Η ψυχολογική πίεση, η αδυναμία διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου και η ριζική αλλαγή του τηλεοπτικού τοπίου βρέθηκαν στο επίκεντρο της τοποθέτησης που έκανε ο Γιώργος Λιάγκας με αφορμή την εξομολόγηση-σοκ που πραγματοποίησε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου, στο συνέδριο του Newsbeast.
Με αφορμή την παραδοχή του δεύτερου ότι η καθημερινότητά του χαρακτηρίζεται από μια διαρκή εσωτερική πίεση, ο Γιώργος Λιάγκας τοποθετήθηκε ανοιχτά, εκφράζοντας παράλληλα μια έντονη διαφωνία για τη δομή των σύγχρονων εκπομπών.
«Εγώ στεναχωριέμαι πάρα πολύ με αυτά που λέει ο Γρηγόρης. Δηλαδή, προσέξτε παιδιά, εγώ δεν τα ήξερα… εντάξει, έχω μια καλή σχέση, μιλάμε πάντα, αλλά δεν έχω κάνει παρέα με τον άνθρωπο να τον ξέρω. Να πας διακοπές και σε δυο-τρεις μέρες να θες να γυρίσεις πίσω για να δουλέψεις;» ανέφερε αρχικά ο δημοσιογράφος, περιγράφοντας το εξαντλητικό πρόγραμμα του συναδέλφου του.
«Και εγώ αυτό, μια-δυο φορές που του το έχω πει έτσι εδώ που βρισκόμαστε στο πάρκινγκ έξω, ε… σηκώνεται το πρωί, πάει κάνει ραδιόφωνο, έρχεται εδώ, κάνει τα γυρίσματα, μετά πάει κάνει και διάφορα διαφημιστικά γιατί έχει και διαφημιστικά πακέτα ο Γρηγόρης γιατί είναι πετυχημένος, κάνει άλλα πράγματα… πραγματικά δουλεύει. Δηλαδή, πράγματι δεν… δεν… δεν κάθεται» συμπλήρωσε, δίνοντας έμφαση στον ορισμό της πραγματικής ευτυχίας.
«Λένε οι πλούσιοι άνθρωποι… οι πλούσιοι άνθρωποι λένε ότι πλούτος δεν είναι να έχεις λεφτά στην τράπεζα. Είναι να έχεις και τον ελεύθερο χρόνο, τα λεφτά που έχεις –είτε 1 ευρώ, είτε 100 εκατομμύρια– να μπορεί ο καθένας με τον τρόπο που θέλει να τα απολαύσει.»
Η μάχη με την ανηδονία και η απληστία
Η τοποθέτηση αυτή ήρθε ως απάντηση στα όσα εξομολογήθηκε ο ίδιος ο Γρηγόρης Αρναούτογλου, ο οποίος μίλησε ανοιχτά στο συνέδριο του Newsbeast, για τα σκοτεινά σημεία της επιτυχίας, την εργασιομανία από την εφηβεία του και το σύνδρομο που τον ταλαιπώρησε.
«Δεν ξέρω καν τι σημαίνει ευτυχία, δεν ξέρω καν πώς ξεκουράζεσαι. Έχω σοβαρό πρόβλημα με αυτό. Δουλεύω από 13 ετών –για κάποιους λόγους έπρεπε να δουλέψω. Ε… πηγαίνω στις διακοπές και σε τρεις μέρες βαριέμαι και θέλω να ξαναγυρίσω στη δουλειά. Είμαι τόσο δυστυχισμένος. Τόσο δυστυχισμένος. Έχεις ένα τόσο δα μικρό ανθρωπάκι που ούτε μπορώ να δώσω συμβουλή ούτε ξέρω να κάνω τίποτα από όλα αυτά. Με λυπάμαι, σας το λέω με πολύ μεγάλη… Εύχομαι ο Θεός να με βοηθήσει να βρω λίγο και εγώ το δρόμο της ευτυχίας και της πραγματικής επιτυχίας» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, εξήγησε με παραδείγματα πώς βίωνε την καθημερινότητα: «Έπασχα, βασικά, εκτός των άλλων, και από ανηδονία. Από τα πιο απλά πράγματα, που ήμουν από 15 χρονών, ζούσα για να πάρω το δίπλωμα αυτοκινήτου –τρελαινόμουν από τα 14– και μόλις πήρα το δίπλωμα αυτοκινήτου, έμπαινα στο αμάξι, έκανα μια βόλτα και έλεγα “αυτό ήτανε;”. Ήθελα να πάω να φάω κάπου, σε ένα εστιατόριο, σαν τρελός, πήγαινα εκεί, το ‘τρωγα, “αυτό ήτανε;”. Δεν απολάμβανα ποτέ το σκοπό, δηλαδή, ουσιαστικά, την επιτυχία».
Μιλώντας για τις προτεραιότητες που θέτει πλέον για το μέλλον και την υστεροφημία του, πρόσθεσε: «Η απληστία, δηλαδή, είδαμε να καταστρέφει πάρα πολλές μεγάλες προσωπικότητες. Οπότε, το επιμύθιο της ιστορίας για μένα θα ήταν μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο και αυτούς… τους ανθρώπους που συνεργάστηκα, σε 20 χρόνια ίσως, σε 15, αν ο Θεός βοηθήσει και ζω, να βρισκόμαστε σε ένα ταβερνάκι, να λέμε ιστορίες και να γελάμε.
