Συγκινεί ο Φάνης Μουρατίδης: «Όταν πέθανε έμεινα μόνος, όποιον έβλεπα του έλεγα να γίνουμε φίλοι»
“Αυτό το αίσθημα της μοναξιάς με βοήθησε να ορίσω λίγο στο κεφάλι μου ότι έτσι είναι ο θάνατος” εξομολογείται ο Φάνης Μουρατίδης.
O Φάνης Μουρατίδης παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Δύο στις 10» και στην Έρη Βαρδάκη με αφορμή την παράσταση «Εγώ, εγώ κι εγώ» στο θέατρο Αλάμπρα. Μέσα σε όλα, ο αγαπημένος ηθοποιός αναφέρθηκε τόσο στο πολυσυζητημένο νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια όσο και στην δύσκολη διαχείριση στην απώλεια της αδελφής του σε πολύ μικρή ηλικία.
«Νιώθω πάρα πολύ ικανοποιημένος για το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια. Η χώρα μου δείχνει ότι έχει μια άλλου τύπου ευαισθησία σε θέματα που άλλες χώρες αυτή τη στιγμή, πολύ συζητάνε και λίγα κάνουν» τόνισε χαρακτηριστικά ο Φάνης Μουρατίδης ενώ μοιράστηκε μία ιστορία από τα παιδικά του χρόνια μιλώντας για έναν γείτονά του που εκδιώχθηκε από την πολυκατοικία επειδή κάποιος ισχυρίστηκε ότι τον είδε να φιλάει έναν άνδρα.
Όταν ρωτήθηκε, δε, για το επικοινωνιακό χάρισμα που φέρει αναφέρθηκε στον θάνατο της αδερφής του από μηνιγγίτιδα. «Πέθανε περίπου 2 ετών, ήμουν λίγο μεγαλύτερος και έμεινα μόνος μου τελείως και αυτό το αίσθημα της μοναξιάς με βοήθησε να ορίσω λίγο στο κεφάλι μου ότι έτσι είναι ο θάνατος. Για τον παιδικό μου κόσμο αυτό έχει έναν πολλαπλασιαστή τρελό. Έτσι έκανα φίλους. Στη Δ’ δημοτικού έβγαινα στον δρόμο και όποιον έβλεπα μπροστά μου τον σταματούσα και του έλεγα «θέλεις να γίνουμε φίλοι;»».
Τέλος, με αφορμή τις κακοποιητικές συμπεριφορές στο θέατρο, ο Φάνης Μουρατίδης θυμήθηκε τα σχολικά του χρόνια με τη βία από τους δασκάλους της εποχής. «Μεγάλωσα σε ένα σχολείο που ο δάσκαλος χτύπαγε, υπήρχε βέργα. Θυμάμαι να έχω φάει μια σφαλιάρα στο Δημοτικό τέτοια που έχασα τη θέση μου, δεν θυμόμουν πού κάθομαι. Τότε ήταν το «να αγιάσει το χέρι του» αυτό ήταν η εκπαίδευση».
