Στις 29 Αυγούστου 1934 γεννήθηκε στον Πειραιά ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπητούς πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Το όνομά του συνδέθηκε με μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά, με σπουδαίες θεατρικές παραστάσεις, αλλά και, αναπόφευκτα, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την οποία αποτέλεσαν ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια εντός και εκτός οθόνης.
Πίσω όμως από τη λάμψη, τις ταινίες και τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα υπήρχε μια διαδρομή πολύ διαφορετική από εκείνη που τελικά ακολούθησε. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ θα μπορούσε να είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα για να σπουδάσει στην Αγγλία και να ακολουθήσει ένα επάγγελμα που δεν είχε καμία σχέση με την υποκριτική.
Μια υποτροφία από το εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής τού άνοιγε τον δρόμο για σπουδές στην υφαντουργία στο εξωτερικό. Εκείνος, όμως, είχε ήδη αρχίσει να ονειρεύεται μια άλλη ζωή. Και για να τη διεκδικήσει, χρειάστηκε να κάνει μια κίνηση που καθόρισε ολόκληρη την πορεία του, να δώσει κρυφά εξετάσεις στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Ο βομβαρδισμός του Πειραιά και τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ μεγάλωσε στο Χατζηκυριάκειο, σε μια οικογένεια χωρίς δεσμούς με τον καλλιτεχνικό χώρο. Οι γονείς του διατηρούσαν ένα μικρό καφενείο και ο ίδιος, από μικρή ηλικία, βοηθούσε στην οικογενειακή επιχείρηση μετά το σχολείο.
Τα παιδικά του χρόνια, ωστόσο, μόνο ανέμελα δεν ήταν. Η Κατοχή και ο πόλεμος σημάδεψαν τη γενιά του, ενώ ο ίδιος έζησε από κοντά μία από τις πιο τραυματικές στιγμές στην ιστορία της πόλης όπου γεννήθηκε. Ήταν ακόμη παιδί, επτά μόλις ετών, όταν βίωσε τον βομβαρδισμό του Πειραιά. Οι εικόνες της καταστροφής, ο φόβος και ο θάνατος που άφησαν πίσω τους οι αεροπορικές επιδρομές χαράχτηκαν στη μνήμη του. Η εμπειρία αυτή λέγεται πως τον επηρέασε τόσο έντονα, ώστε για ένα διάστημα ονειρευόταν να γίνει πιλότος όταν μεγαλώσει.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι γονείς του αποφάσισαν να τον στείλουν σε συγγενείς στο Κρανίδι της Αργολίδας, μακριά από τον δοκιμαζόμενο Πειραιά. Εκεί παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου, πριν επιστρέψει και συνεχίσει τη ζωή του στην πόλη όπου είχε γεννηθεί. Μεγαλώνοντας, η οικογένειά του αναζητούσε για εκείνον μια σταθερή επαγγελματική πορεία. Σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί για τη ζωή του, η μητέρα του, Ελένη, είχε σκεφτεί ακόμη και το ενδεχόμενο να ακολουθήσει τον δρόμο της Εκκλησίας και τον προόριζε για αρχιμανδρίτη, όπως ήταν και ο αδελφός της, ενώ αργότερα παρουσιάστηκε μια πολύ πιο χειροπιαστή ευκαιρία.
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ εξασφάλισε υποτροφία από το εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής, η οποία θα του έδινε τη δυνατότητα να ταξιδέψει στην Αγγλία και να σπουδάσει υφαντουργία. Για έναν νέο εκείνης της εποχής, μια τέτοια προοπτική δεν ήταν καθόλου αμελητέα. Σπουδές στο εξωτερικό και μια συγκεκριμένη επαγγελματική κατεύθυνση μπορούσαν να του προσφέρουν μια ασφάλεια που δύσκολα εξασφαλιζόταν στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Όμως ο ίδιος είχε ήδη ανακαλύψει το θέατρο. Στα μαθητικά του χρόνια είχε ανέβει στη σκηνή υποδυόμενος τον Σάιλοκ στον «Έμπορο της Βενετίας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η επαφή του με την υποκριτική φαίνεται πως ήταν αρκετή για να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε το μέλλον του. Η υποτροφία για την Αγγλία υπήρχε, η προοπτική μιας διαφορετικής ζωής επίσης. Εκείνος, όμως, αποφάσισε να ρισκάρει.
Οι κρυφές εξετάσεις που καθόρισαν τη ζωή του
Το 1952, σε ηλικία 18 ετών, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ πήρε την απόφαση που έμελλε να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του. Χωρίς να ακολουθήσει τον δρόμο που είχε σχεδιαστεί για εκείνον, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η επιτυχία του στις εξετάσεις άνοιξε μια πόρτα που δεν θα έκλεινε ξανά. Ο νεαρός από το Χατζηκυριάκειο άφηνε πίσω του την προοπτική της υφαντουργίας και της Αγγλίας και έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο που τελικά θα καθόριζε την προσωπική και επαγγελματική του ζωή.
Στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου βρέθηκε μαζί με νέους ηθοποιούς που έμελλε να διαγράψουν σημαντική πορεία. Ανάμεσά τους και η Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την οποία αργότερα θα δημιουργούσε ένα από τα πιο εμβληματικά κινηματογραφικά ζευγάρια της εποχής.
Σε κοινή συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει στην Κύπρο, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε μιλήσει για τον βαθύ θαυμασμό που ένιωθε για τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ ως ηθοποιό, εξηγώντας πως αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που τον ερωτεύτηκε και τελικά τον παντρεύτηκε. Για εκείνη, ο έρωτας ξεκινούσε από τον θαυμασμό, και στην περίπτωση του Παπαμιχαήλ ήταν πρώτα το ταλέντο του που την είχε κερδίσει.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Θέατρο, κινηματογράφος, μεγάλες επιτυχίες και ρόλοι που πέρασαν στη συλλογική μνήμη. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1956 στον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» του Ηλία Παρασκευά που αποτελεί και την πρώτη έγχρωμη ταινία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους δημιουργούς και ηθοποιούς της εποχής του και κατάφερε να γίνει ένας από τους πρωταγωνιστές που ταυτίστηκαν με τη χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου. Η πορεία του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στις εμπορικές ταινίες. Το θέατρο αποτέλεσε πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του, με τον ίδιο να δοκιμάζεται σε διαφορετικά είδη και σε απαιτητικούς ρόλους του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου 2004, λίγες ημέρες πριν από τα 70ά γενέθλιά του.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]