Τα αυτοάνοσα που απειλούν τις γυναίκες με υπογονιμότητα – Τι αλλάζει για όσες υποβάλλονται σε θεραπεία

Τα αυτοάνοσα που απειλούν τις γυναίκες με υπογονιμότητα – Τι αλλάζει για όσες υποβάλλονται σε θεραπεία

ΠΑΙΔΙ

Η υπογονιμότητα αποτελεί σημαντικό ζήτημα για πολλές γυναίκες, τόσο από βιολογική όσο και από ψυχολογική άποψη. Ωστόσο, πέρα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με δυσκολίες σύλληψης, νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να κρύβονται και σοβαρότεροι κίνδυνοι για την υγεία τους. Συγκεκριμένα, μια πρόσφατη έρευνα φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση μεταξύ της γυναικείας υπογονιμότητας και της αυξημένης πιθανότητας εμφάνισης αυτοάνοσων ρευματικών νοσήματων (SARDs).

Τι είναι τα αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα (SARDs)

Τα αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα (SARDs) είναι σπάνιες αλλά σοβαρές καταστάσεις κατά τις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα γίνεται υπερδραστήριο και επιτίθεται στους ιστούς του σώματος. Περιλαμβάνουν μια σειρά από νοσήματα που μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την ποιότητα ζωής. Μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών ασθενειών που υπάγονται στις SARD είναι ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ), ο οποίος προκαλεί συστηματικές φλεγμονές (σε δέρμα, αρθρώσεις, νεφρά, καρδιά) το σύνδρομο Sjögren  ή αυτοάνοση επιθηλίτιδα, που επηρεάζει κυρίως τους ενδοκρινείς αδένες, προκαλώντας έντονη ξηροφθαλμία και ξηροστομία και η μυοσίτιδα (Ιδιοπαθής Φλεγμονώδης Μυοπάθεια), που χαρακτηρίζεται από μυϊκή αδυναμία, πόνο και φλεγμονή. Οι αυτοάνοσες παθήσεις εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των αναπαραγωγικών τους ετών, και έχουν μεγάλη επίδραση στην καθημερινότητά τους.

Η νέα μελέτη, που διερεύνησε τη σχέση μεταξύ της γυναικείας υπογονιμότητας και του κινδύνου εμφάνισης κάποιου αυοτάνοσου ρευματικού νοσήματος, πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 465.078 γυναίκες στον Καναδά, οι οποίες γέννησαν μεταξύ 2012 και 2021. Χρησιμοποιώντας πληροφορίες από το δημόσιο σύστημα υγείας του Οντάριο, επικεντρώθηκαν σε γυναίκες ηλικίας 18 έως 50 ετών που δεν είχαν διαγνωστεί με SARD πριν από την εγκυμοσύνη.

Οι γυναίκες αυτές χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: σε εκείνες που συνέλαβαν φυσιολογικά χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας (ομάδα αναφοράς), σε εκείνες που είχαν προβλήματα υπογονιμότητας αλλά δεν υποβλήθηκαν σε καμία θεραπεία, σε εκείνες που υποβλήθηκαν σε μη επεμβατικές θεραπείες, όπως η πρόκληση ωορρηξίας, και σε εκείνες που ακολούθησαν επεμβατικές θεραπείες, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF). Η ανάλυση έλαβε υπόψη πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, προϋπάρχουσες παθήσεις (διαβήτης, παχυσαρκία, ενδομητρίωση), το ιστορικό εγκυμοσύνης (π.χ. προεκλαμψία), καθώς και κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Η μελέτη αποκάλυψε ότι οι γυναίκες με προβλήματα υπογονιμότητας που δεν υποβλήθηκαν σε θεραπείες γονιμότητας είχαν 25% υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν SARD σε σύγκριση με γυναίκες χωρίς προβλήματα γονιμότητας. Όπως δήλωσε η Δρ. Natalie V. Scime, επικεφαλής της μελέτης: «Διαπιστώσαμε ότι για κάθε 10.000 γυναίκες που παρακολουθήθηκαν για έναν χρόνο, υπήρχαν περίπου 9 νέες περιπτώσεις SARD στις γυναίκες χωρίς προβλήματα υπογονιμότητας, αλλά 13 νέες περιπτώσεις στις γυναίκες με προβλήματα υπογονιμότητας που δεν έκαναν θεραπείες». Αντίθετα, οι γυναίκες που υποβλήθηκαν σε θεραπείες γονιμότητας (είτε μη επεμβατικές είτε επεμβατικές) δεν εμφάνισαν αυξημένο κίνδυνο για SARD. Τα ποσοστά εμφάνισης SARD σε αυτές τις γυναίκες ήταν παρόμοια με αυτά των γυναικών χωρίς προβλήματα γονιμότητας.

Η υπογονιμότητα, από μόνη της, φαίνεται να αποτελεί έναν σημαντικό δείκτη κινδύνου για τις αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, ειδικά όταν οι γυναίκες δεν ακολουθούν θεραπείες γονιμότητας. Όπως εξηγεί η Δρ. Scime: «Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η φροντίδα της υπογονιμότητας είναι μια ευκαιρία για τους γιατρούς να εξετάσουν προσεκτικά τις γυναίκες για ρευματικά συμπτώματα, όπως ανεξήγητη κόπωση, πόνο στις αρθρώσεις ή δερματικά εξανθήματα, ώστε να προχωρήσουν σε διαγνωστικές εξετάσεις». Επιπλέον, η απουσία αυξημένου κινδύνου στις γυναίκες που υποβλήθηκαν σε θεραπείες γονιμότητας μπορεί να σχετίζεται με το λεγόμενο «φαινόμενο υγιούς ασθενούς». Δηλαδή, οι γυναίκες που έχουν πρόσβαση σε θεραπείες μπορεί να είναι γενικά πιο υγιείς ή να προέρχονται από πιο προνομιούχες κοινωνικές τάξεις.

Οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις συχνά διαγιγνώσκονται μετά από χρόνια συμπτωμάτων και πολλαπλές επισκέψεις σε γιατρούς, και η έγκαιρη ανίχνευση είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη της βλάβης των οργάνων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η μελέτη δεν περιλάμβανε λεπτομέρειες για τις αιτίες της υπογονιμότητας (π.χ. ενδομητρίωση ή ανατομικές ανωμαλίες) ή κοινωνικούς παράγοντες, που θα μπορούσαν να έχουν επηρεάσει τα αποτελέσματα. Παρά τους περιορισμούς, το μεγάλο μέγεθος του δείγματος προσδίδει αξιοπιστία στα ευρήματα. Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Dr. Hilary Brown, που επέβλεψε την έρευνα, σχολίασε: «Η μελέτη μας υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω έρευνας για το αν συγκεκριμένες αιτίες υπογονιμότητας συνδέονται περισσότερο με τον κίνδυνο SARD και πώς οι αυτοάνοσοι μηχανισμοί μπορεί να επηρεάζουν τη γονιμότητα».

Διαβάστε επίσης:

Γονιμότητα: Ο γνωστός εχθρός που μπορεί να την πλήξει ανεπανόρθωτα

Να πότε είναι πιθανό να μείνει έγκυος η γυναίκα

Αυτοάνοσα Ρευματικά Νοσήματα: Πόσο επηρεάζουν τη γονιμότητα και την επιτυχία της εξωσωματικής