Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Για την διαχείριση της αναγνωρισιμότητας μίλησε, μεταξύ άλλων, η Δήμητρα Κολλά στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου.
Παράλληλα, δε, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τα χρόνια που απείχε από τη μικρή οθόνη αλλά και για μια άβολη στιγμή που βίωσε βρισκόμενη στο ταμείο θεάτρου.
Απολαμβάνεις την αναγνωρισιμότητα;
Μόνο μία φορά αισθάνθηκα λίγο άβολα, αλλά δεν θυμάμαι καν σε ποια περίσταση. Νομίζω ότι έκανα κάτι πολύ σωστό στα πρώτα μου βήματα. Όταν ήρθε η πρώτη αναγνωρισιμότητα με το “Λίτσα.com”, περπατούσα με τις φίλες μου και την αδελφή μου και μου έλεγαν: “Σε κοιτάνε”. Τους ζήτησα να μη μου το λένε, γιατί δεν ήθελα να είμαι η Δήμητρα που περπατάει ήσυχα στο δρόμο.
Θα χαμογελάσω σε όποιον μου χαμογελάσει, αλλά θέλω να παραμένω γειωμένη και να μην αναζητώ τα βλέμματα. Αυτό είναι παγίδα. Αν στα πρώτα σου βήματα αρχίσεις να κυνηγάς την αναγνωρισιμότητα, όταν κάποια στιγμή χαθεί, μπορεί να χαθείς κι εσύ μαζί της. Μπορεί να περάσεις κρίση προσωπικότητας.
Το ένιωσες αυτό όταν επείχες από την τηλεόραση;
Απείχα 15 χρόνια. Κάποια στιγμή, ενώ βρισκόμουν στο ταμείο του θεάτρου Vault, ήρθε ένας άνθρωπος και μου είπε: “Α, είχαμε πολύ καιρό να σε δούμε. Τα παράτησες, ε; Δουλεύεις ταμείο τώρα”. Κι όμως, εγώ έκανα θέατρο. Εκεί κατάλαβα πόση δύναμη έχει η εικόνα και η τηλεόραση. Απλώς χαμογέλασα. Τι να κάνω; Να τον μαλώσω επειδή δεν ήξερε; Του είπα να έρθει να με δει στην παράσταση όπου παίζω.
Προσπαθώ να αντιμετωπίζω τα πάντα με χαμόγελο, εκτός αν ο άλλος είναι αγενής. Πιστεύω πως ό,τι δίνεις, παίρνεις. Προσπαθώ να βάζω τον άλλο στη θέση του μέσα από την ευγένεια. Μου έχει τύχει να με βρίζει κάποιος στον δρόμο ενώ οδηγούσα. Γύρισα και του είπα: “Είστε ανάγωγος. Μπορώ να αντιληφθώ την απογοήτευση των γονιών σας”. Και έφυγα.
