Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή τοποθέτηση μέσα από την εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» το απόγευμα του Σαββάτου 16/5 στο MEGA, η Αναστασία Γιάμαλη αναφέρθηκε στα σοβαρά κενά που υπάρχουν στην παιδική πρόνοια και τις κοινωνικές δομές προστασίας ανηλίκων στη χώρα.
Η δημοσιογράφος τόνισε πως «τα περιστατικά με θύματα παιδιά δεν θα σταματήσουν αν καλούμε υποκριτικά, κάθε που συμβαίνει μία τραγωδία, τους γονείς έτσι να σκύψουν μόνοι τους πάνω στα παιδιά τους, ούτε αν κλαίμε κάθε φορά και πέφτουμε από τα σύννεφα. Δεν θα πάψουν τα παιδιά να μεγαλώνουν σε τρώγλες, δεν θα πάψουν τα παιδιά να γίνονται βίαια, δεν θα πάψουν τα παιδιά να πηδούν στο κενό αν ευχόμαστε απλά να πάψουν να το κάνουν.
Η δύσκολη συζήτηση, η συζήτηση που γίνεται πάντα κατόπιν εορτής, κι αν γίνεται, είναι τα τεράστια κενά στην παιδική πρόνοια στη χώρα μας. Και ας με διαψεύσει όποιος κυβερνητικός αξιωματούχος θέλει. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν εφτά διαφορετικές δικτυώσεις υπηρεσιών στην Ελλάδα χωρίς κοινό πρωτόκολλο, χωρίς ενιαία δομή, χωρίς δεσμευτικές πρακτικές.
Θα το ξαναπώ όμως. Το σχολείο είναι υποχρεωμένο βάσει νόμου, όταν βλέπει ότι κάτι πάει στραβά με ένα παιδί, να πηγαίνει στις αρχές. Θα μου πείτε, πώς να το δει; Οι εκπαιδευτικοί είναι στα όριά τους. Ή πώς να το δει με έναν ή μία ψυχολόγο που γίνεται λάστιχο, μιας και αναλογεί ένας ή μία για κάθε τέσσερα ή πέντε σχολεία; Δίκιο έχετε. Αλλά όλες και όλοι εμείς, είμαστε επίσης υποχρεωμένοι, ακόμη και ανώνυμα, να καταγγείλουμε στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης ή στο Χαμόγελο του Παιδιού, αν θεωρούμε ότι ένα παιδί μεγαλώνει σε προβληματικό περιβάλλον. Και τότε, τότε είναι που οφείλουν οι κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων να παρεμβαίνουν.
Αλλά κι εκεί, η υποστελέχωση είναι τραγική. Πανελλαδικά, υπάρχουν περί τους 900 κοινωνικούς λειτουργούς στις ομάδες προστασίας ανηλίκων των δήμων. Από αυτούς, το 70% – τα ακούσατε και στο ρεπορτάζ – είναι συμβασιούχοι. Δηλαδή σήμερα είναι και αύριο δεν είναι. Αναλογεί ένας ή μία κοινωνικός λειτουργός για κάθε 40.000 πολίτες στο πλαίσιο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ξέρετε μήπως ποια είναι η αναλογία στο εξωτερικό; Θα σας πω. Ένας ή μία για κάθε 3.000 κατοίκους».
«Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική με τα στοιχεία που σας παραθέτω. Τα έχει πει πολλάκις ο Συνήγορος του Παιδιού. Υπάρχουν περιοχές που δεν υπάρχουν καν δημόσιες κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας. Άρα δεν υπάρχει και ούτε αυτή η υποτυπώδης πρόληψη. Για να καταλάβετε, σε ολόκληρη την Κρήτη στο εθνικό σύστημα υγείας υπάρχει μόνον ένας παιδοψυχίατρος. Οπότε ξέρετε, αυτά τα εκ των υστέρων δάκρυα, είναι μάλλον κροκοδείλια», κατέληξε η Αναστασία Γιάμαλη.
