ΕΥΕΞΙΑ
Νέα μελέτη σε σχεδόν 57.000 ενήλικες δείχνει ότι δύο απλές παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 έως και κατά 70% – «Τα γονίδιά μας δεν είναι το πεπρωμένο μας», λέει ο επικεφαλής ερευνητής
Η χαμηλότερη κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων και η τακτική σωματική δραστηριότητα συνδέονται με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, ακόμη και σε άτομα με υψηλή γενετική προδιάθεση, υποστηρίζει νέα βρετανική έρευνα που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD) στο Μιλάνο.
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός μιας διατροφής σχετικά χαμηλής σε υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα και της τακτικής μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας συσχετίστηκε με έως και 70% χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, ανάλογα με τη γενετική προδιάθεση. Ακόμη και στους συμμετέχοντες με γενετική προδιάθεση, ωστόσο, ο συνδυασμός των δύο αυτών μέτρων συσχετίστηκε με μείωση του κινδύνου κατά 49%.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η μελέτη ήταν παρατηρητική και δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτές οι παρεμβάσεις του τρόπου ζωής πρόλαβαν άμεσα τον διαβήτη. Ωστόσο, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η γενετική προδιάθεση δεν καθορίζει απαραίτητα ποιος θα αναπτύξει τελικά την πάθηση.
«Ο διαβήτης τύπου 2 προκαλείται από τον συνδυασμό της γενετικής προδιάθεσης ενός ατόμου και του τρόπου ζωής του», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Wenxin Xu από το City University of Hong Kong. Ενώ η γενετική δεν μπορεί να αλλάξει, σημείωσε ο δρ. Xu, η διατροφή και η σωματική δραστηριότητα μπορούν.
Έρευνα σε 57.000 ενήλικες
Ο δρ. Xu και οι συνεργάτες του από το City University of Hong Kong ανέλυσαν δεδομένα από 56.964 συμμετέχοντες στη Βρετανική Βιοτράπεζα (UK Biobank), ηλικίας 69,5 ετών κατά μέσο όρο, με το 42,3% να είναι άνδρες. Στην αρχή της μελέτης, χρησιμοποιήθηκαν λεπτομερή ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση της κατανάλωσης υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης Nova. Η σωματική δραστηριότητα μετρήθηκε πιο αντικειμενικά: Οι συμμετέχοντες φορούσαν συσκευές παρακολούθησης δραστηριότητας στον καρπό για μία εβδομάδα, επιτρέποντας στους ερευνητές να υπολογίσουν το επίπεδο της σωματικής τους δραστηριότητάς.
Η μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και τον ρυθμό αναπνοής και μπορεί να περιλαμβάνει γρήγορο περπάτημα, ποδηλασία, πεζοπορία, βόλτα με το σκύλο, αθλήματα και σωματικά απαιτητικές οικιακές εργασίες ή κηπουρική.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν, επίσης, γενετικά δεδομένα για να εκτιμήσουν την κληρονομική προδιάθεση κάθε συμμετέχοντα για διαβήτη τύπου 2. Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 7,8 ετών, 926 άτομα ανέπτυξαν τη νόσο.
Τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα στο επίκεντρο του κινδύνου
Προέκυψε ένα σαφές μοτίβο. Η υψηλότερη κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων συσχετίστηκε με μεγαλύτερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 – για κάθε 10% επιπλέον κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 7%.
Η σωματική δραστηριότητα παρουσίασε την αντίθετη συσχέτιση. Οι συμμετέχοντες που πληρούσαν τη σύσταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έως έντονης δραστηριότητας την εβδομάδα είχαν 39% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2.
Οι συσχετίσεις αυτές παρέμειναν σταθερές ακόμη κι όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τη γενετική προδιάθεση των συμμετεχόντων.
Μπορεί η άσκηση να αντισταθμίσει μέρος του κινδύνου που συνδέεται με τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα;
Η ανάλυση έδειξε, επίσης, ότι η άσκηση μπορεί να αντισταθμίσει εν μέρει τον αυξημένο κίνδυνο που συνδέεται με την υψηλή κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων. Τα μεγαλύτερα οφέλη, ωστόσο, προέκυψαν από τον συνδυασμό των δύο υγιεινών συνηθειών. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης του τρόπου ζωής και όχι της αντιμετώπισης της διατροφής και της άσκησης ως ξεχωριστών στρατηγικών.
Τα γονίδια αποτελούν μόνο ένα μέρος της εικόνας
Άλλες διαφορές μεταξύ των συμμετεχόντων ενδέχεται να συνέβαλαν στα αποτελέσματα. Ωστόσο, τα ευρήματα συνάδουν με τις υπάρχουσες συστάσεις, που τονίζουν τη σημασία της υγιεινής διατροφής και της τακτικής σωματικής δραστηριότητας ως σημαντικών τρόπων πρόληψης του διαβήτη τύπου 2.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι τα γονίδιά μας δεν είναι το πεπρωμένο μας», δήλωσε ο δρ. Xu. Ακόμη και στα άτομα με υψηλή γενετική προδιάθεση, η χαμηλότερη κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων και η τακτική μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα συσχετίστηκαν με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο, πρόσθεσε ο ερευνητής.
Τα ευρήματα δε σημαίνουν ότι ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί πάντα να προληφθεί. Υποδηλώνουν, όμως, ότι οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν τη διαφορά – ανεξάρτητα από το γενετικό υπόβαθρο κάθε ατόμου.
Διαβάστε επίσης
Τι ισχύει για τους αδύνατους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2
Πιο εύθραυστη η ψυχική υγεία των γυναικών με διαβήτη – Ποια όργανα απειλούνται στους άνδρες με τη νόσο
Διαβήτης τύπου 2: Νέα θεωρία αλλάζει όσα ξέραμε για την αντίσταση στην ινσουλίνη
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
