Με αφορμή τη νέα τους δισκογραφική συνεργασία, ο Γιάννης Σαββιδάκης και ο Γιώργος Κουβαράς μίλησαν στην κάμερα της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται» και στον δημοσιογράφο Σπύρο Ραφαήλ Κεραμίδα, αναφερόμενοι τόσο στη μουσική όσο και σε ζητήματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις και τη σύγχρονη εικόνα της δημοσιότητας.
Ο Γιάννης Σαββιδάκης στάθηκε ιδιαίτερα στο θέμα της τοξικότητας, επισημαίνοντας πως πολλές φορές οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται εκ των υστέρων ότι βρίσκονταν σε επιβαρυντικές και προβληματικές σχέσεις.
«Αυτά τα χέρια που, αντί να σου προσφέρουν, σου αρπάζουν, είναι τα τοξικά χέρια. Αλλά για να αναγνωρίσεις ότι αυτό το χέρι ή η αγκαλιά ή η κουβέντα είναι τοξικά, πρέπει να συνυπάρχει και η ωριμότητα, η οποία δυστυχώς έρχεται λίγο πιο αργά. Κοιτώντας πίσω, πολλές φορές καταλαβαίνουμε γιατί απομακρυνθήκαμε από κάποιους ανθρώπους. Την ώρα όμως που συμβαίνει, συνήθως δεν το αντιλαμβανόμαστε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, ο γνωστός καλλιτέχνης σχολίασε τη δυσκολία πολλών ανθρώπων να αποδεχθούν το πέρασμα του χρόνου, τονίζοντας πως είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς πότε πρέπει να αφήνει πίσω του ορισμένες εικόνες ή συμπεριφορές.
«Θα έπρεπε ο καθένας μας να ξέρει πότε θα κατέβει από αυτό το άρμα. Αν είσαι 85 χρονών και προσπαθείς ακόμη να δείξεις ότι ο χρόνος δεν πέρασε ποτέ, τότε ουσιαστικά ζεις μέσα σε μια ψευδαίσθηση», είπε.
Ο Γιάννης Σαββιδάκης δεν έκρυψε, τέλος, τη θέση του για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται σήμερα οι σταρ της μουσικής βιομηχανίας, κάνοντας σαφή διάκριση ανάμεσα στη διαχρονική καλλιτεχνική πορεία και τη δημοφιλία που χτίζεται μέσω των κοινωνικών δικτύων.
«Είμαι υπέρ των σταρ που έγιναν γνωστοί μέσα από τα τραγούδια τους και τα περιοδικά. Δεν είμαι υπέρ των σταρ που δημιουργήθηκαν μέσω των social media, των πλατφορμών ή των ψεύτικων views», δήλωσε χαρακτηριστικά.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
