Τι παθαίνουν στην αληθινή ζωή οι άνθρωποι όταν υφίστανται τους τραυματισμούς της ταινίας.
Μαντάρα τα κάνουν οι ληστές της χριστουγεννιάτικης ταινίας «Μόνος στο σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη», αφού για μία ακόμα φορά πέφτουν στην μία παγίδα μετά την άλλη που τους στήνει ο μικρούλης Κέβιν ΜακΆλιστερ (κατά κόσμον Μακόλει Κάλκιν).
Ο «Χάρυ» και ο «Μαρβ» τραβούν τα πάνδεινα από τον ευφάνταστο και αποφασισμένο μικρό, ο οποίος στα 10 του χρόνια βρίσκεται κατά λάθος μόνος στη Νέα Υόρκη.
Ο Dr. Adam Taylor, καθηγητής Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ και ένθερμος λάτρης της ταινίας του 1992, αναρωτήθηκε ως ενήλικας τι ακριβώς θα πάθαιναν οι αληθινοί άνθρωποι εάν έπεφταν στα κεφάλια τους σακιά με τσιμέντο, τούβλα και οικοδομικά εργαλεία.
Αξιοποιώντας τις ιατρικές γνώσεις του έγραψε επ’ αυτού ένα άρθρο στην επιστημονική πύλη The Conversation. Σε αυτό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι δύο ληστές αποτελούν αληθινά θαύματα της Ιατρικής, διότι φυσιολογικά θα έπρεπε να έχουν σκοτωθεί από τις πρώτες σκηνές!
Το σακί με το τσιμέντο
Όπως εξηγεί, όλες οι προαναφερθείσες… προσκρούσεις στο κεφάλι και στο πρόσωπο αληθινών ανθρώπων, σπανίως έχουν καλή κατάληξη. Το κρανίο, εξηγεί, είναι ένας προστατευτικός «θάλαμος» που περικλείει τον εγκέφαλο. Αντίστοιχα, το πρόσωπο αποτελείται από οστά που δημιουργούν ρηχούς χώρους, γνωστούς ως ιγμόρεια (επιστημονικά λέγονται παραρρίνιοι κόλποι).
Οι χώροι αυτοί μειώνουν το βάρος του κρανίου. Δρουν επίσης ως βιολογική ζώνη αποφόρτισης, απορροφώντας τις πιέσεις και προστατεύοντας τον εγκέφαλο σε περίπτωση πρόσκρουσης. Οι προστατευτικές ιδιότητές τους όμως έχουν και τα όριά τους.
Όταν ένα σακί τσιμέντο που ζυγίζει 45 κιλά προσγειωθεί στο κεφάλι ενός ανθρώπου προκαλεί ακαριαίο θάνατο. Αυτό οφείλεται κατ’ αρχάς στο ότι ο αυχένας αδυνατεί να απορροφήσει τη δύναμη που του ασκείται. Έτσι υφίσταται καταστροφικά κατάγματα, καθώς συνθλίβεται από το ακραίο βάρος. Πόσο μάλλον που ο «Μαρβ» βρισκόταν τρεις ορόφους κάτω από το σακί όταν τον κτύπησε.
Επιπλέον, υπάρχουν και οι επιπτώσεις από την κήλη εγκεφάλου. Με τον όρο αυτό περιγράφεται η εξώθηση του εγκεφαλικού ιστού σε χώρους του κρανίου όπου δεν έχει καμία δουλειά να βρίσκεται. Η προεκβολή αυτή έχει ως συνέπεια να συμπιέζονται τα κέντρα της αναπνοής και της κίνησης στον εγκέφαλο. Η συνέπεια συχνά είναι κώμα και θάνατος.
Θανάσιμα τραύματα στον θώρακα
Οι «μουσκεμένοι ληστές» δέχτηκαν επίσης και πολλά άλλα πλήγματα στο κεφάλι, κάθε ένα από τα οποία θα είχε ανάλογη κατάληξη. Ωστόσο δεν ήταν μόνον αυτά που θα μπορούσαν να τους κοστίσουν τη ζωή.
Πολλές από τις παγίδες του Κέβιν θα συνέθλιβαν τον θώρακα και μεγάλα αιμοφόρα αγγεία του σώματός τους. Σοβαρά εσωτερικά τραύματα, εξ άλλου, θα τους προκαλούσαν οι πτώσεις από ύψος ή τα βαριά αντικείμενα που έπεφταν πάνω τους.
