Μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική στιγμή από το πρόσφατο παρελθόν μοιράστηκε ο δήμαρχος Πάτμου, περιγράφοντας μέσα από ανάρτησή του στα social media μια τυχαία συνάντηση που, όπως λέει, του έχει μείνει ανεξίτηλη.
Ο Νικήτας Τσαμπαλάκης, αποχαιρετώντας δημόσια τη Γωγώ Μαστροκώστα, προχώρησε σε μια εκτενή περιγραφή ενός περιστατικού που έζησε πριν από λίγους μήνες στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», την ώρα που είχε μεταβεί εκεί για να επισκεφθεί έναν συμπολίτη του από την Πάτμο.
Συγκίνηση στο X! Το κοινό αποχαιρετά τη Μαστροκώστα: «Αντίο στην αγαπημένη μας γυμνάστρια των ’90s»
Όπως αναφέρει, περιμένοντας στο ισόγειο του νοσοκομείου, είδε μια γυναίκα εμφανώς καταβεβλημένη σε καροτσάκι, σε μια εικόνα σιωπηλού αγώνα και μεγάλης δοκιμασίας. Λίγα λεπτά αργότερα, όπως περι-, έφτασε στην είσοδο ένα αυτοκίνητο από το οποίο κατέβηκε ο Τραϊανός Δέλλας.
Εκεί, όπως σημειώνει, εκτυλίχθηκε μια σκηνή που τον σημάδεψε. Ένας άνθρωπος που είχε ζήσει τη δόξα των γηπέδων και την αναγνώριση του κόσμου, βρέθηκε να στέκεται απέναντι σε κάτι πολύ πιο σημαντικό από κάθε επιτυχία: τη γυναίκα της ζωής του.
«Σήμερα που η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, εκείνη η εικόνα ήρθε ξανά»
Στην ανάρτησή του, ο δήμαρχος περι- αναλυτικά τη στιγμή που είδε τον πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή να πλησιάζει τη σύζυγό του με απόλυτη τρυφερότητα, να τη βοηθά να επιβιβαστεί στο όχημα και να στέκεται δίπλα της χωρίς δισταγμό, την ώρα που εκείνη δεν μπορούσε καν να σταθεί όρθια.
«Πριν από λίγους μήνες βρέθηκα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμό για να επισκεφτώ έναν Πάτμιο συμπολίτη μας που νοσηλευόταν. Περιμένοντας το ασανσέρ στο ισόγειο, είδα μια γυναίκα μόνη σε ένα καροτσάκι. Πολύ αδύναμη, εξαντλημένη, με εκείνο το βλέμμα των ανθρώπων που παλεύουν σιωπηλά με τον πόνο. Και τότε συνέβη κάτι που χαράχτηκε μέσα μου.
Ένα μαύρο αυτοκίνητο σταμάτησε στην είσοδο του νοσοκομείου. Από μέσα κατέβηκε ο Τραϊανός Δέλλας. Ένας άνθρωπος που έζησε τη δόξα, τα γεμάτα γήπεδα, τις φωνές του κόσμου, τα φώτα της δημοσιότητας. Κι όμως… εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά. Υπήρχε μόνο ένας άντρας που κοιτούσε τη γυναίκα του σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος του. Πλησίασε αθόρυβα, την πήρε στα χέρια του με μια τρυφερότητα που δεν περιγράφεται και τη βοήθησε να μπει στο αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορούσε ούτε να σταθεί όρθια. Εκεί λύγισα. Γιατί κατάλαβα πως η αληθινή δύναμη ενός άντρα δεν είναι ούτε οι τίτλοι ούτε η δόξα. Είναι να αφήνεις πίσω σου τα φώτα και να μένεις δίπλα στον άνθρωπό σου όταν αρχίζουν τα σκοτάδια. Να γίνεσαι τα πόδια του όταν δεν μπορεί να περπατήσει.
Η ανάσα του όταν λυγίζει. Το χέρι που δεν αφήνει ποτέ. Αυτό που είδα εκείνη τη μέρα δεν ήταν απλώς αγάπη. Ήταν όρκος ζωής. Σήμερα που η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, εκείνη η εικόνα ήρθε ξανά μπροστά μου και μου ράγισε την καρδιά. Τραϊανέ Δέλλα… Άντρες σαν κι εσένα είναι σπάνιοι. Γιατί όταν έσβησαν τα φώτα της ζωής, εσύ έμεινες εκεί. Μέχρι το τέλος. Και αυτό αξίζει περισσότερο από κάθε τρόπαιο, από κάθε χειροκρότημα, από κάθε δόξα. Σεβασμός. Από καρδιάς».
Μια μαρτυρία που αποτυπώνει όχι μόνο μια προσωπική εμπειρία, αλλά και το βάθος μιας σχέσης που δοκιμάστηκε και άντεξε μέχρι το τέλος.
- «Ίσως ήταν η μόνη γυναίκα που ζήλεψα»: Η συγκλονιστική εξομολόγηση της Μπάρμπα για τη Μαστροκώστα
- «Ο βράχος λύγισε»: Ο Τραϊανός Δέλλας και η πιο δύσκολη απώλεια της ζωής του, η Γωγώ του
- Η Δώρα Χρυσικού για τη Μαστροκώστα: «Σήμερα πονάω σαν να έχασα μια αδερφή… Γωγώ σ’ ευχαριστούμε»
