Η νόσος του Πάρκινσον κόστισε 22,8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2019 στις ευρωπαϊκές χώρες, ποσό που σε τιμές 2025 αντιστοιχεί σε 28,8 δισεκατομμμύρια ευρώ, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Movement Disorders». Καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο συνεχίζει να αυξάνεται, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα συστήματα υγείας και κοινωνικής φροντίδας είναι πιθανό να δεχθούν ολοένα και μεγαλύτερη πίεση.
Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη και ταχύτερα αυξανόμενη νευροεκφυλιστική διαταραχή παγκοσμίως. Η συχνότητά της στην Ευρώπη έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 1990, αυξανόμενη από 135 σε 247 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους. Η αύξηση αυτή αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στη γήρανση του πληθυσμού, αλλά και στη βελτίωση της διάγνωσης της νόσου.
Η έρευνα εκτιμά ότι περίπου 2,2 εκατομμύρια ενήλικες ζούσαν με τη νόσο του Πάρκινσον σε 47 ευρωπαϊκές χώρες το 2019. Από το συνολικό κόστος που υπολογίστηκε, τα 17,3 δισεκατομμύρια ευρώ αφορούσαν σε άμεσες ιατρικές και μη ιατρικές δαπάνες, όπως νοσοκομειακή περίθαλψη, φαρμακευτική αγωγή, κοινωνική φροντίδα και προσαρμογές στην κατοικία, τα 4,4 δισ. ευρώ σε άτυπη, μη αμειβόμενη φροντίδα που παρέχουν μέλη της οικογένειας και φίλοι, ενώ επιπλέον 1 δισ. ευρώ αντιστοιχούσε σε έμμεσες δαπάνες λόγω απώλειας παραγωγικότητας.
Η Γερμανία κατέγραψε το υψηλότερο εθνικό κόστος, που ανήλθε σε 5,7 δισ. ευρώ, και ακολούθησαν η Γαλλία με 5,3 δισ. ευρώ, η Ιταλία με 2,6 δισ. ευρώ, η Ισπανία με 1,9 δισ. ευρώ και το Ηνωμένο Βασίλειο με 1,6 δισ. ευρώ. Οι πέντε αυτές χώρες αντιπροσώπευαν συνολικά περίπου το 75% του συνολικού οικονομικού βάρους της νόσου του Πάρκινσον στην Ευρώπη.
«Η συγκέντρωση του κόστους στις πέντε αυτές χώρες πιθανότατα οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων: στον μεγάλο πληθυσμό τους, στην υψηλότερη συχνότητα της νόσου στις μεγαλύτερες ηλικίες, στο υψηλότερο κόστος υγειονομικής περίθαλψης στις πλουσιότερες χώρες, αλλά και στη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα δεδομένων», σημειώνει ο καθηγητής Ρίχαρντ Ντόντελ από το Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν.
Η μελέτη ανέδειξε και σημαντικά κενά στα διαθέσιμα δεδομένα. Από τις 14 μελέτες κόστους που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση, οι 13 προέρχονταν από χώρες υψηλού εισοδήματος, ενώ δεν υπήρχαν κατάλληλα πρωτογενή στοιχεία για χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Ως αποτέλεσμα, το συνολικό ποσό των 22,8 δισ. ευρώ αφορά 43 από τις 47 χώρες για τις οποίες αξιολογήθηκε η συχνότητα της νόσου.
Οι συγγραφείς τονίζουν την ανάγκη για τυποποιημένες μεθόδους μέτρησης του κόστους της νόσου του Πάρκινσον, ώστε τα στοιχεία που παράγονται να είναι περισσότερο συνεπή και συγκρίσιμα και να μπορούν να αξιοποιηθούν αποτελεσματικότερα στον σχεδιασμό των υπηρεσιών υγείας και στη λήψη αποφάσεων πολιτικής.
Η έρευνα αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας «Cost of Illness in Neurology in Europe (COIN-Eu)» που υλοποιείται υπό την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Νευρολογίας με στόχο να ποσοτικοποιήσει το κοινωνικό και οικονομικό βάρος των σημαντικότερων νευρολογικών παθήσεων στην Ευρώπη.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
