Η Κατερίνα Στικούδη βρέθηκε καλεσμένη στο YouTube κανάλι του Γιώργου Τσαμαδιά και μίλησε στο «Mindset Talks» σχετικά με την ενασχόλησή της με τον πρωταθλητισμό, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω της βίας αλλά και τα μαθήματα που έχει λάβει από αυτήν την εμπειρία.
Η Κατερίνα Στικούδη ανέφερε αρχικά πως «Όταν ήμουν μικρούλα, 5 χρονών, οι γονείς μου αποφάσισαν να πάμε στο κολυμβητήριο και να αθληθούμε με τον αδερφό μου. Ήταν κάτι που μας άρεσε πάρα πολύ, το έκανα για 13 ολόκληρα χρόνια. Έζησα όμορφες στιγμές, επιτυχίες αλλά και πολύ πόνο και κλάμα. Ήταν τότε και οι εποχές πολύ διαφορετικές, δε θα πω τώρα τι είναι καλύτερα και τι ήταν τότε για τα παιδάκια και αν εμείς είμαστε καλύτεροι ως γονείς ή αν οι προπονητές είναι καλύτεροι ή όχι. Θα το δείξει ο χρόνος αυτό. Ήταν λίγο πιο σκληρά τότε τα πράγματα».
Επιπλέον, η Κατερίνα Στικούδη δήλωσε πως «Δεν ξέρω αν θα μας κάνει καλό ή κακό που δεν είναι τόσο σκληρά αλλά υπήρχαν υπερβολές πολλές. Κι εγώ πιστεύω ότι έχουν βελτιωθεί τα πράγματα, υπήρχε ένα τσουβάλιασμα αθλητών. Δεν μπορούν όλοι να κάνουν τα ίδια πράγματα την ίδια στιγμή, γιατί διαφορετικά τα σώματα και η οργανισμοί, άλλες ανάγκες έχει ο ένας και άλλες ο άλλος.
Θα μου πεις σε μια ομάδα πόσο ο προπονητής να κάνει εξειδίκευση ή να το κάνει πιο ατομικό; Κι όμως, εγώ πηγαίνω για baby swimming τα παιδιά μου και υπάρχει μέσα προπονήτρια, η οποία ασχολείται με το κάθε παιδάκι και του δίνει το χρόνο του. Δεν είπα ξεχωριστά 50 λεπτά στον καθένα, γιατί δεν μπορούμε να την κλωνοποιήσουμε ή να βάλεις μέσα 25 δασκάλους γιατί είναι 25 τα παιδιά, αλλά υπάρχει χρόνος να αντιμετωπιστεί κάθε αθλητής διαφορετικά».
Όσον αφορά τα συμπεράσματα που έχει βγάλει από την εμπειρία της στον πρωταθλητισμό, η ίδια σημείωσε ότι «Έχω καλή ανάμνηση με την άποψη ότι ο πρωταθλητισμός μου άφησε πολλά καλά σαν προσωπικότητα. Να βάζω στόχους, να μην τα παρατάω, να θέλω να γίνομαι καλύτερη».
«Όλα αυτά τα αποκτάς μέσα από τον πρωταθλητισμό, δεν το συζητώ αλλά η γενιά μας είχε περάσει και πάρα πολλή βία. Λεκτική, σωματική, από όλα και δεν μιλούσαμε κιόλας. Το θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα έρθει (σ.σ. ο προπονητής) κι αν δεν έχουμε κάνει ζέσταμα θα μας πατήσει και δυο σφαλιάρες».
«Υπήρχε ένας φόβος. Άλλο ο σεβασμός στον προπονητή και άλλο ο φόβος. Ο σεβασμός είναι όμορφο πράγμα, ο φόβος όχι, γιατί με τον προπονητή σου πρέπει να υπάρχει ένα connection, μια σύνδεση που να μπορείς να πεις και δύο-τρία πράγματα παραπάνω αύριο-μεθαύριο. Είναι ένας άνθρωπος που σε πουσάρει όχι μόνο στο να σηκώσεις τα κιλά ή να γίνεις καλύτερος, αλλά σε βοηθάς τη ζωή σου» κατέληξε η Κατερίνα Στικούδη.
To άρθρο Κατερίνα Στικούδη για τη βία στον αθλητισμό: «Θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα έρθει και θα μας πατήσει δυο σφαλιάρες» δημοσιεύτηκε στο NewsIT .
