Οι πολύποδες στη χολή (της χοληδόχου κύστης) ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία σε ένα υπερηχογράφημα και, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν συμπτώματα.
Το μέγεθος και ο τύπος τους, ωστόσο, είναι καθοριστικοί παράγοντες για την αξιολόγηση του κινδύνου και την επιλογή της κατάλληλης αντιμετώπισης. Πότε αρκεί η παρακολούθηση και πότε όταν υπάρχουν πολύποδες στη χολή, συνιστάται η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης; Οι ειδικοί εξηγούν όσα πρέπει να γνωρίζετε.
Τι είναι οι πολύποδες στη χολή
Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης είναι μικρές αναπτύξεις που εντοπίζονται στο εσωτερικό του τοιχώματός της. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα και ανευρίσκονται σε υπερηχογράφημα κοιλίας που μπορεί να έχει γίνει για άλλους λόγους, όπως η αναζήτηση χολόλιθων. Το γεγονός ότι γίνονται περισσότερες απεικονιστικές εξετάσεις υπερήχων υψηλής ποιότητας σημαίνει ότι εντοπίζονται συχνότερα πολύποδες στη χοληδόχο κύστη.
«Δεν είναι όλοι οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης ίδιοι. Οι περισσότεροι είναι καλοήθεις και δεν αποτελούν παράγοντα κινδύνου, ωστόσο ορισμένοι πολύποδες έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε καρκίνο της χοληδόχου κύστης», αναφέρει ο κ. Δημήτριος Μουσιώλης, Γενικός Χειρουργός, Διευθυντής της Δ’ Χειρουργικής Κλινικής, Metropolitan General και συνεχίζει με τους τύπους των πολυπόδων, τα αίτια της δημιουργίας τους και τη θεραπευτική αντιμετώπισή τους:
Η χοληδόχος κύστη είναι ένα μικρό όργανο που βρίσκεται κάτω από το συκώτι, ακριβώς κάτω από το θώρακα στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς. Αποθηκεύει τη χολή, δηλαδή ένα κίτρινο υγρό που παράγεται από το συκώτι και ελέγχει τη ροή της χολής στο έντερο. Η χολή μεταφέρει απόβλητα από το συκώτι και επίσης βοηθά στην πέψη των τροφών. Διαταραχές σε αυτό το όργανο μπορεί να οδηγήσουν στο σχηματισμό πολυπόδων της χοληδόχου κύστης, οι οποίοι μπορούν να λάβουν διαφορετικούς τύπους.
Τύποι πολυπόδων της χοληδόχου κύστης
- Πολύποδες χοληστερόλης
Μικρές εναποθέσεις χοληστερόλης μπορεί να σχηματίσουν αναπτύξεις στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστης. Σχεδόν οι μισοί πολύποδες που συλλέγονται στο υπερηχογράφημα είναι πολύποδες χοληστερόλης. Αυτές οι εναποθέσεις χοληστερόλης δεν σχετίζονται με τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και είναι, συνήθως, εντελώς ακίνδυνοι. Ωστόσο, περιστασιακά μπορεί να σπάσουν και να προκαλέσουν πόνο και άλλα προβλήματα παρόμοια με τις πέτρες στη χολή.
- Αδενομυωμάτωση
Η αδενομυωμάτωση είναι μια ανωμαλία όπου μικροί κυστικοί χώροι σχηματίζουν εξογκώματα στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστης. Πιστεύεται ότι είναι καλοήθης, ωστόσο ο χειρουργός μπορεί να συστήσει χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης εάν υπάρχει μεγαλύτερο εξόγκωμα ή εάν η διάγνωση είναι ασαφής.
- Φλεγμονώδεις πολύποδες
Οι φλεγμονώδεις πολύποδες είναι ασυνήθιστα οιδήματα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης. Μπορεί να σχετίζονται με ερεθισμό της χοληδόχου κύστης από πέτρες στη χολή. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα των χολόλιθων ή να απουσιάζουν πλήρως.