Αυτό θα ήταν, και όχι να περπατάω μόνος μου, ακόμα και με ένα πολύ ακριβό αυτοκίνητο, ας πούμε, και να λένε όλοι “ο… ο βλάκας που… και τι έκανε;”. Τι να το κάνω εγώ αυτό το τέλος; Και επειδή έχω και έναν γιο, θα ήθελα πάρα πολύ, όταν περπατάει στην κοινωνία, να του λένε “συγχαρητήρια για τον πατέρα σου”».
Σε αυτοκριτική διάθεση, δεν δίστασε να αναφερθεί και σε παλαιότερες επαγγελματικές του συμπεριφορές: «Εννοώ υπάρχουν και κάποιοι πρώην συνεργάτες μου που τους έχω στεναχωρήσει και ίσως δεν… δεν χαίρονται που με βλέπουν, αλλά κατά την πλειοψηφία –και αυτό είναι που με χαροποιεί– είναι ότι όσοι με βλέπουν, μου λένε “ρε Γρηγόρη, τι ωραία χρόνια που ζήσαμε, ήσουν εντάξει, τελικά”. Ακόμα κι αν τότε μπορεί να ένιωθαν ότι δεν ήμουνα στις κινήσεις που έκανα εκεί πέρα για να σώσω την κατάσταση, εγώ θα άλλαζα πολλά. Θα άλλαζα πολλά.
Θα προσπαθούσα να μην στεναχωρήσω ανθρώπους που κατά λάθος πιστεύω ότι στεναχώρησα, πιστεύοντας ότι έκανα σωστή κίνηση εκείνη τη στιγμή για να σώσω την παρτίδα. Αλλά αν μπορούσα σε αυτή τη ζωή να φύγω με ένα χαμόγελο πραγματικά και με μια αγάπη και με μια αγκαλιά, σας το λέω από το βάθος της καρδιάς μου αυτό. Δηλαδή δεν έχει μείνει τίποτα άλλο.
Ε, πραγματικά, ακόμη και αν πούμε η δόξα, τα χρήματα –λίγο ή πολύ, όσο ο καθένας τα βάζει στο μυαλό του– ή όλη αυτή η επιτυχία, είναι ένα πράγμα που δεν τελειώνει. Είναι ένα πηγάδι που αν μόνος σου δεν το γεμίσεις, είναι απύθμενο. Δεν υπάρχει πουθενά τέλος. Ποτέ δεν θα σε ικανοποιήσει τίποτα αν είσαι, έτσι, ένας άνθρωπος που δεν έχεις όρια».
Η κόντρα για το 80-20 στην τηλεόραση
Το σημείο που προκάλεσε την πλήρη αντίθεσή τους αφορά τη σύνθεση του τηλεοπτικού προγράμματος. Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου σημείωσε ότι γίνεται προσπάθεια «να ξαναγυρίσει λίγο η χαρά στην τηλεόραση», συμπληρώνοντας: «80% ενημέρωση, 20% ψυχαγωγία. Και οι ψυχαγωγικές εκπομπές, σου λέει, για να μας δούνε, πρέπει να βάλουμε ενημέρωση. Ακόμη και άνθρωποι που δεν είναι τόσο ικανοί να κάνουν ενημέρωση, κάνουν ενημέρωση και τα πιο σκληρά θέματα. Σου λέει να βάλουμε 80% για να μας δει ο κόσμος. Εν ενώ κάποτε λέγαμε “πάμε να γελάσουμε για να μας δει ο κόσμος”, τώρα λέμε “πάμε να βάλουμε κάτι σκληρό για να μας δει ο κόσμος” και είναι 80-20. Αυτό που τουλάχιστον επιθυμώ πριν φύγω από αυτή τη δουλειά, είναι τουλάχιστον το 50-50».
Από την πλευρά του, ο Γιώργος Λιάγκας εξέφρασε την κάθετη διαφωνία του πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, υπεραμυνόμενος της στροφής προς το σκληρό ρεπορτάζ: «Διαφωνώ πλήρως μαζί του στο τελευταίο. Έχει 100% άδικο. Σύμφωνα με τη δική μου ταπεινή γνώμη, η τηλεόραση είναι 80% με 20% ψυχαγωγία. Εγώ δεν βλέπω το 80% ενημέρωση».
Αναφερόμενος στη δομή της πρωινής ζώνης και την εξέλιξη του τηλεοπτικού προϊόντος λόγω της επικαιρότητας, υπογράμμισε: «Νομίζω ότι έχει ένα θέμα με το τι παίζει στην πρωινή ζώνη ο Γρηγόρης, δεν του έχει φύγει αυτό από το μυαλό. Και αν οι πρωινές εκπομπές πρέπει να είναι μόνο ενημέρωση ή μόνο ψυχαγωγία. Του το έχω εξηγήσει 100 φορές, ότι η κρίση έχει αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν την κοινωνία. Δεν μπορεί να γίνεται, το δυστύχημα των Τεμπών, και αυτή η εκπομπή να ξεκινάει και να χορεύουν, όπως χορεύαμε παλιά στα πρωινάδικα. Και θεωρώ, αν έχω βάλει ένα λιθαράκι σε αυτό το infotainment στην Ελλάδα, ότι πολύ καλά έκανα».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
