Εγκυμοσύνη: Πώς το έμβρυο προστατεύει τη μητέρα από τα αυτοάνοσα
ΠΑΙΔΙ
Τον μηχανισμό πίσω από την υποχώρηση των συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης κατά την εγκυμοσύνη φωτίζει πρόσφατη σουηδική μελέτη
ΜΑΡΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Η εγκυμοσύνη προσφέρει έναν προστατευτικό μηχανισμό έναντι των αυτοάνοσων νοσημάτων όπως η πολλαπλή σκλήρυνση και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Neuroinflammation. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της πόλης Λινσέπινγκ στη Σουηδία ανακάλυψαν αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα των εγκύων που το καθιστούν πιο ανθεκτικό, μειώνοντας έτσι την ένταση των συμπτωμάτων.
Μικρότερη αντίσταση για χάρη του εμβρύου
Τα αυτοάνοσα νοσήματα οφείλονται στην υπερδιέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια στον ίδιο τον οργανισμό. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, η εγκυμοσύνη επιδρά σε αυτήν ακριβώς την αντίδραση· μειώνει την αντίσταση του ανοσοποιητικού ώστε να δεχθεί το «ξένο» κατά το ήμισυ έμβρυο – καθώς προέρχεται γονιδιακά και από τον πατέρα. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, αυτή η μεγαλύτερη ανοχή αποτυπώνεται στα λιγότερα κατά 70% συμπτώματα κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης σε γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση.
Για να κατανοήσουν τους υπαίτιους μηχανισμούς, οι ερευνητές μελέτησαν αιματολογικά δείγματα από 11 γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση με επτά υγιείς γυναίκες, τα οποία ελήφθησαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη. Επικεντρώθηκαν στα Τ-λεμφοκύτταρα, «πρωταγωνιστές» του ανοσοποιητικού συστήματος που εμπλέκονται στην πολλαπλή σκλήρυνση και διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην εγκυμοσύνη.
Τα ευρήματα αποκάλυψαν δίκτυα αλληλεπιδρώντων γονιδίων μέσα στα Τ-λεμφοκύτταρα που μεταβάλλονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, πολλά εκ των οποίων συνδέονται με την πολλαπλή σκλήρυνση και βασικές ανοσολογικές διεργασίες. Η παραπάνω λειτουργία δεν παρουσίασε ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των εγκύων με το αυτοάνοσο και χωρίς, σχολίασε η Sandra Hellberg, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βιοϊατρικών και Κλινικών Επιστημών του πανεπιστημίου.
Επαναφορά μετά τον τοκετό
Έχει παρατηρηθεί ότι η ύφεση των συμπτωμάτων της αυτοάνοσης νόσου διακόπτεται μετά τον τοκετό, οπότε η κατάσταση επιδεινώνεται ξανά. Επί τούτου, η Δρ Hellberg ανέφερε:
«Βλέπουμε ότι οι αλλαγές στα Τ-λεμφοκύτταρα αντικατοπτρίζουν τις λιγότερες υποτροπές. Οι μεγαλύτερες αλλαγές συμβαίνουν στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, οπότε οι γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση καταγράφουν τη μέγιστη βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Αυτές οι αλλαγές αντιστρέφονται στη συνέχεια μετά τον τοκετό, σε σημείο που παρατηρείται προσωρινή αύξηση στη δραστηριότητα της νόσου. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι, στη συνέχεια, η δραστηριότητα αυτή επιστρέφει στα επίπεδα που ήταν πριν την εγκυμοσύνη».
Ο ρόλος της προγεστερόνης
Ανάμεσα στα γονιδιακά δίκτυα που επηρεάζονται κατά τη διάρκεια της κύησης περιλαμβάνονταν και εκείνα που ρυθμίζονται από τις ορμόνες της εγκυμοσύνης, ιδίως την προγεστερόνη. Η ερευνητική ομάδα πραγματοποιεί επί του παρόντος πειράματα με τις εν λόγω ορμόνες στο εργαστήριο για να αναπαράγουν τις επιδράσεις που παρατηρήθηκαν, με στόχο την ανάπτυξη πιθανών στρατηγικών θεραπείας.
Για τη μελέτη αξιοποιήθηκε η τεχνική ανάλυσης δικτύου, ένα ισχυρό εργαλείο για τον εντοπισμό γονιδίων που αλληλεπιδρούν σημαντικά με στοχευμένα γονίδια και το οποίο μπορεί να αποκαλύψει διαταραχές στη ρύθμιση ενός συστήματος που σχετίζονται έμμεσα με κρίσιμες διεργασίες της νόσου.
Διαβάστε επίσης:
Πολλαπλή Σκλήρυνση: Οι θεραπευτικοί στόχοι για μια δύσκολη νόσο
Νευρολογικές παθήσεις: Οι ασκήσεις που επιβραδύνουν τα συμπτώματα
Πολλαπλή Σκλήρυνση: Νέο φάρμακο μπορεί να καθυστερήσει τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]