- Αδενώματα χοληδόχου κύστης
Τα αδενώματα της χοληδόχου κύστης είναι ασυνήθιστα. Παρόμοια με τους πολύποδες του παχέος εντέρου, τα αδενώματα μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε καρκίνο. Όμοια με τα αδενώματα, και οι μεγαλύτεροι πολύποδες έχουν υψηλότερο κίνδυνο καρκινικής εξαλλαγής. Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης που είναι 10 mm ή μεγαλύτεροι είναι πιο πιθανό να είναι καρκινικοί ή να μετατραπούν σε καρκίνο με την πάροδο του χρόνου και αυτοί που είναι μεγαλύτεροι 18 mm μπορεί να αποτελούν σημαντικό κίνδυνο κακοήθειας. Ωστόσο, οι κακοήθεις πολύποδες είναι εξαιρετικά σπάνιοι.
- Πολύποδες χοληδόχου κύστης: Αίτια
Σε αντίθεση με τους χολόλιθους, δεν είναι σαφές τι προκαλεί τους πολύποδες. Πιστεύεται ότι υπάρχει συσχέτιση της ανάπτυξης πολυπόδων με τον τρόπο που το σώμα επεξεργάζεται το λίπος. Η χολή βοηθά το σώμα να διασπάσει και να αφομοιώσει το λίπος των τροφών. Εάν η χοληδόχος κύστη δεν βοηθά στη διάσπαση του λίπους, μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανιστούν πολύποδες. Οι κακοήθεις πολύποδες πιστεύεται ότι σχετίζονται με την προχωρημένη ηλικία (άνω των 60 ετών), την ύπαρξη λίθων στη χολή και την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα.
- Συμπτώματα πολυπόδων της χοληδόχου κύστης
Η πλειοψηφία των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης δεν προκαλεί συμπτώματα. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν συμπτωματολογία. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των συμπτωμάτων των ατόμων με καρκινικούς πολύποδες σε σύγκριση με εκείνων των οποίων οι πολύποδες είναι καλοήθεις. Τα συμπτώματα των πολυπόδων της χοληδόχου κύστης, εάν εμφανιστούν, περιλαμβάνουν συνήθως περιστασιακό πόνο στο πάνω δεξί μέρος της κοιλιάς, ναυτία και εμετό.
Διάγνωση και θεραπεία
Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης διαγιγνώσκονται συχνότερα με υπερηχογράφημα της κοιλιακής χώρας. Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα και
ανακαλύπτονται μόνο τυχαία κατά τη διάρκεια κάποιας απεικονιστικής εξέτασης για άλλες παθήσεις. Μερικές φορές, ωστόσο, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν κοιλιακό άλγος, ναυτία και μια υπερηχογραφική εξέταση μπορεί να εντοπίσει πολύποδες που είναι στην πραγματικότητα μικρές πέτρες στη χολή.
«Εάν ο πολύποδας της χοληδόχου κύστης έχει πλάτος μικρότερο από μισή ίντσα και δεν προκαλεί συμπτώματα, συνιστάται απλή παρακολούθηση με τη διενέργεια τακτικών υπερηχογραφημάτων για να εντοπιστεί τυχόν αύξηση του μεγέθους του. Εάν ωστόσο οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης προκαλούν συμπτώματα ή έχουν μέγεθος μεγαλύτερο των 10 χιλιοστών, συνιστάται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης.
Η επέμβαση αυτή ονομάζεται χολοκυστεκτομή και πραγματοποιείται ως προφύλαξη για την πρόληψη πιθανής ανάπτυξης καρκίνου της χοληδόχου κύστης ή εάν υπάρχει υποψία καρκίνου. Ο χειρουργός μπορεί επίσης να συστήσει αφαίρεσή της εάν πιστεύεται ότι οι πολύποδες προκαλούν συμπτώματα ή εάν εντοπίζονται επίσης χολόλιθοι (χολολιθίαση).
Η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης γίνεται συνήθως με λαπαροσκοπική επέμβαση. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι η συνιστώμενη χειρουργική προσέγγιση για την αφαίρεση ολόκληρης της χοληδόχου κύστης που περιέχει τον πολύποδα. Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής προσέγγισης περιλαμβάνουν λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, μειωμένη παραμονή στο νοσοκομείο, ταχύτερη σωματική αποκατάσταση και ελάττωση του χειρουργικού τραύματος και των ουλών», καταλήγει ο κ. Μουσιώλης.
