Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Σε μια προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η Κατερίνα Μισιχρόνη, αυτή την εβδομάδα, μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο νέο τεύχος του περιοδικού Beaute και τη δημοσιογράφο Χριστιάνα Σταματέλου.
Κι αυτό μιας και, ανάμεσα σε άλλα, η γοητευτική ηθοποιός μίλησε για τη βοήθεια που έλαβε από την ψυχοθεραπεία στην καλύτερη διαχείριση των απωλειών αλλά και για το στόχο που ‘χει θέσει για το δικό της τέλος.
Πόσο βοηθήθηκες στις απώλειες που έχεις βιώσει;
Η ψυχοθεραπεία ήταν ένα στήριγμα στις μεγάλες προσωπικές μου απώλειες. Μου δημιούργησε ένα πλέγμα ασφάλειας. Με τη στήριξη που έπαιρνα από την θεραπεία μου ένιωθα πως υπάρχει ένα δίχτυ στο οποίο, μετά από μια αγωνιώδη πτώση, θα πέσω, όμως δεν θα πεθάνω, θα σωθώ. Η απώλεια είναι πολύ βαρύ πλήγμα, ίσως το πιο δύσκολο. Πέρα από το ότι μας φέρνει αντιμέτωπους με την απουσία ενός αγαπημένου ανθρώπου, αυτόματα μας χτυπάει υπαρξιακά, μας θυμίζει ότι κάποτε θα συμβεί και σ’ εμάς.
Η μεγαλύτερη αλήθεια είναι η γέννηση και ο θάνατος. Αναπόφευκτα. Όταν το βλέπεις από κοντά, βλέπεις και την ζωή σου σε fast forward. Μέσα από τις απώλειες έμαθα πράγματα πολύ σημαντικά, τα οποία τα έμαθα αυτόματα, ήταν σαν να μετατοπίστηκαν τεκτονικές πλάκες. Με το που έζησα τον θάνατο ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου μετακινήθηκε κάτι μέσα μου και άλλαξαν για πάντα οι αξίες και οι προτεραιότητες μου. Οριστικά.
Προτεραιότητα για μένα πια έχουν οι σχέσεις μου με τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους, να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, να είμαι παρούσα γι’ αυτούς και να φροντίζω τις σχέσεις μου μαζί τους με όλο μου το είναι. Αυτό για μένα είναι επιτυχία. Επιτυχία για μένα είναι λίγο πριν φύγω από τη ζωή να υπάρχει ένα χέρι το οποίο με δική του θέληση, όχι επειδή πρέπει, είναι εκεί, αυτόβουλα και θέλει να με συνοδεύσει στην έξοδο μου.
Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής για μένα. Χρειάζονται πολλά χρόνια για να το καλλιεργήσεις. Αυτό θέλω να είναι το βασικό focus μου στη ζωή. Να έχω την τύχη και την ικανότητα να δημιουργήσω κάποια σχέση ή σχέσεις ώστε έστω και ένας άνθρωπος να θελήσει να μου δώσει το χέρι του από βαθιά προσωπική θέληση, όχι από υποχρέωση, ώστε να έχω συνοδεία.
