Πέθανε σε ηλικία 94 ετών ο ηθοποιός, Άγγελος Αντωνόπουλος.
Σύμφωνα με πληροφορίες του evima.gr, η εξόδιος ακολουθία έγινε σήμερα στην Κάρυστο Ευβοίας από τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου. Παρόντες ο δήμαρχος Καρύστου, Λευτέρης Ραβιόλος, συγγενείς και φίλοι του από την Αθήνα αλλά και την Κάρυστο, που αγαπούσε ιδιαίτερα ο ηθοποιός. Αυτός είναι και ο λόγος που ο ίδιος είχε επιθυμία να γίνει η ταφή του στην Κάρυστο.
Ο ηθοποιός ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην ευρύτερη περιοχή της Καρύστου, καθώς αγαπούσε τη Νότια Εύβοια και είχε επιλέξει να περνά τα τελευταία χρόνια εκεί, στο ησυχαστήριό του στην πανέμορφη Κάρυστο, όπως την αποκαλούσε.
Ποιος ήταν ο Άγγελος Αντωνόπουλος
Η Φίνος Φιλμ στη σελίδα της - για τον Άγγελο Αντωνόπουλο:
«Ταλέντο, επιβλητική παρουσία, έντονη εκφραστικότητα και επαγγελματισμός χαρακτηρίζουν την καλλιτεχνική φυσιογνωμία του Άγγελου Αντωνόπουλου, ενός από τους πιο αξιόλογους Έλληνες ηθοποιούς του δραματικού ρεπερτορίου, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο».
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και σπούδασε στη σχολή του Κάρολου Κουν, από την οποία αποφοίτησε το 1963.
Το θέατρο
Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1961, στο έργο «Η άνοδος του Αρθούρου Ούι» του Μπρεχτ. Τη δεκαετία του ’70 συνεργάστηκε επιτυχώς με πολλούς θεατρικούς θιάσους. Έχει λάβει μέρος σε πολλές παραστάσεις, κυριότερες των οποίων οι «Έρωτας των τεσσάρων συνταγματαρχών» του Ουστίνοφ, «Ο Γλάρος» του Τσέχωφ, «Τοβάριτς» του Ζακ ντε Βαλ, και «Ιούλιος Καίσαρ» του Σαίξπηρ. Υπήρξε για 35 χρόνια και δάσκαλος στη Σχολή Θεοδοσιάδη και στο Ωδείο Αθηνών, μια δουλειά που αγάπησε πολύ, γιατί τον γοητεύει να συνεργάζεται με νέα παιδιά.
Μάχιμος και ιδιαίτερα δημιουργικός, ανέβασε, τη θεατρική περίοδο 2012-13, το έργο-μονόλογο με τίτλο «Γαλιλαίος» το οποίο έγραψε, σκηνοθέτησε και έπαιξε ο ίδιος. Το 2018 σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τον μονόλογο του Χάουαρντ Ζιν «Ο Μαρξ στο Σόχο», στο θέατρο Άλμα, με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ.
Ο κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1964, στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Ένας Μεγάλος Έρωτας», σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Ακολούθησε μία επιτυχημένη συνεργασία με τον Φίνο με απολογισμό 16 ταινίες, όλες δράματα, με εξαίρεση το «Δεσποινίς Διευθυντής». Οι περισσότερες από αυτές σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία όπως: «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Ορατότης Μηδέν», «Παπαφλέσσας», «Οι Γενναίοι Πεθαίνουν Δυο Φορές», «Οι Σφαίρες δεν Γυρίζουν Πίσω» κ.ά.
Συνολικά έπαιξε σε 47 ελληνικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και οι συμμετοχές του, ακόμα και σε δεύτερους ρόλους, ήταν πάντα ουσιαστικές. Η πρώτη του συμμετοχή σε τηλεοπτική σειρά ήταν στον «Άγνωστο Πόλεμο» του Νίκου Φώσκολου, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, και συνέβαλε στη μεγάλη απήχηση της σειράς. Άλλες γνωστές σειρές στις οποίες είχε σημαντικούς ρόλους, είναι οι «Πανθέοι» και «Τα παιδιά της Νιόβης».
Έχει επίσης εκδώσει δύο μυθιστορήματα «Οι Επιβάτες του Φεγγαριού» (Εκδόσεις Αιώρα, 2006) και «Μη Μιλάς Πατέρα, έχεις Πεθάνει» (Εκδόσεις Αιώρα, 2015), καθώς και μία ποιητική συλλογή «Αφύλαχτη Διάβαση» που κυκλοφόρησε το 2011 από τις ίδιες εκδόσεις.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε μόνο μια φορά, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, την Νινέτα, με κουμπάρους τους συναδέλφους και φίλους Τζένη Καρέζη και Κώστα Καζάκο, αλλά δυστυχώς ο γάμος τους κράτησε λίγο. Δεν απέκτησε ποτέ παιδιά.
Αποφθέγματα
«Ο χρόνος σε αναγκάζει να είσαι φιλόσοφος, να σκέφτεσαι τις ταχύτητές του που αλλάζουν από ηλικία σε ηλικία. Πρέπει να έχεις χιούμορ για τον χρόνο. Για να το καταφέρεις, πρέπει να είσαι ικανοποιημένος για όσα πέρασαν, όσα έζησες».
«Είναι μεγάλη ικανοποίηση όταν δικαιώνεται η επιλογή σου όσον αφορά την πορεία που έχεις διαγράψει. Κι όταν δικαιώνεται η επιλογή σου, σημαίνει ότι φτάνεις κάπου, όπου αποχαιρετάς αυτό το ταξίδι πλήρης, ευδαίμων! Κι αυτό έχει σημασία».
«Μοναξιά δεν ένιωσα ποτέ. Ήμουν πάντα πλαισιωμένος από πολύ αγαπητούς φίλους. Όσον αφορά τις σχέσεις μου, με ενδιέφερε να υπάρχει πάντοτε επένδυση συναισθηματική, να υπάρχει συγκινησιακή λειτουργία».
Λίστα Ταινιών (Χρονολογική σειρά)
- Ένας Μεγάλος Έρωτας 20/04/1964
- Το Δόλωμα 26/10/1964
- Εγωισμός 23/11/1964
- Δεσποινίς Διευθυντής 07/12/1964
- Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο 10/01/1966
- Κατηγορώ Τους Ανθρώπους 21/03/1966
- Κοινωνία Ώρα Μηδέν 05/12/1966
- Κοντσέρτο Για Πολυβόλα 20/03/1967
- Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω 09/10/1967
- Ο Μικρός Δραπέτης 13/01/1969
- Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα 03/02/1969
- Πανικός 20/10/1969
- Η Δασκάλα Με Τα Ξανθά Μαλλιά 27/10/1969
- Ορατότης Μηδέν 05/01/1970
- Σ’ Αγαπώ 18/10/1971
- Παπαφλέσσας 25/10/1971
- Οι Γενναίοι Πεθαίνουν Δύο Φορές 12/02/1973
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
