Ο Αλέξανδρος Ρήγας μίλησε ανοιχτά για τις επαγγελματικές αποτυχίες του, αποκαλύπτοντας ποιες τηλεοπτικές σειρές του δεν είχαν την πορεία που θα ήθελε, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη φθορά του χρόνου. Ο σεναριογράφος και ηθοποιός αναφέρθηκε στο «Αμάρτημα της μητρός μου» και στις «Τρίχες», ενώ εξήγησε γιατί θεωρεί ότι η επιτυχία δεν είναι πάντα εύκολο να τη διαχειριστεί κανείς.
Καλεσμένος της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου στην εκπομπή «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ, τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, ο δημιουργός μίλησε για τις στιγμές που ξεχώρισαν στην επαγγελματική του πορεία, χωρίς να παραλείψει εκείνες που τον δυσκόλεψαν.
«Η επιτυχία, αν την αντιληφθείς έτσι, μπορεί να είναι μεγάλο βαρίδι», ανέφερε, εξηγώντας ότι οι αποτυχίες είναι εκείνες που έχουν αφήσει εντονότερο αποτύπωμα μέσα του. «Πιο πολύ έμειναν μέσα μου οι αποτυχίες παρά οι επιτυχίες», είπε, διευκρινίζοντας ότι χαιρόταν τις επιτυχίες του, αλλά δεν επαναπαυόταν σε αυτές.
«Έχω και θεατρικές και τηλεοπτικές αποτυχίες. Υπάρχουν πολλές αποτυχίες και μη επιτυχίες. Όπως και να το πεις ήταν ό,τι δεν είναι επιτυχία είναι αποτυχία», πρόσθεσε.
Οι σειρές που δεν πήγαν όπως περίμενε και η αναπόφευκτη κάμψη
Ο Αλέξανδρος Ρήγας αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε δύο τηλεοπτικές δουλειές του που δεν είχαν την ανταπόκριση που προσδοκούσε. Για το «Αμάρτημα της μητρός μου», που προβλήθηκε στον ΑΝΤ1, εξήγησε ότι η σειρά κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα και διακόπηκε πρόωρα εξαιτίας προβλημάτων στην παραγωγή. Οι «Τρίχες», όπως παραδέχτηκε, επίσης δεν είχαν καλή πορεία.
«Αυτά τα δύο δεν πήγαν πολύ καλά», είπε, προσθέτοντας ότι και στο θέατρο υπήρξαν παραστάσεις που δεν είχαν την απήχηση άλλων παραγωγών του. Όπως σημείωσε, σε μια μακρά διαδρομή είναι αναμενόμενο να υπάρχουν περίοδοι κάμψης, είτε λόγω των συνθηκών είτε επειδή αλλάζουν οι δυνατότητες και η διάθεση του δημιουργού.
Στη συνέχεια, στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος βιώνει το πέρασμα του χρόνου και την αλλαγή που φέρνει τόσο στην εργασία όσο και στην προσωπική ζωή.
«Ο χρόνος που περνάει είναι αδίστακτος, είναι ανελέητος», ανέφερε, εξηγώντας ότι η φθορά δεν αφορά μόνο τη σκέψη, αλλά και το σώμα, τον ενθουσιασμό και τη διάθεση.
Ο ίδιος μίλησε για την ανάγκη να αναγνωρίζει κανείς ότι ο χώρος που καταλαμβάνει σταδιακά αλλάζει, καθώς εμφανίζονται νέοι άνθρωποι και νέες ιδέες.
«Το νέο έχει μια ορμή και θέλει να πάρει χώρο σε όλα. Στη δημιουργικότητα, στη ζωή, στον έρωτα, στην οικονομία, στην πολιτική, σε όλα», είπε, προσθέτοντας ότι η αποδοχή αυτής της πραγματικότητας είναι απαραίτητη για να μην εγκλωβίζεται κανείς σε μια εικόνα του εαυτού του που δεν ανταποκρίνεται πλέον στις συνθήκες.
