Αναπόσπαστο «κομμάτι» της ιστορίας του θρυλικού «Studio 54» αποτελεί το κεφάλαιο Potassa, του τρανς μοντέλου, που λανσάριζε ρούχα υψηλής ραπτικής, όλων των διάσημων οίκων, στο απόγειο της καριέρας του και ταυτόχρονα υπήρξε μούσα του Σαλβαδόρ Νταλί.
Καθώς ο Νταλί μεγάλωνε ηλικιακά, έψαχνε για νέους, συναρπαστικούς ανθρώπους για να τους χρησιμοποιήσει ως μοντέλα και η Potassa ήταν μία από αυτούς. Είχε άλλωστε μια φανταστική παρουσία στην πίστα.
Όπως αναφέρουν θαμώνες του «54» η Potassa σταματούσε να χορεύει πάνω στην πίστα, του θρυλικού club ενώ η μουσική έπαιζε και αφού έπαιρνε μια εντυπωσιακή πόζα, έβγαζε μια χτένα από την τσάντα της και χτένιζε απλώς τα μαλλιά της για να δείξει σε όλους ότι ήταν αληθινά. Με τους θαμώνες να φωνάζουν το όνομά της ρυθμικά.
Σήμερα, το όνομα της έχει επανέλθει εδώ και αρκετό καιρό στο παρασκήνιο με την ανιψιά της, Στεφανί, να σκέφτεται πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να γράψει ένα βιβλίο για την αδελφή της μητέρας της και ταυτόχρονα να γνωρίσει όσους περισσότερους ανθρώπους που ήξεραν τη θεία της Potassa.
Η ίδια σε ανάρτηση της σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης απαντώντας σε θαυμαστές της Potassa που της ζητούν να γράψει ένα βιβλίο αφιερωμένο σε εκείνη αναφέρει μεταξύ άλλων «Το έχω σκεφτεί κι εγώ αυτό! Ήταν πραγματικά σπουδαίο δώρο το ότι βρήκα φωτογραφίες της και έμαθα περισσότερα για το ποια ήταν η Potassa. Ξέρω ότι θα ήθελε πολύ να τη θυμούνται για αυτό που ήταν πραγματικά. Θα ήθελα πολύ να βρω κι άλλους ανθρώπους που τη γνώριζαν».
Η Potassa de Lafayette όπως αποκαλούνταν, καταγόταν από τη Δομινικανή Δημοκρατία. Φορούσε πάντα εντυπωσιακά επώνυμα ρούχα όταν πήγαινε στα θρυλικά κλαμπ «12 West», «Flamingo» και αργότερα στο «Studio 54» και προκαλούσε παροξυσμό με τις εμφανίσεις της κάτω από τον αστερισμό του φωτορυθμικού.
Συχνά τη συνόδευε ο στενός της συνεργάτης, ένας κοντός άνδρας λατινοαμερικανικής καταγωγής που αποκαλούσε τον εαυτό του Emil L’Amour. Ένας θαμώνας του κλαμπ «Flamingo», ο Jo Cartagna αναφερόμενος στην πρώτη του γνωριμία με την Potassa αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ένα βράδυ, την είδα να βγαίνει από το «Flamingo» τη στιγμή που έφτανα εγώ. Η κυκλοφορία στη διασταύρωση της Broadway με την West Houston σταμάτησε απότομα, ενώ ταυτόχρονα ακουγόντουσαν τα φρένα των αυτοκινήτων να «τσιρίζουν». Όλα αυτά εξαιτίας της».
Τον Ιανουάριο του 1977, η Potassa de Lafayette επισκέφθηκε το στούντιο του Andy Warhol φορώντας ένα μαύρο βραδινό φόρεμα από βελούδο και ταφτά. Το μοντέλο από τη Δομινικανή Δημοκρατία κάθισε να την σκιτσάρει ένας επισκέπτης καλλιτέχνης του Warhol, ο Jamie Wyeth, καθώς εκείνος, τραβούσε φωτογραφίες με την Polaroid μηχανή του.
Οι φωτογραφίες αυτές του Andy Warhol, στις οποίες η Potassa είχε σηκώσει την φούστα της αποκαλύπτοντας το βιολογικό της φύλο βγήκαν προς πώληση σε δημοπρασία του Οίκου Christie’s «Andy Warhol @ Christie’s : Andy’s Eye Candy» με εκτιμώμενη τότε αξία (21 Ιουνίου 2014) μεταξύ τεσσάρων και έξι χιλιάδων δολαρίων και κατοχυρώθηκαν έναντι του ποσού των 6,875 δολαρίων.
Ταυτόχρονα στο τελευταίο του βιβλίο-λεύκωμα για τις ξέφρενες νύχτες στο «Studio 54» o διάσημος Αμερικανός φωτογράφος Bill Bernstein αναφερόμενος στην Potassa αναφέρει μεταξύ άλλων για την προσωπικότητα της «η Potassa ήταν μια φιγούρα που είχε πάντα τον πλήρη έλεγχο της εικόνας της, που δεν έκρυψε ποτέ την ταυτότητα της καθώς αυτή δεν βασίστηκε σε ένα σεξουαλικά προσδιορισμένο σώμα, αλλά ως μια οπτική ευαισθησία – ως κάποια, που «αγαπά τα όμορφα πράγματα».
Ως εστέτ και ως ένα από τα πρώτα ανοιχτά τρανς μοντέλα, η Potassa, διαπραγματεύτηκε τη διαφορά μέσω της ομορφιάς και της γοητείας στο στούντιο του Warhol και σε όλες τις σκηνές υψηλής τέχνης και μόδας της Νέας Υόρκης. Ήταν ίσως η πιο διάσημη τραβεστί στον κόσμο εκείνη την εποχή και το αγαπημένο μοντέλο του Νταλί».
Καθώς η εποχή της ντίσκο έφτανε στο τέλος της και η φήμη της άρχισε να φθίνει, η μετέπειτα ζωή της σημαδεύτηκε από προσωπικές δοκιμασίες και δυσκολίες.
Η Potassa de la Fayette, η εμβληματική τρανς φιγούρα της νυχτερινής ζωής τη δεκαετία του 1970 και μούσα του Salvador Dalí στο «Studio 54», που είχε στενή σχέση με τον Andy Warhol συνελήφθη αργότερα για κλοπή σε κατάστημα και οδηγήθηκε στις φυλακές του Rikers Island, όπου και πέθανε από επιπλοκές σχετικές με τον HIV, αφού η δόξα της είχε πλέον σβήσει.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
