένα ζώα που ακολουθούν συγκεκριμένη δίαιτα. Η ομάδα έχει δημοσιεύσει δύο εργασίες με τη δουλειά τους στο περιοδικό Nature.
Ο Dr. David Sinclair από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ δημοσίευσε ένα άρθρο στην ενότητα News & Views στο ίδιο τεύχος περιοδικού παρουσιάζοντας μια σύντομη ιστορία για την αναζήτηση παραγόντων που εμπλέκονται στην προαγωγή της υγείας οι οποίοι σχετίζονται με ειδικές δίαιτες και τη δουλειά της ομάδας σε αυτή τη νέα προσπάθεια.
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι η τήρηση μιας δίαιτας χαμηλών θερμίδων μπορεί να προάγει την υγεία. Άλλες έρευνες έχουν αναφέρει, επίσης, ότι η ειδική διατροφή μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια ζωής ορισμένων ζώων, όπως οι μύγες των φρούτων. Ο έλεγχος για μια τέτοια επίδραση στους ανθρώπους έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολος, ωστόσο, λόγω της μεγάλης μέσης ανθρώπινης διάρκειας ζωής, οδηγεί τους ιατρικούς ερευνητές να ψάξουν αλλού για στοιχεία.
Ένας τέτοιος τρόπος έρευνας ήταν η μελέτη των μορίων στο έντερο. Για αυτή τη νέα μελέτη, η ομάδα εστίασε τις προσπάθειές της στο λιθοχολικό οξύ (LCA), ένα χολικό οξύ που δημιουργείται από βακτήρια στο έντερο.
Προηγούμενη έρευνα είχε παρουσιάσει σχετικά με την LCA ότι είναι μια τοξίνη, αλλά πιο πρόσφατα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι σε χαμηλές δόσεις, μπορεί να προσφέρει οφέλη για την υγεία. Τα ποντίκια που έλαβαν LCA σε χαμηλές δόσεις, για παράδειγμα, βρέθηκε ότι παράγουν περισσότερη πρωτεΐνη που ονομάζεται AMPK, η οποία έχει συνδεθεί με την επιβράδυνση της μυϊκής ατροφίας.
Η εργασία περιελάμβανε παρακολούθηση των μεταβαλλόμενων επιπέδων μεταβολιτών στο έντερο του ποντικιού όταν το ποντίκι τίθεται σε ειδική δίαιτα. Οι ερευνητές βρήκαν εκατοντάδες από αυτά. Στη συνέχεια τάισαν κύτταρα ποντικού με μεταβολίτες και διαπίστωσαν ότι το LCA ήταν ο κύριος οδηγός ενεργοποίησης. Αυτό, υποστηρίζουν οι ερευνητές, υπονοεί την πιθανότητα ότι το LCA είναι το οξύ πίσω από ορισμένα από τα οφέλη για την υγεία που βλέπουν στα ποντίκια σε ειδικές δίαιτες, αλλά όχι και τη διάρκεια ζωής τους. Δεν βρήκαν κανένα στοιχείο για αυτό στις δοκιμές τους.
Το συγκεκριμένο συμπέρασμα τους οδήγησε να πραγματοποιήσουν μια δεύτερη μελέτη ώστε να μάθουν περισσότερα πράγματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το LCA ενεργοποιεί το AMPK. Βρήκαν ότι η ενεργοποίηση εξαρτιόταν από ορισμένα μέλη της οικογένειας των ενζύμων που ονομάζονται sirtuins. Αλλά μέχρι εκεί έφτασαν. Η ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει την έρευνά της, ελπίζοντας να εντοπίσει τα οφέλη της LCA για τον άνθρωπο, εάν υπάρχουν, ή να βρει άλλους μεταβολίτες που ενδέχεται να εμπλέκονται.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
