Πέθανε ο ηθοποιός Γεράσιμος Μιχελής. Η θλιβερή είδηση έγινε γνωστή μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.
«Σήμερα το πρωί, ο αγαπημένος μας Γεράσιμος έφυγε “για ένα άλλο φως”… Θα ειδοποιήσουμε όλους τους φίλους για τον αποχαιρετισμό του», αναφέρεται σε ανάρτηση στον λογαριασμό του.
«Με βαθιά θλίψη και με πίστη στη ζωοποιό Ανάσταση», η ενορία Αγίου Νικολάου Ραγκαβά ανακοίνωσε «την εκδημία του αγαπημένου μας αδελφού, Γεράσιμου Μιχελή, ηθοποιού, ποιητή και αφοσιωμένου μέλους της ενορίας μας».
Ο Γεράσιμος Μιχελής ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη. Παρακολούθησε το Τρίχρονο Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος του Λευτέρη Βογιατζή, για την παράσταση της Αντιγόνης του Σοφοκλή. Ήταν μέλος του Χορού κι ερμήνευσε τον Κρέοντα.
Συνεργάστηκε με πολλούς αξιόλογους σκηνοθέτες, στο κλασικό και στο σύγχρονο ρεπερτόριο, αναλαμβάνοντας σημαντικούς ρόλους. Συμμετείχε επίσης, σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Πρώτη του συγγραφική εμπειρία ήταν η ΥΠΟΣΧΕΣΗ, Εκδόσεις Συρτάρι.
Ο Γεράσιμος Μιχελής έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τον ρόλο του κακού, του «τύπου με τα μαύρα» στην πολύ επιτυχημένη σειρά «Παρά Πέντε».
«Γεννήθηκα στην Αθήνα από πατέρα Κεφαλλονίτη και μητέρα από την Αστυπάλαια. Μεγάλωσα στις αλάνες του Κορυδαλλού παίζοντας ποδόσφαιρο και ξύλο με τους άλλους γαβριάδες. Τα καλοκαίρια μου ξέγνοιαστα, με κολύμπι, ψάρεμα, ποδηλασία στην παραλία στα νησιά των γονιών μου και πότε-πότε ήμουν συντροφιά με ένα βιβλίο κάτω από κάποιο πεύκο ή αρμυρίκι. Ήθελα να εμπλουτίσω το λεξιλόγιό μου, να μπορώ άνετα να συνομιλώ με τους μεγάλους. Δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στα Οικονομικά, οι αριθμοί μού ζάλιζαν τον νου, γίνονταν βαρίδια που με κρατούσαν σταθερά στη γη. Από μικρός αγαπούσα τα ταξίδια. Όποτε δεν κατεβαίναμε στην Αστυπάλαια, εγώ έκανα το ταξίδι με τον νου μου. Αλλά και στα ζόρια μου ξέφευγα με τον νου και διακτινιζόμουν σε τόπους μαγικούς, ανεξερεύνητους. Μου άρεσε επίσης να φτιάχνω ιστορίες που με ταξίδευαν στον χρόνο, για να τις βλέπω μετά και να συνειδητοποιώ πόσο κοντά ή μακριά είμαι από την ωραιότητα της ζωής. Δε διάλεξα τυχαία την τέχνη του θεάτρου. Είναι η τέχνη που με κέρδισε και μου προσφέρει γενναιόδωρα τη μέθη που με κάνει να νιώθω πλήρης. Να απολαμβάνω τη χαρά του παιχνιδιού και της δημιουργίας. Αγαπώ τη μουσική, τη ζωγραφική, τις όμορφες συναναστροφές. Η ζωή μου είναι ήσυχη. Αγαπώ το γάτο μου, τον Ευτύχη. Απολαμβάνω το καλό φαγητό με καλή παρέα. Τιμώ τη φιλία. Πιστεύω στη σχέση. Τι να τον κάνεις κατάμονο τον εαυτό σου; Τα βράδια εξακολουθώ να κοιμάμαι σε στεγνό μαξιλάρι», δήλωνε σε συνέντευξή του.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
