Περίπου 150 εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν με χρόνιο πόνο, με σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στην υγεία αλλά και στην εργασία, την παραγωγικότητα και την οικονομία. Η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας ζητά οργανωτική κατοχύρωση και ενίσχυση των Ιατρείων Πόνου στα νοσοκομεία.
Χρόνιος πόνος: 1 στους 5 ενήλικες στην Ευρώπη – Κόστος έως 10% του ΑΕΠ, περίπου 60 Ιατρεία Πόνου στην Ελλάδα
Στο μεγάλο, αλλά συχνά «αθέατο», κόστος του χρόνιου πόνου για τους ασθενείς, την εργασία και την οικονομία εστιάζει η φετινή Ευρωπαϊκή Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Πόνο, στις 21 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Πόνου (EFIC), περίπου ένας στους πέντε ενήλικες στην Ευρώπη, δηλαδή σχεδόν 150 εκατομμύρια άνθρωποι, ζει με χρόνιο πόνο.
Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στην καθημερινότητα και στην ποιότητα ζωής. Το άμεσο και έμμεσο οικονομικό κόστος, που περιλαμβάνει τις δαπάνες περίθαλψης, τις απουσίες από την εργασία, τη μειωμένη απόδοση και την πρόωρη συνταξιοδότηση, εκτιμάται ότι φτάνει από 3% έως 10% του ΑΕΠ ετησίως στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Περίπου 60 Ιατρεία και Μονάδες Πόνου στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας (ΕΕΑ) κατα- περίπου 60 Ιατρεία και Μονάδες Πόνου. Ωστόσο, επισημαίνει ότι χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση και κυρίως θεσμική και οργανωτική κατοχύρωση των δομών αυτών.
Βασική προτεραιότητα της ΕΕΑ είναι η ένταξη των Ιατρείων Πόνου στα οργανογράμματα των νοσοκομείων, ώστε να αποκτήσουν σταθερή οργανωτική βάση και να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για τη στελέχωση και τη λειτουργία τους.
Το αίτημα συνδέεται με το ευρύτερο μήνυμα της φετινής Ευρωπαϊκής Ημέρας: ότι ο χρόνιος πόνος χρειάζεται προσβάσιμες, οργανωμένες και διεπιστημονικές υπηρεσίες φροντίδας.
Χρόνιος πόνος – Όχι μόνο αντιμετώπιση του συμπτώματος
Η EFIC καλεί τις ευρωπαϊκές χώρες να βελτιώσουν την πρόσβαση των ασθενών σε εξειδικευμένες υπηρεσίες και να ενισχύσουν την έγκαιρη φροντίδα και την αποκατάσταση.
Από την πλευρά της, η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας τονίζει ότι η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην προσωρινή ανακούφιση του συμπτώματος.
Όπως επισημαίνει, απαιτούνται:
- έγκαιρη παρέμβαση,
- εξειδικευμένη και διεπιστημονική φροντίδα,
- οργανωμένες δομές,
- συνεχής εκπαίδευση των επαγγελματιών Υγείας,
- έρευνα,
- αλλά και πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις του πόνου στην εργασία και στην κοινωνική ζωή.
Το φετινό μήνυμα, «Το αθέατο κόστος του πόνου», επιχειρεί ακριβώς να αναδείξει αυτή τη διάσταση: ότι ο χρόνιος πόνος δεν αφορά μόνο το άτομο που υποφέρει, αλλά επιβαρύνει ταυτόχρονα το σύστημα Υγείας, την παραγωγικότητα και συνολικά την κοινωνία.
Φωτογραφία: istock
