Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει ένα είδος «συρταριού με όχι και τόσο χρήσιμα αντικείμενα»: μέρη που κάποτε είχαν μεγαλύτερη σημασία για τους προγόνους μας, αλλά σήμερα μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά.
Μάλιστα, ορισμένα μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα, από πόνο μέχρι σοβαρές λοιμώξεις, με αποτέλεσμα να αφαιρούνται χειρουργικά. Και η εξέλιξη συνεχίζεται, καθώς κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς ορισμένα από αυτά.
1. Σκωληκοειδής απόφυση
Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας μικρός σωλήνας στο τέλος του παχέος εντέρου. Μπορεί να φλεγμαίνει και να μολυνθεί, προκαλώντας σκωληκοειδίτιδα, με ξαφνικό πόνο, ναυτία, δυσκοιλιότητα και φούσκωμα. Αν υποστεί ρήξη, η λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα και να γίνει απειλητική για τη ζωή.
Για τον λόγο αυτό η αφαίρεσή της αποτελεί συχνή επείγουσα επέμβαση. Περίπου 300.000 σκωληκοειδεκτομές πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Μετά την αφαίρεσή της, μπορεί κανείς να ζήσει φυσιολογικά και υγιεινά. Ωστόσο, νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι περιέχει πολλά ανοσοκύτταρα και ωφέλιμα βακτήρια που βοηθούν στην πέψη.
2. Χοληδόχος κύστη
Η χοληδόχος κύστη αποθηκεύει και συμπυκνώνει τη χολή, το υγρό που παράγει το ήπαρ για τη διάσπαση των λιπών. Βρίσκεται κάτω από το ήπαρ, στο πάνω δεξί μέρος της κοιλιάς.
Περισσότερες από 1,2 εκατομμύρια αφαιρέσεις πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, συχνά λόγω επώδυνων χολόλιθων, επαναλαμβανόμενων «κρίσεων χολής» ή λοίμωξης. Μετά την αφαίρεσή της, η χολή συνεχίζει να περνά από το ήπαρ στο λεπτό έντερο, επιτρέποντας την κανονική πέψη.
3. Αμυγδαλές
Οι αμυγδαλές λειτουργούν σαν λεμφαδένες, φιλτράροντας μικρόβια που εισέρχονται από τη μύτη και το στόμα. Βρίσκονται στο πίσω μέρος του λαιμού, αλλά μπορεί να διογκώνονται ή να μολύνονται συχνά.
Οι μεγάλες αμυγδαλές μπορούν επίσης να περιορίσουν τον αεραγωγό κατά τον ύπνο, προκαλώντας ροχαλητό και διαταραχές του ύπνου. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να αφαιρεθούν. Περισσότερες από 500.000 επεμβάσεις γίνονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα σε παιδιά, χωρίς η απουσία τους να εμποδίζει τον οργανισμό να καταπολεμά τις λοιμώξεις.
4. Φρονιμίτες
Οι φρονιμίτες εμφανίζονται συνήθως μεταξύ 17 και 25 ετών. Επειδή συχνά δεν υπάρχει αρκετός χώρος, μπορεί να εγκλωβιστούν κάτω από τα ούλα, να πιέσουν τα υπόλοιπα δόντια ή να παρουσιάσουν τερηδόνα, προκαλώντας πόνο και πρήξιμο.
Περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι αφαιρούν τους φρονιμίτες τους κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, ενώ περίπου 20% των ανθρώπων δεν τους έχουν καθόλου. Θεωρούνται κατάλοιπο μιας εποχής κατά την οποία οι πρόγονοί μας έτρωγαν σκληρές, άψητες τροφές και είχαν μεγαλύτερες γνάθους.
5. Ο μακρός παλαμιαίος μυς
Ο μικρός αυτός μυς του αντιβραχίου εκτείνεται μέχρι την παλάμη και συμμετέχει στις κινήσεις του καρπού. Ωστόσο, έως και το 25% των ανθρώπων γεννιούνται χωρίς αυτόν, ενώ μπορεί να υπάρχει στο ένα χέρι και όχι στο άλλο.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι σχετιζόταν με την αναρρίχηση στα δέντρα. Σήμερα, η απουσία του δεν φαίνεται να επηρεάζει τη δύναμη.
6. Ο πελματιαίος μυς
Ο λεπτός πελματιαίος μυς βρίσκεται στο πίσω μέρος του κάτω άκρου. Όταν τραυματίζεται, μπορεί να προκαλέσει τον λεγόμενο «τραυματισμό του τενίστα», με οξύ πόνο και μερικές φορές χαρακτηριστικό ήχο «ποπ».
Υπολογίζεται ότι 7% έως 16% των ανθρώπων γεννιούνται χωρίς αυτόν. Αν και θεωρείται από πολλούς σχεδόν άχρηστος, υπάρχουν και ερευνητές που υποστηρίζουν ότι συμβάλλει στην ισορροπία, τη στάση και την κίνηση, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της nypost.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
