Η Μυριέλλα Κουρεντή μίλησε για τη στροφή της στον Θεό, περιγράφοντας τη δύσκολη περίοδο που προηγήθηκε και όσα ακολούθησαν μέχρι να γνωρίσει τον πνευματικό της. Σε βίντεο που δημοσίευσε στο TikTok, η ηθοποιός αναφέρθηκε στην πίστη, την προσευχή και στη συνάντηση που, όπως εξομολογήθηκε, επηρέασε καθοριστικά τη ζωή της.
Η ίδια τοποθετεί την αρχή αυτής της διαδρομής περίπου τρία χρόνια πριν, όταν, όπως είπε, αντιμετώπιζε μια ιδιαίτερα δύσκολη φάση, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό επίπεδο.
Το βιβλίο που την οδήγησε στην αναζήτηση πνευματικού
Όπως περιέγραψε, η αφορμή ήρθε μέσα από ένα βιβλίο που εμφανίστηκε μπροστά της ενώ αναζητούσε κάτι άλλο στο διαδίκτυο. Πρόκειται για το «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας», το οποίο, όπως ανέφερε, την έκανε να αναζητήσει έναν πνευματικό.
«Πριν από τρία χρόνια και, δεν ήμουν πολύ καλά. Γενικά, πέρασα μία πολύ σκοτεινή περίοδο της ζωής μου, που δεν ήμουν καλά ούτε σωματικά ούτε ψυχικά. Όταν άρχισα να ανακάμπτω σωματικά, μέσα σε εκείνη την περίοδο, έπεσε -καθόλου τυχαία θα έλεγα- στην αντίληψή μου ιντερνετικά ένα βιβλίο. Μπήκα σε ένα σάιτ να παραγγείλω ένα βιβλίο και τυχαία (καθόλου) ήταν ένα άλλο βιβλίο. Το βιβλίο λέγεται “Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας”. Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο και με συνάρπασε τόσο πολύ το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν πνευματικός και εξομολογούσε άλλους ανθρώπους και τους καθοδηγούσε και πνευματικά, είχε τόση χάρη από τον Θεό, ήταν τόσο υπέροχα αυτά που τους έλεγε, που γεννήθηκε μέσα μου η ανάγκη να αποκτήσω πνευματικό, κάτι που μέχρι τότε δεν είχα στη ζωή μου. Εκείνη την περίοδο άρχισα να προσεύχομαι», είπε.
Η Μυριέλλα Κουρεντή συνέδεσε την απόφασή της με την ιδιαίτερη σχέση που, όπως ανέφερε, είχε από μικρή ηλικία με την Παναγία. Για έναν μήνα, όπως περιέγραψε, προσευχόταν ζητώντας να βρει έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να την καθοδηγήσει πνευματικά.
«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντοτε –χωρίς να ξέρω γιατί– τη μεγαλύτερη οικειότητα την είχα με την Παναγιά, τη μανούλα μας. Οπότε αποφάσισα να βάλω στην προσευχή μου το αίτημά μου και της ζητούσα κάθε βράδυ, για έναν ολόκληρο μήνα, να μου στείλει έναν αληθινά πνευματικό άνθρωπο, όπως ο γέροντας αυτός, να πηγαίνω να εξομολογούμαι αλλά και να με καθοδηγεί πνευματικά, γιατί το είχα πολύ μεγάλη ανάγκη και το έχω μεγάλη ανάγκη.
Και πιστεύω ότι θα το έχω όλη μου τη ζωή πλέον, γιατί κατάλαβα ότι είναι πολλά που δεν πρέπει να αφήνουμε πάνω μας, αλλά πρέπει να τα εναποθέτουμε στα χέρια του Θεού. Κι ένας αληθινά χαρισματικός γέροντας είναι τα χέρια του Θεού. Οπότε προσευχόμουν έναν ολόκληρο μήνα και μια μέρα πηγαίνω σε μια φίλη μου και της εξομολογούμαι για πρώτη φορά –και μάλιστα της ζήτησα να μην με κοροϊδέψει επειδή είναι ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια– ότι θέλω να βρω έναν πνευματικό, να πηγαίνω να εξομολογούμαι».
Η φίλη, η μητέρα της και η ίδια πρόταση
Σύμφωνα με την αφήγησή της, η απάντηση ήρθε με έναν τρόπο που η ίδια θεώρησε ιδιαίτερο. Η φίλη της τής πρότεινε έναν συγκεκριμένο πνευματικό, ενώ λίγο αργότερα η μητέρα της ανέφερε ακριβώς το ίδιο πρόσωπο, χωρίς οι δύο γυναίκες να έχουν συνεννοηθεί.
«Και με το που της το λέω, μου λέει “Γιατί δεν πας στον δικό μου, που είναι δίπλα στο σπίτι σου;”. Της λέω “Ορίστε;”. Μου λέει “Ναι, τον λένε έτσι, είναι ιερομόναχος από το Άγιο Όρος, πνευματικός γέροντάς του ήταν ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπεδινός, που έχει αγιάσει, αλλά θα τον αγιοκατατάξει η Εκκλησία σύντομα”. Πάω σπίτι μου και λέω στη μαμά μου “Μαμά, μαμά, βρήκα πνευματικό” και μου λέει “Περίμενε, σου βρήκα εγώ”. Και λέω “Εμένα είναι δίπλα στο σπίτι”. Και μου λέει “Και εμένα είναι δίπλα στο σπίτι”. Τη ρώτησα πώς τον λένε και μου είπε τον ίδιο. Της τον πρότεινε ένας φίλος μου, ο Γιώργος, που έχω να τον δω πολλά χρόνια και τον είδε η μητέρα μου στο σούπερ μάρκετ. Το συγκλονιστικό είναι ότι οι δύο αυτοί άνθρωποι δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Η Μαρκέλλα με τον Γιώργο. Οπότε μου την έστειλε την απάντηση η Παναγιά και μάλιστα ήταν ακριβώς δίπλα στο σπίτι μου».
Η ηθοποιός συνέχισε την αφήγησή της περιγράφοντας την πρώτη της εξομολόγηση. Παρά την αναμονή μέχρι να έρθει η σειρά της, παρέμεινε στον χώρο και τελικά, όπως είπε, η πρώτη συζήτηση με τον γέροντα ήταν εκείνη που της έμεινε περισσότερο.
«Μπήκα να εξομολογηθώ στις 11 το βράδυ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη στιχομυθία που είχα με τον Γέροντά μου, που με ρώτησε πώς με λένε. Του είπα το όνομά μου και με ρώτησε πότε γιορτάζω. Του είπα ότι η γιαγιά μου το γιόρταζε τον Δεκαπενταύγουστο με την Παναγία, παρόλα αυτά δεν υπάρχει Αγία Μυριέλλα. Με κοίταξε και μου είπε “Ωραία, καιρός να κάνουμε”. Εμένα. Να εννοεί εμένα, την πιο αμαρτωλή από όλους. Αυτή η ατάκα μου άλλαξε τη ζωή. Συνειδητοποίησα ότι η αγιοσύνη δεν είναι κάτι άπιαστο. Για πρώτη φορά στη ζωή μου άρχισα να αποκτώ πρότυπα…».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
