Η Ασημένια Βουλιώτη αποκαλύπτει πως θα έκανε οποιαδήποτε αλλαγή για έναν ρόλο καθώς όπως λέει αγαπάει τους πειραματισμούς ενώ εξηγεί γιατί ασχολήθηκε με την υποκριτική.
Είχες ποτέ κάποιο πρότυπο, μια προσωπικότητα του χώρου που θαύμαζες και μελετούσες;
Δεν μου αρέσει ο όρος «πρότυπο». Προτιμώ να εμπνέομαι από ανθρώπους που με συγκινούν και αυτοί μπορεί να βρίσκονται παντού, ακόμα και στον δρόμο. Αν με αγγίξει ένας άνθρωπος, θα σταθώ, θα τον παρατηρήσω. Η παρατήρηση με ενδιαφέρει πολύ. Η υποκριτική αφορά υπαρκτούς ανθρώπους. Μπορεί να παρατηρήσεις έναν άστεγο, τον τρόπο που κινείται, στέκεται, μιλά και να πάρεις από εκεί ένα ερέθισμα που θα σε οδηγήσει σε έναν ρόλο. Η ίδια η ζωή και οι άνθρωποί της είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης.
Ρίγη συγκίνησης-Η κινηματογραφική Μαρινέλλα, Ασημένια Βουλιώτη, τραγούδησε το «Υπάρχω» στη μνήμη της
Τι σε ώθησε να ακολουθήσεις την υποκριτική;
Από μικρή μου άρεσε το παιχνίδι. Δεν είχα συνειδητοποιήσει τότε ότι αυτό σήμαινε ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως το να παίζεις είναι μια πράξη ανακάλυψης άλλων φωνών, άλλων σωματικοτήτων, άλλων κόσμων.
Θα «τσαλάκωνες» την εικόνα σου για έναν ρόλο; Για παράδειγμα, θα άλλαζες δραστικά την εμφάνισή σου;
Αγαπώ πολύ τους πειραματισμούς. Θα ήθελα να κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό ακόμη και να ξυρίσω τα μαλλιά μου, αν αυτό εξυπηρετεί έναν ρόλο. Πιστεύω ότι ο ηθοποιός πρέπει να είναι ένας καμβάς. Κάποτε είχα πολλά piercing αλλά τα αφαίρεσα, γιατί θέλω να είμαι όσο πιο «ουδέτερη» γίνεται ώστε ο σκηνοθέτης να μπορεί να με μεταμορφώσει. Δεν με στενοχώρησε αυτή η αλλαγή. Αντιθέτως, τη χαίρομαι μέσα από τους ρόλους μου.
- Λοιπόν
Ασημένια Βουλιώτη: «Στην αρχή ένιωθα λίγο άβολα όταν κάποιος άγνωστος με σταματούσε στον δρόμο»
Ασημένια Βουλιώτη: «Με ενοχλούν η βία, η βιασύνη… Βλέπω, όμως, και τους καλούς ανθρώπους»
Ασημένια Βουλιώτη: «Οι “Ψυχοκόρες” ήταν μεγάλο σχολείο για μένα»