Από τον Πύργο και τη Φιλοσοφική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού
Ο δημιουργός θυμήθηκε και τα πρώτα του βήματα, όταν έφυγε από τον Πύργο για να σπουδάσει στην Αθήνα. Όπως είπε, εκείνη την περίοδο η βασική του προτεραιότητα ήταν να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, καθώς δεν είχε οικονομικά ή κοινωνικά εφόδια.
«Ήρθα για να σπουδάσω στη Φιλοσοφική και το όνειρό μου ήταν καταρχάς να επιβιώσω», ανέφερε. Αρχικά, ήθελε να ακολουθήσει πανεπιστημιακή σταδιοδρομία και να γίνει καθηγητής, μέχρι που η φοίτησή του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου τού άνοιξε έναν διαφορετικό δρόμο.
«Μετά, όταν μπήκε στη ζωή μου η Δραματική Σχολή στο Εθνικό, άρχισα να ονειρεύομαι πάλι όμως με γνώμονα την επιβίωση», είπε, περιγράφοντας πώς τα σχέδιά του άλλαξαν καθώς γνώριζε τον χώρο του θεάτρου.
Αναφερόμενος στη διαδρομή του στην τηλεόραση, έκανε λόγο για συνεργασίες που κράτησαν στον χρόνο και για σειρές που απευθύνθηκαν σε ευρύ κοινό, ορισμένες από τις οποίες άφησαν το δικό τους αποτύπωμα.
«Μια πορεία που είχε κάποια φωτεινά σημεία, που γίνανε κάποιες σειρές που αφορούσαν ένα μεγάλο κοινό και που κάποιες από αυτές άφησαν και ένα αποτύπωμα. Μέχρι εκεί, μην τρελαθούμε», σχολίασε.
Παράλληλα, παραδέχτηκε ότι ανέκαθεν αντιμετώπιζε με φόβο όσα συνέβαιναν γύρω του και ότι δυσκολευόταν να αφεθεί ακόμη και στις περιόδους επαγγελματικής επιτυχίας, ιδιαίτερα στο θέατρο.
«Αρχίζω να συντονίζομαι με το θέμα ότι η ζωή έχει ημερομηνία λήξης»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Αλέξανδρος Ρήγας μίλησε για τη δική του σχέση με τη θνητότητα και τη συνειδητοποίηση ότι η ζωή δεν είναι απεριόριστη.
«Αρχίζω να συντονίζομαι με το θέμα ότι η ζωή έχει ημερομηνία λήξης, ακόμα και αν αυτή η ημερομηνία λήξης μπορεί να είναι απότομη, βίαιη ή όχι, με κάποιο τρόπο φυσιολογική, εν πάση περιπτώσει», δήλωσε.
Ο σεναριογράφος αποκάλυψε επίσης ότι δεν παρακολουθεί τις επαναλήψεις των σειρών του. «Δεν βλέπω (σ.σ. επαναλήψεις των σειρών μου). Δεν επιδιώκω, να δω», είπε χαρακτηριστικά.
Αυτή την περίοδο, ο Αλέξανδρος Ρήγας ετοιμάζεται για τη θεατρική δραστηριότητα του χειμώνα, με τις παραστάσεις «Βουκεφάλας» και «Τα καλά παιδιά λοιπόν δεν μιλάνε».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην τηλεόραση και στην ανάγκη προσαρμογής όσων θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται σε αυτή.
«Σίγουρα η τηλεοπτική πραγματικότητα έχει αλλάξει το γνωρίζουμε. Δεν έχει αλλάξει μόνο για μένα, έχει αλλάξει για όλους», είπε, σημειώνοντας ότι πλέον υπάρχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται και οργανώνονται οι τηλεοπτικές παραγωγές. «Όσοι θέλουμε να δουλέψουμε στην τηλεόραση φαντάζομαι όσοι μπορούμε θα ενταχθούμε σε αυτή τη νέα πραγματικότητα», κατέληξε.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
