Δαλιδά, μία από τις πιο εμβληματικές και πολυσύνθετες μορφές της παγκόσμιας μουσικής.
Η Δαλιδά, γεννημένη στο Κάιρο το 1933 ως Ιολάντα Κριστίνα Τζιλιότι, μεγάλωσε ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, κάτι που σημάδεψε βαθιά την καλλιτεχνική της ταυτότητα.
Κόρη Ιταλών γονιών, με πατέρα μουσικό στην όπερα του Καΐρου, ήρθε από νωρίς σε επαφή με τη μουσική και την τέχνη. Η πρώτη της διάκριση ήρθε μέσα από την ομορφιά, όταν στέφθηκε Μις Αίγυπτος το 1955, όμως το Παρίσι ήταν εκείνο που έμελλε να γίνει το μεγάλο της καλλιτεχνικό σπίτι.
Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει. Με το τραγούδι Bambino κατέκτησε το κοινό και άνοιξε τον δρόμο για μια τεράστια διεθνή καριέρα. Τραγούδησε σε περισσότερες από δέκα γλώσσες, πούλησε δεκάδες εκατομμύρια δίσκους και έγινε η πρώτη καλλιτέχνιδα που τιμήθηκε με διαμαντένιο δίσκο. Κομμάτια όπως το Je suis malade και το Paroles, paroles παραμένουν μέχρι σήμερα διαχρονικά, ενώ δεν έλειψε και η ιδιαίτερη σύνδεσή της με την Ελλάδα, μέσα από διασκευές όπως το «Ντιρλαντά» και «Τα παιδιά του Πειραιά».
Πίσω όμως από τη λάμψη της σκηνής, η ζωή της ήταν βαθιά δραματική. Οι προσωπικές της σχέσεις σημαδεύτηκαν από απώλειες και τραγωδίες, που την επηρέασαν έντονα. Παρά την επιτυχία, η ίδια συχνά ένιωθε μόνη, κουβαλώντας ένα βάρος που δεν φαινόταν στα φώτα της δημοσιότητας.
Στις 3 Μαΐου 1987, η Δαλιδά έδωσε τέλος στη ζωή της στο Παρίσι, αφήνοντας πίσω της ένα σύντομο αλλά συγκλονιστικό σημείωμα. «Η ζωή μου άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Συγχωρέστε με.» Ο θάνατός της συγκλόνισε τον κόσμο και ενίσχυσε τον μύθο της ως μιας «μοιραίας γυναίκας» που έζησε έντονα, αγάπησε βαθιά και πλήρωσε το τίμημα της ευαισθησίας της.
Σήμερα, δεκαετίες μετά, η φωνή της εξακολουθεί να συγκινεί και να ταξιδεύει. Η Δαλιδά ήταν μια μεγάλη τραγουδίστρια, ήταν ένα σύμβολο εποχής, μια καλλιτέχνιδα που ένωσε πολιτισμούς και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής.