Τα κτυπήματα αυτά μοιάζουν με εκείνα που παρατηρούνται στη μετωπική σύγκρουση οχημάτων που κινούνται με μεγάλη ταχύτητα. Σε αυτήν μπορεί να συμβεί μέχρι και ρήξη της αορτής που είναι σχεδόν πάντοτε θανατηφόρος. Η αορτή είναι η κύρια αρτηρία του σώματος.
Αντίστοιχα, οι σπασμένες πλευρές από τα αντικείμενα που κτυπούσαν τους ληστές στον κορμό θα μπορούσαν να προκαλέσουν διάτρηση ήπατος, νεφρού ή σπλήνα. Θα προκαλούσαν επίσης σοβαρή εσωτερική αιμορραγία.
Χημικά εγκαύματα και ηλεκτροπληξία
Οι δύο ληστές υφίστανται και άλλους τραυματισμούς με καταστροφικές επιπτώσεις στην αληθινή ζωή.
Η μπογιά στα μάτια, π.χ., μπορεί να προκαλέσει χημικό έγκαυμα και τύφλωση. Μία πτώση από ολίσθηση στον πάγο μπορεί να προκαλέσει κατάγματα. Αν, δε, κτυπήσει ο πάσχων πέφτοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού, μπορεί αρχικά να μοιάζει ότι έχει υποστεί ήπιο τραυματισμό.
Ωστόσο ενδέχεται να προκληθεί αιμορραγία στον εγκέφαλο, με τα συμπτώματά της να εκδηλώνονται προοδευτικά τις επόμενες ώρες ή μέρες.
Αντίστοιχα, το ρεύμα που διαπερνά το σώμα όταν κάποιος πάθει ηλεκτροπληξία υπερισχύει των φυσιολογικών νευρικών σημάτων του οργανισμού. Γι’ αυτό τον λόγο η παρατεταμένη έκθεση σε αυτό διαταράσσει τον καρδιακό ρυθμό και μπορεί να οδηγήσει σε ανακοπή καρδιάς.
Για να γίνει, δε, ο σκελετός ορατός κατά την ηλεκτροπληξία, θα έπρεπε να εκτεθεί κανείς σε πολύ υψηλής τάσης ρεύμα, που θα προκαλούσε τετάρτου βαθμού εγκαύματα στο σώμα. Με άλλα λόγια, θα ήταν αρκετά ισχυρό ώστε να καταστρέψει το δέρμα και τους μυς.
Και μετά, είναι τα διατρητικά τραύματα που υφίστανται οι δύο ληστές της ταινίας. Όταν πατήσει κάποιος ένα καρφί, δεν νιώθει απλώς ακραίο πόνο. Μπορεί να υποστεί βλάβες σε νεύρα και μαλακά μόρια, κάταγμα στα οστά και μόλυνση από βακτήρια. Σε τέτοια περίπτωση αυξάνεται ο κίνδυνος σοβαρών λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένου του τετάνου.
«Κινούμενες ιατρικές αδυνατότητες»
Όσον αφορά, τέλος, την διάσημη σκηνή της ταινίας με την φωτιά στο κεφάλι του «Χάρυ» από τον πυρσό, αυτή επίσης θα ήταν καταστροφική. Λιγότερο από μισό λεπτό χρειάζεται για να προκληθούν μόνιμες νευρολογικές βλάβες στο δέρμα, που καταστρέφουν την αίσθηση του πόνου. Αρκούν επίσης για να αναπτυχθούν βαθιά εγκαύματα, τρίτου ή τέταρτου βαθμού, που μπορεί να αποβούν μοιραία.
Η δε έκθεση στην κηροζίνη, που ακολούθησε, από μόνη της θα ήταν αρκετή για να προκληθούν νεφρικές βλάβες και σοβαρά καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα.
Με άλλα λόγια, οι δύο ληστές της ταινίας είναι «κινούμενες ιατρικές αδυνατότητες», - χαρακτηριστικά ο Dr. Taylor. «Η επιβίωσή τους από τον δεύτερο γύρο εορταστικών παγίδων του Κέβιν ΜακΆλιστερ θα απαιτούσε εκπληκτική τύχη, άμεση φροντίδα σε εξειδικευμένο Κέντρο Τραύματος και μήνες αποκατάστασης».
Φωτογραφία: iStock
